Glenn Close

Glenn Close
Ilustracja
Glenn Close (2025)
Imię i nazwisko

Glenda Veronica Close

Data i miejsce urodzenia

19 marca 1947
Greenwich

Zawód

aktorka, producentka filmowa

Współmałżonek

Jack Roose
(1965−1968; rozwód)
Cabot Wade
(1969–1971; rozwód)
James Marlas
(1984–1987; rozwód)
David Shaw
(2006–2015; rozwód)

Lata aktywności

od 1974

podpis
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Glenda Veronica Close (ur. 19 marca 1947 w Greenwich) − amerykańska aktorka filmowa i teatralna. Laureatka trzech nagród Tony, trzech Primetime Emmy, dwóch Actor Awards i trzech Złotych Globów, ośmiokrotnie nominowana do Nagród Akademii Filmowej (Oscarów). W 2026 nagrodzona Oscarem honorowym.

Życiorys

Wczesne lata

Urodziła się w Greenwich w Connecticut w zamożnej rodzinie jako córka wyedukowanego na Harvardzie chirurga, Williama Talieferro Close’a i Bettine Moore. Jej rodzina była pochodzenia angielskiego, a także miała korzenie szkockie, niemieckie, holenderskie, francuskie i walijskie. Jest daleką kuzynką Brooke Shields. Uczęszczała do prywatnej szkoły Choate Rosemary z internatem Hall Wallingford w Connecticut, później do szkoły w Szwajcarii.

Gdy jej rodzice dołączyli do antykomunistycznej grupy fundamentalistycznych ewangelików Moral Re-Armament(inne języki) (Moralne Dozbrojenie, MRA) pod wodzą wielebnego Franka Buchmana(inne języki), sekta decydowała o każdym kroku Glenn Close – od ubrań, które mogła nosić, po to, co wolno jej było mówić i myśleć. Przez całe dzieciństwo wraz z bratem Alexandrem i dwiema siostrami – Tiną i Jessie – tułała się po siedzibach MRA rozsianych po całych Stanach i Europie. Jej ojciec wyjechał z ramienia MRA do Konga Belgijskiego w maju 1960, na sześć tygodni przed uzyskaniem przez ten kraj niepodległości. Pozostał tam przez kolejne 17 lat, pomagając zorganizować podstawową służbę medyczną oraz służąc jako naczelny lekarz armii i prywatny lekarz dyktatora Mobutu Sese Seko.

W 1965 założyła zespół muzyczny Up With People, który prowadziła ze współwyznawcami. W 1969 jej mężem został gitarzysta i kompozytor grupy, Cabot Wade. Po dwóch latach (w 1971) Close w akcie buntu postanowiła iść na studia, zrywając zarówno z mężem, jak i z sektą. W 1988 uzyskała licencjat z aktorstwa i antropologii w The College of William and Mary. Jest także członkiem bractwa Phi Beta Kappa.

Kariera

Na scenie Broadwayu zadebiutowała jako 27-latka w komedii Williama Congreve Love for Love (1974) w The Phoenix Theatre's. Tam dostrzegł ją reżyser George Roy Hill i zaangażował do drugoplanowej roli matki głównego bohatera w filmie Świat według Garpa (The World According to Garp, 1982) z Robinem Williamsem i Jessicą Tandy. Zagrała tak przekonująco, że nominowano ją do Oscara, tak samo zresztą jak w dwóch kolejnych latach jako Sarah Cooper w tragikomedii Lawrence’a Kasdana Wielki chłód (The Big Chill, 1983) i za rolę Iris Gaines w filmie sportowym Barry’ego Levinsona Urodzony sportowiec (The Natural, 1984) wg powieści Bernarda Malamuda.

Prawdziwym przełomem w jej karierze była kreacja pozornie niezależnej, w rzeczywistości ogarniętej obsesją redaktorki Alex Forrest, która dla miłości jest w stanie zrobić wszystko w dreszczowcu Fatalne zauroczenie (Fatal Attraction, 1987) u boku Michaela Douglasa. Film stał się największym kasowym hitem 1987 roku, a Close ponownie była nominowana do Oscara. Została też doceniona nie tylko przez fanów, ale też i krytyków jako Markiza Isabelle de Merteuil w filmie kostiumowym Niebezpieczne związki (Dangerous Liaisons, 1988).

W 1995 zdobyła nagrodę Primetime Emmy w kategorii „Wybitna aktorka – miniserial lub film telewizyjny” za postać pielęgniarki Margarethe Cammermeyer z wojskowej sekcji medycznej w dramacie biograficznym Jeffa Blecknera Sekret Margarethe Cammermayer (Serving in Silence: The Margarethe Cammermeyer Story, 1995). Stworzyła też wyraziste role w wielkich rozrywkowych przebojach: Marsjanie atakują! (Mars Attacks!, 1996) jako Pierwsza Dama Marsha Dale i Air Force One (1997) jako wiceprezydent Kathryn Bennett. W filmie 101 dalmatyńczyków (101 Dalmatians, 1996) zagrała diabelską Cruellę De Mon, fantazjującą o płaszczu ze skór szczeniaczków.

W 2002 otrzymała nominację do nagrody Emmy za gościnny występ w popularnym serialu komediowym Will & Grace. W 2005 kreacja królowej Francji i Anglii Eleonory Akwitańskiej w filmie historycznym Andrieja Konczałowskiego Lew w zimie (The Lion in Winter, 2003) przyniosła jej Złoty Glob dla najlepszej aktorki drugoplanowej w serialu, miniserialu lub filmie telewizyjnym.

W 2012 została uhonorowana nagrodą Irish Film & Television Awards (IFTA) w kategorii „Najlepsza aktorka zagraniczna”, była nominowana do Oscara, Złotego Globu, Satelity, Nagrody Gildii Aktorów Ekranowych za tytułową postać jako Albert Nobbs w dramacie Rodrigo Garcíi Albert Nobbs (2011). Z kolei za rolę Patty Hewes, szefowej kancelarii prawniczej w serialu FX Układy (Damages, 2007) odebrała Złoty Glob (2008) w kategorii „Najlepsza aktorka w serialu dramatycznym”, dwie nagrody Emmy (2008, 2009) w kategorii „Najlepsza aktorka w serialu dramatycznym”.

Jako tytułowa małżonka pisarza profesora Joe Castlemana (Jonathan Pryce) w dramacie Żona (The Wife, 2017) w reżyserii Björna Runge, została obsypana nagrodami filmowymi, w tym Złotym Globem, Nagrodą Gildii Aktorów Ekranowych za wybitny występ aktorki w roli pierwszoplanowej, Nagrodą Satelity dla najlepszej aktorki w filmie dramatycznym, a także była nominowana po raz siódmy do Oscara w kategorii „Najlepsza aktorka pierwszoplanowa” i Nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej.

Filmografia

Glenn Close podczas 84. ceremonii wręczenia Oscarów, 26 lutego 2012

Filmy fabularne

Seriale telewizyjne

  • 1975: Great Performances jako sąsiadka
  • 1988: Hallmark Hall of Fame jako Sara Everton
  • 2002: Will & Grace jako Fannie Lieber
  • 2003: Ameryka. Historia USA (Freedom: A History of Us) jako Eliza Andrews / Mary Antin
  • 2004: Prezydencki poker (The West Wing) jako minister sprawiedliwości Evelyn Baker Lang
  • 2005: Świat gliniarzy (The Shield) jako kapitan Monica Rawling
  • 1995–2016: Simpsonowie (The Simpsons) jako Mona Simpson (głos)
  • 2007–2012: Układy (Damages) jako Patty Hewes
  • 2022 – Teheran – jako Marjan Montazeri

Nagrody

Rok Nagroda Kategoria Film
1995 Nagroda Emmy Najlepsza aktorka w miniserialu lub filmie telewizyjnym Sekret Margarethe Cammermayer (1995, TV)
2004 Złoty Glob Najlepsza aktorka w miniserialu lub filmie telewizyjnym Lew w zimie (2003)
2007 Złoty Glob Najlepsza aktorka w serialu dramatycznym Układy
2008 Nagroda Emmy Najlepsza aktorka w serialu dramatycznym
2009
2011 Nagroda Satelita Najlepsza piosenka
„Lay Your Head Down”		 Albert Nobbs (2011)
2018 Najlepsza aktorka w filmie komediowym lub musicalu Żona (2017)
2019 Złoty Glob Najlepsza aktorka w filmie dramatycznym

Przypisy

  1. ↑ Angie Orellana Hernandez: After 8 Oscar losses, Glenn Close is now tied as the most nominated actor without a win. Los Angeles Times, 2021-04-25. [dostęp 2026-09-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-04)]. (ang.).
  2. ↑ Clayton Davis: Oscars: Glenn Close, Ridley Scott, Disney’s First Black Animator and Killer Films Founders Set for Honorary Prizes. Variety, 2026-06-10. [dostęp 2026-06-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-10)]. (ang.).
  3. ↑ Personalidade: Glenn Close (EUA). InterFilmes.com. [dostęp 2018-01-25]. (port.).
  4. ↑ Glenn Close Biography (1947-). Film Reference. [dostęp 2018-01-25]. (ang.).
  5. ↑ Glenn Close What Nationality Ancestry Race. Ethnicity of Celebs. [dostęp 2022-07-16]. (ang.).
  6. ↑ Glenn Close. MYmovies.it. [dostęp 2018-01-25]. (wł.).
  7. ↑ Kirthana Ramisetti (2014-10-16): Glenn Close reveals she spent her childhood in a cult. „Daily News”. [dostęp 2018-01-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-26)]. (ang.).
  8. ↑ Ivan Oransky, William T Close, „The Lancet”, 373 (9669), 28 marca 2009, s. 1076.
  9. ↑ Thomas H. Maugh II: Dr. William Close dies at 84; physician played a key role in stopping the Ebola virus. Los Angeles Times, 15 lutego 2009. [dostęp 2026-03-20].
  10. ↑ Glenn Close. TV.com. [dostęp 2018-01-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-25)]. (ang.).
  11. ↑ Glenn Close. „People”. [dostęp 2019-09-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-23)]. (ang.).
  12. ↑ Miss Close and Cabot Wade' 0u 'Up With People 'to Be. Wed. „The New York Times”. [dostęp 2019-09-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-23)]. (ang.).
  13. ↑ Glenn Close - Actor. CineMagia.ro. [dostęp 2018-01-25]. (rum.).
  14. ↑ Glenn Close. Listal. [dostęp 2018-01-25]. (ang.).
  15. ↑ Glenn Close (19 de Março de 1947). Filmow.com. [dostęp 2018-01-25]. (port.).
  16. ↑ Glenn Close Actor, Producer. TV Guide. [dostęp 2018-01-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-29)]. (ang.).

Linki zewnętrzne