Andrij Taran

Andrij Taran
Андрій Таран
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

4 marca 1955
Frankfurt nad Odrą

Minister obrony Ukrainy
Okres

od 4 marca 2020
do 3 listopada 2021

Poprzednik

Andrij Zahorodniuk

Następca

Ołeksij Reznikow

Odznaczenia
Order Bohdana Chmielnickiego II klasy (Ukraina) Order Bohdana Chmielnickiego III klasy (Ukraina)
Multimedia w Wikimedia Commons

Andrij Wasylowycz Taran, ukr. Андрій Васильович Таран (ur. 4 marca 1955 we Frankfurcie nad Odrą) – ukraiński wojskowy, generał, w latach 2020–2021 minister obrony.

Życiorys

Ukończył uczelnie wojskowe w Kijowie, uzyskał specjalizację w zakresie radiotechniki. W latach 90. został absolwentem instytutu stosunków międzynarodowych na Kijowskim Uniwersytecie Narodowym im. Tarasa Szewczenki, a także uzyskał magisterium na National Defense University w Waszyngtonie. Służbę wojskową rozpoczął w 1972 w Armii Radzieckiej, następnie służył w ukraińskich siłach zbrojnych. W stan spoczynku przeszedł w 2016 w stopniu generała porucznika. Pełnił różne funkcje dowódcze i sztabowe. Był attaché wojskowym w ambasadzie Ukrainy w Stanach Zjednoczonych (1990–2004), reprezentował resort obrony w stałym przedstawicielstwie Ukrainy przy ONZ (2011–2014). Od 2005 do 2008 kierował departamentem w ministerstwie obrony. W latach 2015–2016 był pierwszym zastępcą dowódcy wojsk lądowych.

W marcu 2020 został powołany na ministra obrony w utworzonym wówczas rządzie Denysa Szmyhala. Zakończył urzędowanie w listopadzie 2021. W 2022 mianowany ambasadorem Ukrainy w Słowenii; został odwołany z tej funkcji w grudniu 2024.

Odznaczenia

Odznaczony Orderem Bohdana Chmielnickiego klasy III i II.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Міністром оборони став Андрій Таран: що про нього відомо. 24tv.ua, 4 marca 2020. [dostęp 2020-03-10]. (ukr.).
  2. 1 2 3 4 Таран Андрій Васильович. kmu.gov.ua. [dostęp 2020-03-10]. (ukr.).
  3. ↑ Верховна Рада України призначила склад нового Кабінету Міністрів України. kmu.gov.ua, 4 marca 2020. [dostęp 2020-03-08]. (ukr.).
  4. ↑ Olha Żurawlowa: Верховна Рада звільнила п'ятьох міністрів. dw.com, 3 listopada 2021. [dostęp 2021-11-07]. (ukr.).
  5. ↑ Указ Президента України № 306/2022 Про призначення А. Тарана Надзвичайним і Повноважним Послом України в Республіці Словенія. presdent.gov.ua, 4 maja 2022. [dostęp 2022-08-08]. (ukr.).
  6. ↑ Указ Президента України № 864/2024 Про звільнення А. Тарана з посади Надзвичайного і Повноважного Посла України в Республіці Словенія. presdent.gov.ua, 21 grudnia 2024. [dostęp 2025-07-17]. (ukr.).