Andriej Abramow

Andriej Abramow

Андрей Абрамов

Data i miejsce urodzenia	5 grudnia 1935 Iżewsk
Data i miejsce śmierci	4 maja 1994 Moskwa
Wzrost	180 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR Mistrzostwa Europy złoto Praga 1957 waga ciężka złoto Lucerna 1959 waga ciężka złoto Belgrad 1961 waga ciężka srebro Moskwa 1963 waga ciężka
Odznaczenia

Andriej Wasiljewicz Abramow (ros. Андрей Васильевич Абрамов; ur. 5 grudnia 1935 w Iżewsku, zm. 4 maja 1994 w Moskwie) − rosyjski bokser walczący w wadze ciężkiej (powyżej 81 kg), reprezentant ZSRR.

Boks zaczął trenować w 1952 roku pod kierunkiem trenera A. Dudariewa, a od 1954 szkolił się pod kierunkiem K. Birka. Zwyciężył na mistrzostwach Europy w 1957 w Pradze, po czym powtórzył ten sukces na mistrzostwach Europy w 1959 w Lucernie. Był jednym z faworytów na igrzyskach olimpijskich w 1960 w Rzymie, ale niespodziewanie odpadł w ćwierćfinale po porażce z reprezentantem gospodarzy Franco De Piccolim, który ostatecznie został mistrzem olimpijskim.

Po raz trzeci zdobył złoty medal na mistrzostwach Europy w 1961 w Belgradzie, a na kolejnych ME w 1963 w Moskwie – srebrny, po porażce w finale z Josefem Němecem z Czechosłowacji. Był również dwukrotnym złotym medalistą Mistrzostw Armii Zaprzyjaźnionych w 1958 i 1962.

Sześciokrotnie zdobył mistrzostwo ZSRR – w latach 1957, 1958, 1960, 1961, 1962 i 1963, a raz wicemistrzem – w 1964. W swojej karierze stoczył 160 walk, z których 148 wygrał.

Został odznaczony jako Zasłużony Mistrz Sportu ZSRR. Otrzymał też odznaczenie Rosyjskiej Federacji Boksu. Pochowany na Cmentarzu Dołgoprudnieńskim w mieście Dołgoprudnyj w obwodzie moskiewskim.

Bibliografia

• Piotr Osmólski: Leksykon boksu. Warszawa: Sport i Turystyka, 1989, s. 9. ISBN 83-217-2680-1.
• Jan Skotnicki: Mistrzowskie pasy. Kask, 2000.

Linki zewnętrzne

• Wyniki olimpijskie Abramowa na stronie sports-reference.com. [dostęp 2011-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (27 marca 2009)]. (ang.).
• Biogram Abramowa. ВЫДАЮЩИЕСЯ БОКСЕРЫ. [dostęp 2011-08-18]. (ros.).

Przypisy