Brad Pitt

Brad Pitt

Pitt podczas 81. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji w 2024
Imię i nazwisko	William Bradley Pitt
Data i miejsce urodzenia	18 grudnia 1963 Shawnee (Oklahoma)
Zawód	aktor, producent filmowy
Współmałżonek	Jennifer Aniston (2000–2005; rozwód) Angelina Jolie (2014–2019; rozwód)
Lata aktywności	od 1987
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

William Bradley Pitt (ur. 18 grudnia 1963 w Shawnee) – amerykański aktor, producent filmowy i przedsiębiorca. Laureat Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę w filmie Quentina Tarantino Pewnego razu... w Hollywood (2019).

Życiorys

Urodził się w Shawnee w stanie Oklahoma w rodzinie baptystów jako najstarszy syn kierownika firmy transportu ciężarowego Williama A. Pitta i szkolnej pedagog Jane Etty Hillhouse. Jego rodzina była pochodzenia angielskiego. Wychowywał się z młodszym rodzeństwem – bratem Douglasem „Dougiem” Mitchellem (ur. 2 listopada 1966) i siostrą Julie Neal (ur. 1969). Dzieciństwo spędził w Springfield w Missouri, gdzie w latach 1977–1981 uczęszczał do Kickapoo High School.

W latach 1982–1986 studiował dziennikarstwo ze specjalizacją w reklamie w Missouri School of Journalism przy University of Missouri-Columbia, lecz w 1986, dwa tygodnie przed zakończeniem studiów, z 325 dolarami w kieszeni zdecydował się wyjechać do Los Angeles. Początkowo sypiał na kanapie Melissy Etheridge.

Miał studiować reklamę i grafikę w Art Center College of Design w Pasadenie, jednak ostatecznie przez sześć lat uczył się aktorstwa pod opieką Roya Londona. W tym czasie pracował jako kierowca limuzyny, rozdawał próbki papierosów, a także ubrany w kostium wielkiego kurczaka reklamował sieć restauracji El Pollo Loco.

Pojawiał się na srebrnym ekranie, m.in. w operach mydlanych: NBC Inny świat (Another World, 1987) i CBS Dallas (1987-88) jako przyjaciel córki Jenny Wade Ewing, sitcomie ABC Dzieciaki, kłopoty i my (Growing Pains, 1987–1989) oraz serialach: Fox 21 Jump Street (1988) i Dni Chwały (Glory Days, 1990).

Na kinowym ekranie zadebiutował rolą uczestnika party w ekranizacji powieści Breta Eastona Ellisa o zblazowanych bogatych nastolatkach z Los Angeles Mniej niż zero (Less Than Zero, 1987) z Robertem Downeyem Jr. Był modelem w reklamowym spocie marki Levi’s. Przełomem w karierze stała się postać zadziornego i uwodzicielskiego autostopowicza J.D. w filmie Thelma i Louise (Thelma & Louise, 1991) z Geeną Davis i Susan Sarandon. W ekranizacji autobiograficznej powieści Normana Macleana reżyserowanej przez Roberta Redforda Rzeka życia (A River Runs Through It, 1992) zagrał zbuntowanego i lekkomyślnego młodszego syna fanatycznego kaznodziei Kościoła metodystów.

Dzięki kolejnej roli psychopatycznego seryjnego mordercy, prostaka i cynika oczekującego od życia mocnych wrażeń w dramacie kryminalnym Kalifornia (1993), odebrał w 1993 nagrodę ShoWest jako Gwiazdor Jutra. Za postać wampira Louisa de Pointe du Laca w kasowym horrorze Wywiad z wampirem (Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles, 1994) Neila Jordana otrzymał dwie nagrody MTV Movie Awards i nominację do nagrody Saturna, ale jednocześnie dostał wraz z Tomem Cruise antynagrodę Złotej Maliny. Rola nieokrzesanego buntownika i niespokojnego duchem Tristana, pełnego pasji jednego z braci Ludlow w melodramacie wojennym Wichry namiętności (Legends of the Fall, 1994) przyniosła mu nagrodę Brązowego Kowboja i nominację do nagrody Złotego Globu. Znakomite recenzje, nagrodę Złotego Globu, Saturna, Blockbuster Entertainment, Universe Reader’s Choice Award i nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego zdobył za kreację obłąkanego syna znanego naukowca i znawcy wirusów w dramacie sci-fi 12 małp (Twelve Monkeys, 1995). Natomiast za rolę aroganckiego detektywa w thrillerze Siedem (Se7en, 1995) został uhonorowany nagrodą MTV Movie Award.

W 2001 w filmie Ocean’s Eleven: Ryzykowna gra (Ocean’s Eleven) wcielił się w postać Rusty’ego Ryana; swoją rolę powtórzył sequelach filmu: Ocean’s Twelve: Dogrywka (Ocean’s Twelve, 2004) i Ocean’s Thirteen (2007). Za postać Willa Colberta w sitcomie NBC Przyjaciele (Friends, 2001) nominowany był do nagrody Emmy. Użyczył swojego głosu Patchowi Boomhauerowi, bohaterowi animowanego sitcomu Fox Bobby kontra wapniaki (King of the Hill, 2003).

W 1995 i 2000 tygodnik „People” umieścił Pitta na 1. miejscu rankingu na najseksowniejszego mężczyznę świata. W 2005 wystąpił w głównej roli w filmie Pan i pani Smith, a na planie produkcji poznał swoją przyszłą żonę, Angelinę Jolie.

Jako producent filmowy dramatu kryminalnego Martina Scorsese Infiltracja (The Departed, 2006) z Jackiem Nicholsonem, Leonardem DiCaprio, Mattem Damonem, Markiem Wahlbergem i Alekiem Baldwinem otrzymał nominację do nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej. Rola turysty na pustyni w Maroku – męża kobiety postrzelonej w autokarze (z którą wybrał się w podróż mającą poprawić ich małżeńskie relacje po stracie dziecka) w dramacie Alejandro Gonzáleza Iñárritu Babel (2006) przyniosła mu nominację do nagrody Złotego Globu. W 2008 został obsadzony w roli Chada Feldheimera w filmie Joela i Ethana Coenów Tajne przez poufne (Burn After Reading). W tym samym roku wystąpił w głównej roli w filmie Ciekawy przypadek Benjamina Buttona (The Curious Case of Benjamin Button) ukazującym historię człowieka, który urodził się jako starzec, jednak młodniał z biegiem lat. Za tę rolę Pitt otrzymał nominację do Oscara w kategorii „najlepszy aktor pierwszoplanowy”.

Za rolę porucznika „Aldo Apacza”, przywódcy grupy w czarnej komedii Quentina Tarantino Bękarty wojny (Inglourious Basterds, 2009) otrzymał wraz z innymi aktorami Nagrodę Gildii Aktorów Ekranowych w kategorii „wybitny występ zespołu aktorskiego w filmie kinowym”. Z kolei za kreację kaskadera Cliffa Bootha w komediodramacie Tarantino Pewnego razu... w Hollywood (Once Upon a Time in Hollywood, 2019) zdobył Oscara, nagrodę BAFTA i Złoty Glob, a także Nagrodę Gildii Aktorów Ekranowych w kategoriach „najlepszy aktor drugoplanowy”.

Był na okładkach licznych magazynów, m.in.: „Elle”, „Entertainment Weekly”, „Esquire”, „Film”, „Gala”, „The Hollywood Reporter”, „L’Uomo Vogue”, „Men’s Health”, „Newsweek”, „People”, „Rolling Stone”, „Time”, „Vanity Fair”, „Viva!”, „Vogue Hommes” i „Życie na Gorąco”.

Życie prywatne

W młodości spotykał się z licznymi aktorkami, m.in.: Robin Givens (1986–1987), Christiną Applegate (1988–1989), Juliette Lewis (1989–1993), Julią Ormond (1993), Thandie Newton (1994–1995), Gwyneth Paltrow (1994–1997), Claire Forlani (1997–1998) i Demi Moore (1998).

W marcu 1998 na randce w ciemno spotkał się z aktorką Jennifer Aniston, którą poślubił 29 lipca 2000 i z którą tworzył jedną z ulubionych par światowego show-biznesu. 7 stycznia 2005 ogłosili separację, a 2 października 2005 rozwiedli się.

W styczniu 2005 związał się z aktorką Angeliną Jolie, z którą ma córkę Shiloh (ur. 27 maja 2006) oraz bliźnięta: Vivienne Marcheline Jolie-Pitt i Knoxa Leona Jolie-Pitta (ur. 12 lipca 2008), a także trójkę adoptowanych dzieci: dwóch chłopców – od 2001 Maddoxa Chivana (ur. 5 sierpnia 2001 w Kambodży) i od 2007 Paxa Thiena (ur. 29 listopada 2003 w Ho Chi Minh, w Wietnamie) oraz od 2006 dziewczynkę – Zaharę Marley (ur. 8 stycznia 2005 w Auasa). 14 sierpnia 2014 w Chateau Mirava Pitt i Jolie wzięli ślub. Jednak 19 września 2016 Jolie złożyła pozew o rozwód, wskazując jako przyczynę „różnice nie do pogodzenia”. Para rozwiodła się 12 kwietnia 2019. Następnie zaczął się spotykać z Ines De Ramon.

Jest osobą bezwyznaniową.

Filmografia

Nagrody i nominacje

Przypisy

Bibliografia

• Portret na życzenie: Brad Pitt. „Film”. nr 3 (2270/XLVIII), s. 28, 24 stycznia 1993. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 

Linki zewnętrzne

• Brad Pitt w bazie IMDb (ang.)
• Brad Pitt w bazie Filmweb
• Brad Pitt w bazie Notable Names Database (ang.)