Nicole Kidman

1983–1989

W 1983, w wieku 16 lat, zadebiutowała jako aktorka w australijskim filmie Bush Christmas(inne języki). Zaczęła pojawiać się w australijskich filmach i serialach telewizyjnych; zagrała m.in. w filmach: Bandyci kontra BMX(inne języki) (1983), Windrider(inne języki) (1986) i Królowie nocy (1988), a także wystąpiła w serialach: Five Mile Creek(inne języki) (1985) i Winners(inne języki) (1985) oraz w filmach telewizyjnych Chase Through the Night(inne języki) (1983), Skin Deep(inne języki) (1984), Matthew i syn(inne języki) (1984), Room to Move(inne języki) (1985) i Un’ Australiana a Roma (1987). Popularność przyniosła jej rola Megan Goddard w miniserialu Wietnam(inne języki) (1987), za którą zdobyła swoją pierwszą nagrodę Australian Film Institute. Drugą nominację przyniosła jej rola drugoplanowa w filmie Emerald City(inne języki) (1988). W 1988 występowała w sztuce teatralnej Stalowe magnolie(inne języki), najpierw od maja w Melbourne, a następnie od sierpnia w Sydney.

W kwietniu 1989 odbyła się premiera jej pierwszej produkcji hollywoodzkiej, dreszczowca Martwa cisza, w którym wcieliła się w Rae Ingram, żonę oficera marynarki wojennej, zagrożoną przez rozbitka na morzu (w tej roli Billy Zane). Film okazał się przełomem w jej karierze i przyniósł jej międzynarodową popularność. Krytyk filmowy z magazynu „Variety” napisał: „Kidman jest znakomita w całym filmie. Nadaje postaci Rae prawdziwą wytrwałość i energię”, zaś Roger Ebert ocenił: „W swoich wspólnych scenach Kidman i Zane wzbudzają prawdziwą, namacalną nienawiść”. Również w 1989 zagrała główną rolę w australijskim miniserialu Bangkok Hilton(inne języki), emitowanym w listopadzie przez Network 10.

1990–1999

Wystąpiła jako młoda lekarka, która zakochuje się w kierowcy NASCAR, w filmie Szybki jak błyskawica (1990) u boku swojego ówczesnego partnera, Toma Cruise’a. Film odniósł sukces komercyjny i był jednym z największych przebojów roku w box office. Wcieliła się w jedną z trzech licealistek (wraz z Thandie Newton i Naomi Watts) w australijskim filmie Randka na przerwie, który wszedł na ekrany kin w marcu 1991. Film został nagrodzony przez Australijski Instytut Filmowy w kategorii najlepszy film. Następnie wystąpiła w roli kochanki głównego bohatera (w tej roli Loren Dean) w filmie Billy Bathgate, którego premiera odbyła się w listopadzie 1991. Recenzent „The New York Times” określił ją jako „piękność z, jak się okazuje, poczuciem humoru”. Rola przyniosła jej nominację do Złotego Globu dla najlepszej aktorki drugoplanowej w filmie. W maju 1992 ukazał się film Rona Howarda Za horyzontem, w którym wystąpiła u boku Cruise’a jako irlandzka partnerka jego bohatera, Shannon. Film zarobił 138 milionów dolarów. W 1993 pojawiła się w dwóch filmach. Pierwszym z nich był Pełnia zła, w którym wcieliła się w żonę bohatera granego przez Aleca Baldwina, wydany w październiku. Drugim był Gra o życie, wydany w listopadzie, gdzie zagrała żonę bohatera Michaela Keatona. W listopadzie 1993 poprowadziła odcinek programu telewizyjnego Saturday Night Live.

W maju 1995 na 48. MFF w Cannes odbyła się premiera filmu Gusa Van Santa Za wszelką cenę, w którym wystąpiła w głównej roli jako prezenterka pogody Suzanne Stone. Krytyk filmowy Mick LaSalle(inne języki) z „San Francisco Chronicle(inne języki)” ocenił jej występ: „Wnosi do roli warstwy znaczenia, intencji i impulsu. Opowiadając historię z perspektywy pierwszej osoby – jak robi to przez cały film – Kidman pozwala zobaczyć kalkulacje, kręcące się tryby, transparentne próby oczarowania, które jednakowo skutecznie oczarowują”. Za występ w filmie otrzymała Złoty Glob dla najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu i była nominowana do Nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA). Wcieliła się w drugoplanową rolę doktor Chase Meridian w filmie Batman Forever, opartym na komiksach DC Comics o Batmanie, którego zagrał Val Kilmer. Film wszedł na ekrany kin w czerwcu 1995 i zarobił 337 milionów dolarów. Wystąpiła jako Isabel Archer, u boku Barbary Hershey i Johna Malkovicha, w filmie Jane Campion Portret damy, adaptacji powieści pod tym samym tytułem. Jego premiera odbyła się w sierpniu 1996 na 53. MFF w Wenecji. Następnie zagrała doktor Julię Kelly, specjalistkę ds. energetyki jądrowej, w dreszczowcu Peacemaker. Film, w którym pojawiła się u boku George’a Clooneya, wszedł na ekrany kin we wrześniu 1997 i zarobił ponad 110 milionów dolarów.

Zagrała jedną z głównych ról w filmie fantasy Totalna magia, wydanym w październiku 1998. Wraz z Sandrą Bullock wcieliły się w siostry-czarownice, które stają w obliczu groźnej klątwy, uniemożliwiającej im znalezienie trwałej miłości. Film poniósł porażkę w box office. Również w 1998 występowała w sztuce Davida Hare’a The Blue Room(inne języki), najpierw od września na West Endzie, a następnie od grudnia na Broadwayu. Otrzymała za nią nominację do Laurence Olivier Award dla najlepszej aktorki. Wraz z mężem, Tomem Cruisem, wcieliła się w parę w dreszczowcu erotycznym Oczy szeroko zamknięte. Był to ostatni film wyreżyserowany przez Stanleya Kubricka, wydany w lipcu 1999, po jego śmierci. Film odniósł sukces komercyjny, zarabiając 162 miliony dolarów. „Slant Magazine” nazwał go drugim najlepszym filmem lat 90., zaś BBC umieściło go w rankingu 100 najlepszych amerykańskich filmów w historii.

2000–2009

Wystąpiła w roli Satine, artystki kabaretowej i kurtyzany, w filmie muzycznym Baza Luhrmanna Moulin Rouge! u boku Ewana McGregora. Jego premiera odbyła się w maju 2001 na 54. MFF w Cannes. Zaśpiewała w kilku utworach muzycznych nagranych do filmu i wydanych na jego ścieżce dźwiękowej. Recenzent CNN ocenił, że była to jej najlepsza rola od czasu Za wszelką cenę (1995), dodając: „Jako Satine jest olśniewająca i oszałamiająca. Porusza się z całkowitą pewnością siebie przez cały film. Kidman wydaje się specjalizować w postaciach «królowej lodu», ale w przypadku Satine pozwala sobie na odrobinę odwilży”. Dzięki filmowi zdobyła swój drugi Złoty Glob dla najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu, ponadto otrzymała pierwszą nominację do Nagrody Akademii Filmowej (Oscara) i grupową nominację z obsadą do Nagrody Gildii Aktorów Ekranowych (SAG). Moulin Rouge! zarobił około 180 milionów dolarów, został uhonorowany nagrodą National Board of Review dla najlepszego filmu roku i otrzymał osiem nominacji do Oscarów, m.in. za najlepszy film. Pochodzący z filmu i ścieżki dźwiękowej singiel „Come What May(inne języki)”, który nagrała w duecie z McGregorem, był ósmym największym przebojem roku w Australii, gdzie dotarł do 10. miejsca notowania Top 50 Singles.

W sierpniu 2001 na ekrany kin wszedł horror Alejandro Amenábara Inni, w którym wystąpiła w głównej roli jako Grace Stewart, podejrzewająca, że jej dom jest nawiedzony. Krytyk filmowy Roger Ebert napisał, że „Nicole Kidman udało się przekonać nas, że jest normalną osobą w niepokojącej sytuacji, a nie tylko typową histeryczką z horroru”, zaś A. O. Scott(inne języki) z „The New York Times” ocenił jej występ: „Uosabia ten niestabilny amalgamat z przekonaniem, które samo w sobie jest przerażające. Lodowata rezerwa, która czasami blokuje jej ekspresyjny dar, staje się tu fundamentem jej najbardziej złożonego emocjonalnie występu do tej pory”. Rola przyniosła jej nominacje do BAFTA, Złotego Globu i Goi dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej, a film zarobił 210 milionów dolarów. Następnie wystąpiła w roli Nadii, kandydatki głównego bohatera na żonę z katalogu, w filmie Dziewczyna na urodziny, którego premiera odbyła się we wrześniu 2001 na 58. MFF w Wenecji. W listopadzie 2001 ukazał się album Robbiego Williamsa Swing When You’re Winning, na który nagrał z nią w duecie cover utworu Franka i Nancy Sinatrów „Somethin’ Stupid”. Piosenka ukazała się w grudniu 2001 na singlu i odniosła sukces komercyjny, docierając do pierwszych miejsc list przebojów między innymi w Wielkiej Brytanii oraz na ogólnoeuropejskim European Hot 100. Ponadto między innymi w Wielkiej Brytanii i Australii utwór został certyfikowany złotem.

Wcieliła się w pisarkę Virginię Woolf w dramacie Stephena Daldry’ego Godziny, który wszedł na ekrany kin w grudniu 2002. Na potrzeby roli nosiła prostetyczny nos. Stephen Holden(inne języki) z „The New York Times” napisał: „Kidman w niezwykle odważnym występie przywołuje dziką wewnętrzną wojnę, jaką błyskotliwy umysł toczy z systemem wadliwych połączeń, który przesyła do jej mózgu palący, szalony trzask”. Dramat został uhonorowany nagrodą National Board of Review dla najlepszego filmu roku. Był wyświetlany konkursowo na 53. MFF w Berlinie, gdzie wraz z odtwórczyniami dwóch pozostałych głównych ról, Meryl Streep i Julianne Moore, otrzymała wspólnego Srebrnego Niedźwiedzia dla najlepszej aktorki. Podczas 75. ceremonii wręczenia Oscarów, gdzie Godziny były nominowane w ośmiu kategoriach (w tym najlepszy film), zdobyła jako pierwsza Australijka w historii nagrodę dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej. Rola przyniosła jej również BAFTA dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej i Złoty Glob dla najlepszej aktorki w filmie dramatycznym, a także dwie nominacje do SAG, indywidualną i grupową dla obsady.

W maju 2003 na 56. MFF w Cannes odbyła się premiera eksperymentalnego filmu Larsa von Triera Dogville, w którym wcieliła się w główną rolę Grace, poszukującej schronienia przed gangsterami. Peter Travers z „Rolling Stone’a” napisał, że dała w nim „najbardziej wstrząsający występ w swojej karierze”. W sierpniu 2003 na 60. MFF w Wenecji odbyła się premiera dramatu Roberta Bentona Piętno, w którym wystąpiła jako Faunia, kochanka głównego bohatera (granego przez Anthony’ego Hopkinsa). W październiku 2003 odbyła się premiera filmu Jane Campion Tatuaż, który współprodukowała. W grudniu 2003 na ekrany kin wszedł dramat historyczny Anthony’ego Minghelli Wzgórze nadziei. Wcieliła się w nim w Adę, mieszkankę południa Stanów Zjednoczonych w czasach wojny secesyjnej, która zakochuje się w głównym bohaterze (w tej roli Jude Law). Richard Corliss z czasopisma „Time” ocenił: „Kidman czerpie siłę z trudnej sytuacji Ady i stopniowo rośnie, dosłownie promieniując. Jej rzeźbiarska bladość ustępuje miejsca ciepłemu blaskowi w świetle ognia”. Rola przyniosła jej nominację do Złotego Globu dla najlepszej aktorki w filmie dramatycznym. Wzgórze nadziei zarobiło 173 miliony dolarów, ponadto było najczęściej nominowanym filmem w 57. edycji BAFTA i 61. edycji Złotych Globów.

W czerwcu 2004 na ekrany kin weszła czarna komedia Żony ze Stepford, w której wcieliła się w główną rolę Joanny Eberhart, kobiety żyjącej w miasteczku z podejrzanymi mieszkańcami. We wrześniu 2004 na 61. MFF w Wenecji odbyła się premiera filmu Jonathana Glazera Narodziny, w którym wystąpiła w roli Anny, przekonanej, że jej syn jest reinkarnacją jej zmarłego męża. Mimo mieszanych recenzji i kontrowersji związanych z faktem, że w jednej ze scen kąpie się z 10-latkiem, krytycy filmowi uznali Annę za jedną z jej najlepszych kreacji w karierze, a rola przyniosła jej nominację do Złotego Globu. W kwietniu 2005 na ekrany kin wszedł dramat polityczny Sydneya Pollacka Tłumaczka, w którym wystąpiła jako Silvia Broome, tłumaczka pracująca dla ONZ, u boku Seana Penna. Następnie zagrała u boku Willa Ferrella w komedii romantycznej Czarownica, wydanej w czerwcu 2005. Wcieliła się w postać czarownicy Isabel Bigelow, która zakochuje się w zwykłym śmiertelniku. Film przyniósł jej i Ferrelowi Złotą Malinę za najgorsze ekranowe połączenie.

W listopadzie 2006 odbyły się premiery dwóch filmów z jej udziałem. Pierwszym był dramat Futro. Portret wyobrażony Diane Arbus, w którym wcieliła się w fotografkę Diane Arbus, u boku Roberta Downeya Jr. Jessica Reaves z „Chicago Tribune” oceniła, że „to być może najbardziej poruszający występ Kidman”. Drugim był film animowany Happy Feet: Tupot małych stóp, w którym dubbingowała pingwinicę Normę Jean. Ponadto nagrała na potrzeby ścieżki dźwiękowej cover utworu Prince’a „Kiss”. Film zarobił 385 milionów dolarów. W sierpniu 2007 na ekrany kin wszedł horror fantastycznonaukowy Inwazja, w którym wcieliła się w doktor Carol Bennell. W tym samym miesiącu odbyła się premiera filmu Margot jedzie na ślub, w którym zagrała Margot, usiłującą zapobiec małżeństwu siostry. Jej kolejną rolą była Marisa Coulter w filmie fantasy Złoty kompas, opartym na książce Zorza północna(inne języki) z trylogii Philipa Pullmana Mroczne materie. Film miał premierę w listopadzie 2007 i, mimo mieszanych recenzji, zarobił 372 miliony dolarów.

W listopadzie 2008 odbyła się premiera dramatu Australia w reżyserii Baza Luhrmanna. Wcieliła się w nim u boku Hugh Jackmana w główną rolę lady Sarah Ashley, brytyjskiej arystokratki żyjącej w Australii w czasie II wojny światowej. Megan Lehmann z „The Hollywood Reporter” oceniła, że „Kidman dała jeden ze swoich najbardziej angażujących występów”, zaś David Ansen(inne języki) z „Newsweeka” napisał: „Kidman wydaje się rozkwitać pod okiem Luhrmanna – jest zabawna, ciepła i czarująca”. Film zarobił około 212 milionów dolarów, co było drugim najwyższym wynikiem w historii australijskiej kinematografii, i otrzymał osiem nominacji do nagród Australijskiego Instytutu Filmowego. W październiku 2023 w serwisach strumieniowych Hulu i Disney+ udostępniono jego rozszerzoną wersję w formie miniserialu Faraway Downs. Jej kolejną rolą była drugoplanowa postać Claudii w filmie muzycznym Roba Marshalla Dziewięć, który wszedł na ekrany kin w grudniu 2009. Zaśpiewała w nim piosenkę „Unusual Way”, wydaną na ścieżce dźwiękowej do filmu. Wraz z resztą obsady otrzymała grupową nominację do nagrody SAG.

2010–2019

W 2010 założyła z Perem Saarim wytwórnię filmową Blossom Films(inne języki). Jej pierwszą produkcją był dramat Między światami, w którym wcieliła się w Beccę Corbett, pogrążoną w rozpaczy po śmierci dziecka. Premiera odbyła się we wrześniu 2010. Kirk Honeycutt z „The Hollywood Reporter” napisał: „Jej występ jest fascynujący, ponieważ gra praktycznie cały film na dwóch poziomach: powierzchownym życiu codziennym i tym, co wciąż powraca w jej głowie”. Rola przyniosła jej nominacje do Oscara, Złotego Globu i SAG dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej. Następnie zagrała drugoplanową rolę Devlin Adams w komedii romantycznej Żona na niby, wydanej w lutym 2011. Wyprodukowała film Monte Carlo, który wszedł na ekrany w lipcu 2011. We wrześniu 2011 odbyła się premiera dreszczowca Anatomia strachu, w którym wraz z Nicolasem Cage'em wcieliła się w małżonków wziętych jako zakładników. W maju 2012 na 65. MFF w Cannes miał premierę film Pokusa, w którym zagrała drugoplanową rolę Charlotte, kochanki bohatera granego przez Zaca Efrona. Otrzymała za niego nominacje do Złotego Globu i SAG dla najlepszej aktorki drugoplanowej.

Również w maju 2012 kanał HBO wyemitował film telewizyjny Hemingway i Gellhorn, w którym wcieliła się w Marthę Gellhorn, partnerkę Ernesta Hemingwaya (w tej roli Clive Owen) w czasie hiszpańskiej wojny domowej. Rola przyniosła jej nominacje do Primetime Emmy, Złotego Globu i SAG dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej w miniserialu lub filmie telewizyjnym. W lipcu 2012 został wydany czytany przez nią audiobook z powieścią Virginii Woolf Do latarni morskiej. W styczniu 2013 ukazał się dreszczowiec Stoker, w którym wcieliła się w Evelyn Stoker, matkę głównej bohaterki. We wrześniu 2013 odbyła się premiera filmu wojennego Droga do zapomnienia, w którym zagrała Patricię Wallace, żonę oficera Erica Lomaxa (w tej roli Colin Firth). Jej kolejną rolą była Grace Kelly, księżna Monako, w filmie biograficznym Grace księżna Monako, którego premiera odbyła się w maju 2014 na 67. MFF w Cannes. Choć w wybranych krajach był wyświetlany w kinach, w Stanach Zjednoczonych miał premierę w telewizji. Za sprawą roli została nominowana do SAG. Ponownie wystąpiła u boku Colina Firtha, jak również Marka Stronga, w dreszczowcu Zanim zasnę, wydanym we wrześniu 2014. Wcieliła się w Christine Lucas, która traci pamięć wskutek wypadku samochodowego.

W listopadzie 2014 telewizja HBO wyemitowała Witam panie: Film, filmową kontynuację serialu Witam panie, w której wystąpiła w roli cameo siebie samej. Również w listopadzie 2014 odbyła się premiera filmu aktorsko-animowanego Paddington, w którym zagrała główną antagonistkę, Millicent Clyde. Jego dochód (nie licząc wznowień kinowych) wyniósł około 268 milionów dolarów. Następnie wcieliła się w główną rolę Catherine Parker w dreszczowcu Na skraju klifu(inne języki), wyświetlonym premierowo w styczniu 2015. W lutym 2015 na 65. MFF w Berlinie odbyła się premiera filmu biograficznego Królowa pustyni, w którym zagrała główną rolę brytyjskiej podróżniczki Gertrude Bell, przemierzającej Bliski Wschód. We wrześniu 2015 ukazał się film Rodzina Fangów(inne języki), w którym wraz z Jasonem Batemanem wcieliła się w rodzeństwo poszukujące zaginionych rodziców, dodatkowo go współprodukowała poprzez Blossom Films(inne języki). Od września do listopada 2015 występowała na West Endzie w sztuce Photograph 51(inne języki). Wcieliła się w brytyjską biofizyczkę Rosalind Franklin podczas prac nad odkryciem podwójnej helisy DNA. Rola przyniosła jej nagrodę Evening Standard Theatre Award dla najlepszej aktorki i nominację do Laurence Olivier Award.

W listopadzie 2015 na ekrany kin wszedł dreszczowiec Sekret w ich oczach(inne języki), remake argentyńsko-hiszpańskiego filmu pod tym samym tytułem z 2009, w którym zagrała drugoplanową rolę prokurator Claire Sloan. W lutym 2016 na 66. MFF w Berlinie odbyła się premiera filmu biograficznego Geniusz(inne języki) o redaktorze Maxwellu Perkinsie(inne języki) (w tej roli Colin Firth), w którym zagrała drugoplanową rolę kostiumografki Aline Bernstein(inne języki). We wrześniu 2016 ukazał się dramat biograficzny Lion. Droga do domu o hinduskim przedsiębiorcy Saroo Brierleyu, którego zagrał Dev Patel. Wcieliła się w nim w drugoplanową rolę jego adopcyjnej matki, Sue Brierley. Richard Roeper(inne języki) z „Chicago Sun-Times” napisał: „Kidman daje mocny i poruszający występ (…). To film równie dobry, jak wszystko, co nakręciła w ciągu ostatniej dekady”. Film zarobił 140 milionów dolarów i zdobył 12 nominacji do nagród Australijskiej Akademii Sztuk Kinowych i Telewizyjnych (AACTA), w tym dla niej jako najlepszej aktorki drugoplanowej, z czego wszystkie zakończyły się triumfem. Zdobyła również nagrodę AACTA dla najlepszej aktorki drugoplanowej w edycji poświęconej produkcjom zagranicznym. Rola przyniosła jej także nominacje do Oscara, BAFTA, Złotego Globu i SAG w kategoriach najlepszej aktorki drugoplanowej.

Powróciła do telewizji za sprawą serialu (wówczas promowanego jako miniserial) Wielkie kłamstewka, stworzonego przez Davida E. Kelleya i emitowanego przez HBO od lutego 2017. Wcieliła się w nim w Celeste Wright, jedną z przyjaciółek mieszkających w Monterey, ofiarę przemocy domowej ze strony męża (którego zagrał Alexander Skarsgård), ponadto była jego producentką wykonawczą. Amerykański Instytut Filmowy zamieścił go w dziesiątce najlepszych programów telewizyjnych roku. Matthew Jacobs z portalu HuffPost ocenił, że „dała występ definiujący karierę”, zaś Ann Hornaday z „The Washington Post” napisała, że sprawą serialu „Kidman należy do panteonu wielkich aktorek”. Rola przyniosła jej nagrody Primetime Emmy, Złotego Globu i SAG w kategoriach najlepszej aktorki pierwszoplanowej w miniserialu lub filmie telewizyjnym. Jako producentka wykonawcza była także współlaureatką Primetime Emmy za najlepszy miniserial(inne języki) i Złotego Globu za najlepszy miniserial lub film telewizyjny.

W maju 2017 na 70. MFF w Cannes miały premiery cztery produkcje z jej udziałem: filmy Jak rozmawiać z dziewczynami na prywatkach(inne języki), Zabicie świętego jelenia i Na pokuszenie oraz drugi sezon serialu telewizyjnego Tajemnice Laketop, zatytułowany Tajemnice Laketop: China Girl. W Jak rozmawiać z dziewczynami na prywatkach zagrała drugoplanową postać punkówy Boadicea. W Zabiciu świętego jelenia, wyreżyserowanym przez Jorgosa Lantimosa, wcieliła się wraz z Colinem Farrellem w małżeństwo, które spędza czas z tajemniczym nastolatkiem. W Na pokuszenie wystąpiła jako przełożona dziewczęcej szkoły w czasie wojny secesyjnej, która opiekuje się rannym żołnierzem (w tej roli Farrell). W Tajemnicach Laketop: China Girl, których emisja telewizyjna w BBC Two rozpoczęła się w lipcu 2017, wcieliła się w adopcyjną matkę głównej bohaterki. Serial przyniósł jej nagrodę AACTA dla najlepszej aktorki gościnnej lub drugoplanowej w serialu dramatycznym. We wrześniu 2017 odbyła się premiera komediodramatu Spragnieni życia, remake’u francuskiego filmu Nietykalni (2011), w którym zagrała drugoplanową postać Yvonne, asystentki sparaliżowanego Philipa (w tej roli Bryan Cranston). W sierpniu 2018 ukazał się film kryminalny Niszczycielka(inne języki), w którym wystąpiła w głównej roli jako Erin Bell, była tajna policjantka, która mści się na członkach gangu. Otrzymała za niego nominację do Złotego Globu.

Wraz z Russellem Crowe'em wcieliła się w parę, która wysyła syna (w tej roli Lucas Hedges) na terapię konwersyjną w filmie Wymazać siebie, wydanym we wrześniu 2018. Zdobyła za tę rolę dwie nagrody AACTA dla najlepszej aktorki drugoplanowej, w sekcji filmów rodzimych i sekcji filmów zagranicznych. Następnie wystąpiła w roli drugoplanowej jako Atlanna, była królowa Atlantydy i matka Aquamana (którego zagrał Jason Momoa), w filmie superbohaterskim Aquaman z franczyzy DC Extended Universe, którego premiera odbyła się w listopadzie 2018. Film zarobił 1,1 miliarda dolarów, stając się najbardziej dochodową pozycją w jej karierze. W czerwcu 2019 kanał HBO rozpoczął emisję drugiego sezonu serialu Wielkie kłamstewka, w którym powróciła w roli Celeste Wright i jako producentka wykonawcza. Otrzymała za ten sezon indywidualną nominację do Złotego Globu oraz nominację grupową z obsadą do SAG. We wrześniu 2019 miała miejsce premiera filmu Szczygieł, w którym zagrała panią Barbour, adopcyjną matkę głównego bohatera. Następnie wcieliła się w Gretchen Carlson, jedną z trzech dziennikarek Fox News (granych też przez Charlize Theron i Margot Robbie), które usiłowały ujawnić molestowanie seksualne ze strony szefa stacji, w filmie Gorący temat, który wszedł na ekrany kin w grudniu 2019. Otrzymała za tę rolę dwie nominacje do SAG – indywidualną i grupową wraz z obsadą.

Od 2020

W październiku 2020 kanał HBO rozpoczął emisję miniserialu Od nowa(inne języki), stworzonego przez Davida E. Kelleya. Wystąpiła w nim w głównej roli jako terapeutka Grace Fraser, ponadto była jego producentką wykonawczą i zaśpiewała w jego czołówce utwór „Dream a Little Dream of Me(inne języki)”. Miniserial odnotował najwyższą oglądalność spośród wszystkich seriali HBO w 2020 i przyniósł jej nominacje do Złotego Globu oraz SAG. W grudniu 2020 serwis strumieniowy Netflix udostępnił film muzyczny Bal(inne języki), w którym wcieliła się w wokalistkę Angie Dickinson; zaśpiewała w nim także kilka piosenek, wydanych na ścieżce dźwiękowej. W sierpniu 2021 platforma Hulu rozpoczęła udostępnianie stworzonego przez Kelleya serialu (wówczas promowanego jako miniserial) Dziewięcioro nieznajomych, w którym zagrała główną rolę Mashy, prowadzącej ośrodek odnowy biologicznej; była też jego producentką wykonawczą. Serial odnotował najwyższe wyniki oglądalności w historii programów oryginalnych Hulu.

W grudniu 2021 odbyła się premiera filmu biograficznego Lucy i Desi(inne języki) w reżyserii Aarona Sorkina, w którym wcieliła się w główną rolę Lucille Ball. Choć jej obsadzenie wywołało w mediach krytykę ze względu na brak podobieństwa fizycznego do Ball, rola została pozytywnie przyjęta przez krytykę filmową. Zdobyła za nią Złoty Glob dla najlepszej aktorki w filmie dramatycznym i nagrodę AACTA dla najlepszej aktorki, a także otrzymała nominacje do Oscara i SAG dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej. W kwietniu 2022 serwis Apple TV+ udostępnił serial antologiczny Ryk(inne języki), nad którym pracowała jako producentka wykonawcza; zagrała też w jednym z jego odcinków. W tym samym miesiącu odbyła się premiera filmu Wiking w reżyserii Roberta Eggersa, w którym wcieliła się w królową Gudrún, matkę Amletha (w tej roli Alexander Skarsgård). Nagrała w duecie z Lukiem Evansem cover utworu A Great Big World i Christiny Aguilery „Say Something”, wydany w październiku 2022. Była producentką wykonawczą miniserialu Miłość i śmierć, udostępnianego przez HBO Max od kwietnia 2023.

Wcieliła się w Kaitlyn Meade, kierowniczkę w CIA, w serialu telewizyjnym Special Ops: Lioness(inne języki) serwisu Paramount+, nad którym pracowała też jako producentka wykonawcza. Premiera jego pierwszego sezonu odbyła się w lipcu 2023. Następnie powtórzyła rolę królowej Atlanny w filmie superbohaterskim Aquaman i Zaginione Królestwo, kontynuacji Aquamana (2023), która weszła na ekrany kin w grudniu 2023. Jej kolejną rolą była Margaret Woo, Amerykanka mieszkająca w Hongkongu, w miniserialu Ekspatki(inne języki) serwisu Amazon Prime Video, nad którym pracowała też jako producentka wykonawcza. Jego premiera odbyła się w styczniu 2024. Lucy Mangan(inne języki) z czasopisma „The Guardian” oceniła w recenzji: „trudno oprzeć się wrażeniu, że działa na oparach swojego talentu”. W czerwcu 2024 serwis Netflix udostępnił komedię romantyczną Sprawa rodzinna(inne języki), w której wystąpiła w głównej roli pisarki Brooke Harwood, u boku Zaca Efrona. Następnie zagrała Romy Mathis, CEO korporacji, która ma romans ze stażystą (w tej roli Harris Dickinson(inne języki)), w dreszczowcu erotycznym Babygirl(inne języki). Film miał premierę w sierpniu 2024 na 81. MFF w Wenecji, gdzie aktorka otrzymała Puchar Volpiego dla najlepszej aktorki. Rola przyniosła jej także nagrody National Board of Review i AACTA dla najlepszej aktorki oraz nominację do Złotego Globu.

W sierpniu 2024 w serwisie Netflix ukazał się miniserial Para idealna(inne języki), w którym zagrała główną rolę pisarki Greer Garrison Winbury i nad którym pracowała jako producentka wykonawcza. Mimo mieszanych recenzji, przez dwa tygodnie był najczęściej oglądanym serialem Netflixa. W październiku 2024 odbyła się premiera drugiego sezonu serialu Special Ops: Lioness(inne języki), w którym powróciła w roli Kaitlyn Meade i jako producentka wykonawcza. W listopadzie 2024 w serwisie Netflix ukazał się film animowany Zaklęci(inne języki), w którym użyczyła głosu królowej Ellsmere; ponadto zaśpiewała w dwóch utworach na jego ścieżce dźwiękowej. W marcu 2025 w serwisie Amazon Prime Video wydano dreszczowiec Holland(inne języki), w którym zagrała główną rolę Nancy i który współprodukowała. W marcu 2025 australijski serwis Binge(inne języki) rozpoczął udostępnianie serialu The Last Anniversary(inne języki), nad którym pracowała jako producentka wykonawcza. Powtórzyła rolę Mashy w drugim sezonie serialu Dziewięcioro nieznajomych, udostępnianym w Hulu od maja 2025.

W marcu 2026 odbyła się premiera serialu telewizyjnego Scarpetta(inne języki) serwisu Amazon Prime Video, w którym wcieliła się w główną rolę patolog Kay Scarpetty(inne języki) i nad którym pracowała jako producentka wykonawcza. W kwietniu 2026 platforma Apple TV rozpoczęła udostępnianie serialu telewizyjnego Margo jest spłukana(inne języki), w którym zagrała wrestlerkę Lindę i nad którym pracowała jako producentka wykonawcza. Powtórzyła rolę czarownicy Gillian Owens w filmie Totalna magia 2, kontynuacji Totalnej magii (1998), który trafił na ekrany kin we wrześniu 2026, ponadto była jego współproducentką.

Filmografia

 Osobny artykuł: Filmografia Nicole Kidman.

Teatr

Dyskografia