Anthony Delon

Wczesne lata

Urodzony w szpitalu Cedar Sinai w Los Angeles w stanie Kalifornia, jako syn francuskiej aktorki Nathalie Delon i legendy kina francuskiego Alaina Delona. Gdy ukończył swój pierwszy rok życia, rodzice przeprowadzili się do Paryża. Miał cztery lata, gdy rodzice się rozwiedli i został przy matce. Wychowany był także przez rodziców chrzestnych – Loulou i Georges’a Beaume. Po ukończeniu prestiżowej francusko-angielskiej paryskiej szkoły Ecole Active Bilingual, mając dziesięć lat uczęszczał do surowej wojskowej szkoły Le Moncel za Paryżem. Cztery lata później spotkał się w Stanach Zjednoczonych ze swoim ojcem. Naukę kontynuował w rygorystycznej paryskiej szkole średniej Charlemagne Institute, z której po roku został wyrzucony. Przyjęto go do zaopatrzonej w kamery bezpiecznej szkoły Joinville-le-Pont w Val-de-Marne.

Po przyjeździe do Londynu podjął współpracę z Chrisem Blackwellem, założycielem wytwórni płytowej Island Records. Zrealizował w Nigerii film dokumentalny z kontrowersyjnym nigeryjskim muzykiem i multiinstrumentalistą Felą.

W 1983 powrócił do Francji, gdzie za kradzież BMW i posiadanie pistoletu automatycznego trafił na miesiąc do więzienia Bois d’Arcy. Zajął się handlem luksusowych skórzanych marynarek. Mając 19 lat w nocnym klubie zetknął się ze światem międzynarodowych sław, modelkami jak i z niebezpiecznym paryskim półświatkiem.

Kariera

Po tym, jak jego starszy partner od interesów próbował go zabić, porzucił nocne życie i w 1985 wyjechał do Nowego Jorku, gdzie zatrzymał się w dawnym mieszkaniu Jamesa Deana. Tam wkrótce spotkał się z takimi sławami jak Andy Warhol i Brooke Shields, z którą pozował do zdjęć renomowanego fotografa Bruce’a Webera dla magazynu „Life”. Odrzucił rolę w dreszczowcu erotycznym Marco Bellocchio Diabeł wcielony (Diavolo in corpo, 1986) według powieści Raymonda Radigueta. Wkrótce poznał włoskiego reżysera Alberto Lattuady, który zaprosił go na przesłuchanie do swojego kolejnego filmu i powierzył mu rolę zapalonego pokerzysty Guido, którego odmienia miłość do tajemniczej dziewczyny w melodramacie Cierń w sercu (Una Spina nel cuore, 1986). Zaraz potem przyjął rolę winowajcy zdrady przedmałżeńskiej sąsiadki, zasztyletowanego w finale przez jej dwóch braci w ekranizacji powieści Gabriela Garcíi Márqueza Kronika zapowiedzianej śmierci (Cronaca di una morte annunciata, 1987) z Rupertem Everettem i Ornellą Muti. Film zdobył nominację do nagrody Złotej Palmy na Festiwalu Filmowym w Cannes i cieszył się powodzeniem w Ameryce Łacińskiej i Europie. W 1987 wydał płytę Qu’elle Revienne. Powrócił przed kamery w roli zawodowego żigolaka Andréasa Fayarda w komediodramacie Umalowana kobieta (La femme fardée, 1990) z Jeanne Moreau, a potem jako François Cardeau w komedii Akademia gotówki (Sup de fric, 1992) u boku Roschdy’eego Zema i Crisa Campiona.

W 1993 znalazł się w szczytowej dziesiątce ze swoim samochodem wyścigowym Barquettes 905 w profesjonalnym wyścigu samochodowym w Le Mans. Potem wziął udział w kolejnych wyścigach: Formuły 3 Francuskich Mistrzów (1994), Alfa Romeo Francuskich Mistrzów (1996), 24-godzinnym na torze Spa-Francorchamps (1997) i 24-godzinnym na torze Zolder kierując Lamborghini GT2.

W 1994 wystąpił na scenie American Playwright w spektaklu Juliana Greena Południe. Pojawił się także na małym ekranie w dramacie historycznym Zatoka Francuza (Frenchman's Creek, 1998) w roli romantycznego pirata Jeana Benoit Aubery’ego i niemieckim romansie ZDF Arabski książę (Der Arabische Prinz, 2000) jako książę Saleh, a także serialu Komisarz Moulin (Commissaire Moulin, 2004) oraz kinowej komedii romantycznej Czy mógłbym cię okłamać? (La Vérité si je mens, 1997).

Filmy fabularne

• 1986: Cierń w sercu (Una Spina nel cuore) jako Will
• 1987: Kronika zapowiedzianej śmierci (Cronaca di una morte annunciata) jako Santiago Nasar
• 1990: La femme fardée jako Andréas Fayard
• 1992: Sup de fric jako François Cardeau
• 1993: Zarim Balayla
• 1997: Czy mógłbym cię okłamać? (La Vérité si je mens)
• 2001: Jeu de cons jako P'tit Louis
• 2004: Michał Strogow (Michel Strogoff) jako Michał Strogow (głos)
• 2007: Zatańczyć z nim (Danse avec lui) jako Paul
• 2009: Mensch jako Tonio Massari
• 2010: Śmierć w blasku sławy (Paris Connections) jako Jake Sica
• 2011: Poliss (Polisse) jako Alex

Filmy TV

• 1992: Urgence d'aimer jako Arnaud
• 1993: Rhésus Roméo jako Arnaud
• 1996: Pêcheur d'Islande jako Yann
• 1996: Père et fils jako Valence
• 1998: La grande Béké jako Marc
• 1998: Zatoka Francuza (Frenchman's Creek) jako Jean Aubrey
• 2001: Le violon brisé jako Antoine Gallois
• 2001: Miłość kobiety (Un amour de femme) jako David
• 2001: L'ami Fritz jako Fabrice
• 2000: Arabski książę (Der Arabische Prinz) jako Książę Saleh
• 2005: L'homme pressé jako Pierre Niox
• 2011: Le grand restaurant II jako Flirciarz zastępujący miejsce

Seriale

• 1993: Le juge est une femme jako lekarz Faure
• 1994: Le cascadeur jako André Lange
• 1997: Żar pustyni (Il deserto di fuoco) jako René / Ben
• 2001: Combats de femme jako David
• 2003: Un été de canicule jako Antoine
• 2004: Komisarz Moulin (Commissaire Moulin) jako Hugo Arragio
• 2004: Élodie Bradford jako Antoine Morfaux
• 2004: Louis Page jako Michel Rollin
• 2005: 3 femmes... un soir d'été jako Mathias Auvignon
• 2005: Vénus & Apollon jako Anthony Delon
• 2014: Interventions jako Romain Lucas