Anomodonty

Anomodonty
	Anomodontia
	; suminia
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	synapsydy
Rząd	terapsydy
Podrząd	anomodonty
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Ten artykuł od 2016-07 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Anomodonty (Anomodontia) – podrząd synapsydów z rzędu terapsydów. Najbardziej zróżnicowana grupa to dicynodonty, klad rogatych roślinożerców.

Żyły od środkowego permu do późnego triasu na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Australii. Miały bardzo zróżnicowane rozmiary – od kilku centymetrów do kilku metrów. Wszystkie były roślinożerne. Reprezentowane przez wiele gatunków, lecz (w odróżnieniu od teriodontów) wolno ewoluowały.

Podstawowy podział anomodontów obejmuje 2 infrarzędy: Dromasauria i Dicynodontia.

Do anomodontów zalicza się m.in. następujące rodzaje: dicynodont, emydops, galechirus, jachaleria, lystrozaur, placerias, robertia, suminia.

Przypisy

↑ AnusuyaA. Chinsamy-Turan AnusuyaA., Forerunners of Mammals : Radiation, Histology, Biology, Bloomington: Indiana University Press, 2012, s. 39, ISBN 0-253-00533-7, OCLC 769101865 [dostęp 2023-01-15] .
↑ JunJ. Liu JunJ., BruceB. Rubidge BruceB., JinlingJ. Li JinlingJ., A new specimen of Biseridens qilianicus indicates its phylogenetic position as the most basal anomodont, „Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences”, 277 (1679), 2010, s. 285–292, DOI: 10.1098/rspb.2009.0883, ISSN 0962-8452, PMID: 19640887, PMCID: PMC2842672 [dostęp 2023-01-15] (ang.).

[1] AnusuyaA. Chinsamy-Turan AnusuyaA., Forerunners of Mammals : Radiation, Histology, Biology, Bloomington: Indiana University Press, 2012, s. 39, ISBN 0-253-00533-7, OCLC 769101865 [dostęp 2023-01-15] .

[2] JunJ. Liu JunJ., BruceB. Rubidge BruceB., JinlingJ. Li JinlingJ., A new specimen of Biseridens qilianicus indicates its phylogenetic position as the most basal anomodont, „Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences”, 277 (1679), 2010, s. 285–292, DOI: 10.1098/rspb.2009.0883, ISSN 0962-8452, PMID: 19640887, PMCID: PMC2842672 [dostęp 2023-01-15] (ang.).