Z wykształcenia agronom, absolwent Uniwersytetu Lublańskiego. W 1947 wstąpił do Związku Komunistów Słowenii, od 1960 był etatowym pracownikiem tej partii. Wszedł w skład komitetu miejskiego w Celje i od 1962 Komitetu Centralnego ZKS (jako członek egzekutywy, a od 1968 sekretarz prezydium KC ZKS). Zasiadał także w słoweńskich władzach SDZL (związku zawodowego) oraz w komisji ds. wewnętrznych i relacji społecznych w ramach Komitetu Centralnego Związku Komunistów Jugosławii, a także był deputowanym parlamentu Socjalistycznej Republiki Słowenii(inne języki).
W 1972 został przewodniczącym Rady Wykonawczej (premierem) Socjalistycznej Republiki Słowenii w miejsce zmuszonego do rezygnacji Stane Kavčičia, jego kadencja zakończyła się w 1978. Uchodził za polityka względnie liberalnego, za jego kadencji rozpoczęto budowę elektrowni jądrowej Krško. Został następnie członkiem Federalnej Rady Wykonawczej(inne języki) (formalnej egzekutywy Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii). W 1979 wszedł w skład prezydium Komitetu Centralnego ZKJ, następnie w latach 1982–1986 był jego przewodniczącym, zaś od 1986 do 1989 pozostawał członkiem Rady Wykonawczej Socjalistycznej Republiki Słowenii (ministrem) odpowiedzialnym m.in. za porządek konstytucyjny. W ramach tej roli oskarżano go o inspirację do aresztowania i procesu Janeza Janšy w 1988. W późniejszych latach zasiadał w komitecie organizacyjnym konkursów skoków narciarskich w Planicy.
.jpg)
