Brooke Shields (2008) | |
| Imię i nazwisko |
Brooke Christa Shields |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
31 maja 1965 |
| Zawód |
aktorka, modelka |
| Współmałżonek |
Andre Agassi |
| Lata aktywności |
od 1966 |
Brooke Christa Shields (ur. 31 maja 1965 w Nowym Jorku) – amerykańska aktorka i fotomodelka.
Urodziła się w Nowym Jorku. Pochodzi z angielskiej i francuskiej rodziny królewskiej. Jej rodzice, Francis Alexander Shields (1941–2003, kierownik w przedsiębiorstwie z branży kosmetycznej Revlon) i Teri Shields (1933–2012, właśc. Maria Theresia Schmonn, fotomodelka), rozwiedli się niedługo po urodzeniu Brooke. Jej dziadek ze strony ojca, Frank Shields (1910–1975), był znanym tenisistą, a w latach 30. pojawiał się również w filmach. Jego żona Donna Marina Torlonia di Civitella-Cesi (1916–1960) była włoską arystokratką i szwagierką infantki Beatrycze Hiszpańskiej (córki króla Alfonsa XIII). Natomiast babcia jej matki, Elsie Moore, była siostrą dziadka aktorki Glenn Close.
Karierą Brooke pokierowała jej matka. Jako 11-miesięczne dziecko Brooke pojawiła się w reklamie mydła Ivory sfotografowanej przez Francesco Scavullo. Występowała też w reklamach pieluch, talku kosmetycznego, mleka i – kilka lat później – lalek.
Mając 9 lat pojawiła się w dramacie telewizyjnym Po upadku (After the Fall, 1974) u boku Faye Dunaway, jako córka Quentina (Christopher Plummer). W wieku 12 lat zadebiutowała na dużym ekranie rolą młodszej siostry tytułowej bohaterki horroru Alicja, słodka Alicja (Communion, 1976).
W wieku 14 lat była najmłodszą modelką, która kiedykolwiek pracowała dla magazynu „Vogue”. Mając 15 lat jej twarz ukazywała się na okładce „Cosmopolitan”, a także każdego większego magazynu, włączając „Elle”, „Mademoiselle”, „Glamour”, „Harper’s Bazaar” i „Seventeen”.
Wcielając się w rolę niepełnoletniej prostytutki Violet, uwikłanej w romans z fotografem (Keith Carradine) w kontrowersyjnym dramacie Ślicznotka (Pretty Baby, 1978) zachwyciła na festiwalu filmowym w Cannes.
W 1979, w wieku 15 lat wywołała skandal, gdy ukazała się na plakatach tylko w jednej części garderoby – dżinsach Calvina Kleina.
W szkole średniej Lenox School i college’u Dwight-Englewood School w Englewood w New Jersey była cheerleaderką. W latach 1983–1987 studiowała romanistykę na Uniwersytecie Princeton, w stanie New Jersey, gdzie poznała aktora Deana Caina.
Światową sławę zdobyła dzięki głównej roli w melodramacie przygodowym Błękitna laguna (The Blue Lagoon, 1980), gdzie wraz z Christopherem Atkinsem tworzyła parę młodych rozbitków, mieszkających na bezludnej wyspie. Film ten jednak przyniósł jej nagrodę Złotej Maliny dla najgorszej aktorki roku i choć podbił serca młodych widzów, nie spodobał się krytyce.
Stała się idolką nastolatek lat 80. XX wieku. W latach 1980–1985 pojawiła się na ponad 400 okładkach magazynów. Magazyn „People” uznał ją za jedną z najbardziej intrygujących osób świata w latach 1978, 1980, 1996 oraz za jedną z 50 najpiękniejszych osób świata w roku 1996 i 2000.
W 1982 trafiła na nowojorską scenę Radio City Music Hall w spektaklu Night of One Hundred Stars. W 1986 zadebiutowała na Broadwayu jako Suzanne w przedstawieniu The Eden Cinema. W 1986 wystąpiła w roli Suzanne w produkcji off-Broadwayowskiej The Eden Cinema.
W 1995 odebrała nagrodę teatralną Theater World Award za rolę Rizzo w musicalu broadwayowskim Grease, w którym grała od 11 maja 1994 do 25 czerwca 1998. Powróciła na Broadway jako Sally Bowles w musicalu Kabaret (2001), Ruth Sherwood w Wonderful Town (od 28 września 2004 do 30 czerwca 2005), Roxie Hart w Chicago (2005) i w roli Morticii Addams w muzycznej wersji Rodzina Addamsów (2011).
Swój talent komediowy ujawniła w sitcomie A teraz Susan (Suddenly Susan, 1996–2000) jako Susan Keane, charyzmatyczna redaktorka bulwarowego amerykańskiego pisma. Za tę rolę była dwukrotnie (1997, 1998) nominowana do nagrody Złotego Globu.
W kwietniu 1982 tworzyła parę z Tedem McGinleyem na balu maturalnym w jej szkole średniej.
19 kwietnia 1997 w Pebble Beach, w stanie Kalifornia, wyszła za mąż za światowej sławy tenisistę Andre Agassiego, a po dwóch latach ich małżeństwo zostało anulowane – 9 kwietnia 1999 w Las Vegas.
4 kwietnia 2001 wyszła powtórnie za mąż za scenarzystę i producenta Chrisa Henchy’ego, z którym ma dwie córki: Rowan Francis (ur. 15 maja 2003) i Grier Hammond (ur. 18 kwietnia 2006).
| Rok | Nagroda | Kategoria | Film |
|---|---|---|---|
| 1981 | Nagroda „Bravo” | Brązowa statuetka Bravo Otto dla najlepszej aktorki | Błękitna laguna (1980) |
| Złota Malina | Najgorsza aktorka | ||
| People’s Choice Award | Ulubiona młoda aktorka filmowa | – | |
| 1982 | – | ||
| 1983 | – | ||
| 1984 | – | ||
| 1985 | Złota Malina | Najgorsza aktorka drugoplanowa | Sahara (1984) |
| 1990 | Złota Malina | Najgorsza aktorka drugoplanowa | Wyścig armatniej kuli 3 (1989) |
| 1997 | People’s Choice Award | Ulubiona aktorka w nowym serialu telewizyjnym | A teraz Susan (1996) |
| 2002 | GLAAD Media Awards | Nagroda Złotej Bramy | – |
| 2020 | Young Artist Award | Legenda | – |