Andrew Watt

Andrew Watt
Ilustracja
Andrew Watt (2017)
Imię i nazwisko

Andrew Wotman

Data i miejsce urodzenia

20 października 1990
Nowy Jork

Instrumenty

gitara, instrumenty klawiszowe, perkusja, gitara basowa

Gatunki

rock, pop

Zawód

producent muzyczny, kompozytor, tekściarz, multiinstrumentalista, piosenkarz

Aktywność

od 2007

Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Andrew Watt, właśc. Andrew Wotman (ur. 20 października 1990 w Nowym Jorku) – amerykański rockowo-popowy producent muzyczny, kompozytor, tekściarz, multiinstrumentalista i sporadycznie piosenkarz. Współpracował między innymi z Lady Gagą, Eltonem Johnem, Paulem McCartneyem, The Rolling Stones, Madonną, Miley Cyrus, Ozzym Osbournem, Eddiem Vedderem, Justinem Bieberem, Laną Del Rey i Post Malonem.

Laureat pięciu nagród Grammy, w tym dla producenta roku, nieklasycznego(inne języki) (2021). Nominowany za sprawą „Never Too Late(inne języki)” do Oscara za najlepszą piosenkę oryginalną (2025).

Życiorys

Andrew Wotman urodził się 20 października 1990 w Nowym Jorku. Wychowywał się w Los Angeles. Po wtargnięciu na próbę zespołu The Roots zaczął uczestniczyć w ich jam sessions. Studiował na wydziale Clive Davis School of Music uczelni New York University. W 2013 współtworzył supergrupę California Breed. Dostał się do zespołu Cody’ego Simpsona, z którym wyruszył w trasę jako support przez Justinem Bieberem. W trakcie trasy nawiązał współpracę muzyczną z Bieberem, która zaowocowała wspólnymi piosenkami na jego albumie Purpose (2015). W międzyczasie zaczął współtworzyć muzykę dla innych artystów.

W 2015 wydał debiutancki minialbum Ghost in My Head, na którym zagrali perkusiści Chad Smith i Joey Castillo. W 2017 wydał singel „Burning Man” z gościnnym udziałem Post Malone’a, po czym skupił się na pracy producenta dla innych artystów. Współtworzył pojedyncze piosenki między innymi dla Lany Del Rey, Seleny Gomez, Bebe Rexhy, Hailee Steinfeld, Future’a i Charli XCX. Był jednym z głównych producentów wydanych w 2020 albumów rockowych: Ordinary Man Ozzy’ego Osbourne’a i Plastic Hearts Miley Cyrus. W 2021 wygrał podczas 63. ceremonii wręczenia nagród Grammy nagrodę dla producenta roku, nieklasycznego(inne języki). W 2022 portal Consequence okrzyknął go producentem roku.

W kolejnych latach był jednym z głównych producentów albumów: Justice Biebera (2021), The Lockdown Sessions(inne języki) Eltona Johna (2021), Earthling(inne języki) Eddiego Veddera (2022), Patient Number 9 Osbourne’a (2022), Every Loser(inne języki) Iggy’ego Popa (2023), Austin Posta Malone’a (2023), Hackney Diamonds The Rolling Stones (2023), Dark Matter(inne języki) Pearl Jam (2024), Mayhem Lady Gagi (2025) i Foreign Tongues(inne języki) The Rolling Stones (2026). Dzięki Patient Number 9 i Hackney Diamonds był współlaureatem Grammy za najlepszy album rockowy, zaś dzięki Mayhem – za najlepszy popowy album wokalny i najlepsze nagranie popowo-taneczne(inne języki) („Abracadabra”). Współtworzył także albumy The Boys of Dungeon Lane(inne języki) Paula McCartneya (2026) i Confessions II Madonny (2026). W 97. edycji Oscarów (2025) otrzymał za sprawą utworu Eltona Johna i Brandi Carlile „Never Too Late(inne języki)” nominację w kategorii najlepsza piosenka oryginalna.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Andrew Watt. Grammy. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  2. 1 2 Andrew Watt. AllMusic. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  3. ↑ Gil Kaufman: Ozzy Osbourne’s ‘Ordinary Man’ Album to Feature Elton John, Post Malone, Slash: Listen to Title Track Now. Billboard, 2020-01-10. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  4. ↑ Shaad D’Souza: Plastic Hearts. Pitchfork, 2020-12-02. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  5. ↑ Evan Minsker: Andrew Watt Wins Producer of the Year, Non-Classical at 2021 Grammys. Pitchfork, 2020-12-02. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  6. ↑ Paolo Ragusa: 2022 Producer of the Year Andrew Watt Became the Go-To Collaborator for Rock Legends. Consequence, 2022-12-12. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  7. ↑ Chris Willman: After He Balked at Being Classified as Pop, Justin Bieber’s ‘Justice’ Is an Unabashed Pop Album — and a Good One: Album Review. Variety, 2021-03-18. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  8. ↑ Rania Aniftos: Elton John & Britney Spears’ ‘Hold Me Closer’ Is Produced by Andrew Watt. Billboard, 2022-08-08. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  9. ↑ Jonathan Cohen: Eddie Vedder and Andrew Watt Talk Spontaneity-Fueled ‘Earthling’ Album: ‘It Came Out of Nowhere’. Variety, 2022-02-07. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  10. ↑ Ali Gallagjer: Listen to Ozzy Osbourne’s new song ‘Nothing Feels Right’ with Zakk Wylde. NME, 2022-09-06. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  11. ↑ Gary Graff: Iggy Pop on the ‘Chutzpah’ of Andrew Watt and Why He’s Retired From Stage Diving. Billboard, 2023-01-04. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  12. ↑ Chris Willman: Leaving Hip-Hop Behind, Post Malone Turns His Vices Into the Stuff of Pure Synth-Pop in ‘Austin’: Album Review. Variety, 2023-07-28. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  13. ↑ Kory Grow: Meet the ‘Freak From Behind the Barricade’ Who Produced the New Rolling Stones Album. Rolling Stone, 2023-10-29. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  14. ↑ Andy Greene: Andrew Watt Waited His Entire Life to Produce Pearl Jam’s New Album ‘Dark Matter’. Rolling Stone, 2024-04-15. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  15. ↑ Brian Hiatt: Andrew Watt Defends Rolling Stones’ Grammy Win, Previews Lady Gaga’s ‘Mayhem’. Rolling Stone, 2025-02-22. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  16. ↑ Mikael Wood: ‘Foreign Tongues’ is the funniest Rolling Stones album in decades. Los Angeles Times, 2026-07-19. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  17. ↑ Jordan Bassett: Paul McCartney – ‘The Boys Of Dungeon Lane’ review: a guided tour of the long and winding road. NME, 2026-05-28. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  18. ↑ Joe Lynch: Here’s Why Late Rock Legend Lou Reed Has a Credit on Madonna’s ‘Confessions II’ Album. Billboard, 2026-06-08. [dostęp 2026-06-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-10)]. (ang.).
  19. ↑ Hilary Lewis, Kimberly Nordyke: Oscars: Full List of Nominees. The Hollywood Reporter, 2025-01-23. [dostęp 2025-01-24]. (ang.).

Linki zewnętrzne