| Arcybiskup tytularny Diocleziany | |||
 | |||
| |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
14 czerwca 1912 | ||
| Data śmierci |
3 lipca 1982 | ||
| Pronuncjusz apostolski w Iranie | |||
| Okres sprawowania |
1976–1982 | ||
| Sekretarz Kongregacji Kultu Bożego | |||
| Okres sprawowania |
1972–1976 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Inkardynacja | |||
| Prezbiterat |
26 czerwca 1936 | ||
| Nominacja biskupia |
6 lutego 1972 | ||
| Sakra biskupia |
13 lutego 1972 | ||
| Data konsekracji |
13 lutego 1972 | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator | |||||
| Współkonsekratorzy | |||||
| |||||
Annibale Bugnini CM (ur. 14 czerwca 1912 w Civitella del Lago, zm. 3 lipca 1982) – włoski arcybiskup ze Zgromadzenia Misji.
Współtwórca nowego rytu posoborowego w Kościele katolickim (obecnie: zwyczajnej formy rytu rzymskiego). W latach 1962–1965 przewodniczący Komisji Liturgicznej Soboru Watykańskiego II, zajmującej się przygotowaniem reformy liturgicznej. W latach 1972–1976 sekretarz kongregacji Kultu Bożego. Arcybiskup tytularny Diocleziany. W 1976 roku papież Paweł VI zwolnił go z posługi w Kurii Rzymskiej i powierzył misję nuncjusza apostolskiego w Iranie (Teheranie).
Wobec arcybiskupa Bugniniego wielokrotnie pojawiały się oskarżenia o związki z masonerią; czemu sam zainteresowany zaprzeczał.