| Anolis binotatus | |||
| Peters, 1863 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
Anolis binotatus | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
Anolis binotatus – gatunek jaszczurki z rodziny Anolidae. Występuje prawdopodobnie endemicznie na zachodzie Ekwadoru.
Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1863 roku niemiecki przyrodnik Wilhelm Peters na łamach „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”, nadając mu nazwę Anolis binotatus. Holotyp ZMB 4685. Jako miejsce typowe podał Guayaquil w Ekwadorze. Nie wyróżnia się podgatunków.
Anolis binotatus to mała jaszczurka o długości całkowitej nieprzekraczającej 18 cm. Głowa niewielka, szpiczasta. Tęczówka brązowa. Tułów smukły, ogon cienki, długi, znacznie przekraczający długość tułowia, zaokrąglony bez grzebienia ogonowego. Grzbiet brązowy z białawym paskiem brzuszno-bocznym, który kończy się na wysokości tylnych kończyn. Fałd gardłowy pomrańczowy z niewielkimi jasnymi plamkami. Anolis binotatus jest najbardziej podobny do Anolis gracilipes, ale gatunek ten nie ma białych pasków bocznych, a samce mają szafranowo-żółty fałd gardłowy. Występuje dymorfizm płciowy. Samce różnią się od samic większym fałdem gardłowym i zgrubieniem u nasady ogona.
Wymiary:
| Samiec | Samica | |
| Długość całkowita (mm) | 179 | 146 |
| Długość SVL (mm) | 58 | 47 |
| Długość TL (mm) | 121 | 99 |
Anolis binotatus występuje prawdopodobnie tylko na zachodzie Ekwadoru – w prowincjach: Azuay, Bolívar, Cañar, Chimborazo, Cotopaxi, El Oro, Esmeraldas, Guayas, Los Ríos, Manabí i Santo Domingo de los Tsáchilas. Obserwowany był w zakresie wysokości 44–1282 m n.p.m. Istnieją wzmianki o występowaniu gatunku w południowo-zachodniej Kolumbii, jednak wymaga to potwierdzenia.
Anolis binotatus prowadzi dzienny tryb życia. Jego naturalnym habitatem są obszary krzewiaste, tereny zalesione z drzewiastymi figowcami, a także plantacje i obszary zurbanizowane. W ciągu dnia przebywa głównie na powierzchni ziemi, w ściółce lub na krzewach, zazwyczaj nie wyżej niż 2 metry nad ziemią. Nocą, w celu spoczynku, wybiera cienkie gałęzie, liście, źdźbła trawy, gałązki krzewów i płoty z drutu, na wysokości od 3 do 150 cm nad ziemią. Ich dieta to głównie owady: mrówki, a także larwy i dorosłe chrząszcze, pająki, pluskwiaki, muchy, skorki, karaluchy, ślimaki i motyle. Anolis binotatus jest gatunkiem jajorodnym.
W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN Anolis binotatus jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC, ang. Least Concern); ani wielkość, ani trend populacji nie są określone.