Na planie filmu Ruby Blue (2007) | |
| Imię i nazwisko |
Robert William Hoskins Jr. |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
26 października 1942 |
| Data i miejsce śmierci |
29 kwietnia 2014 |
| Zawód |
aktor, reżyser, producent, scenarzysta |
| Współmałżonek |
Jane Livesey |
| Lata aktywności |
1969–2012 |
Bob Hoskins, właśc. Robert William Hoskins Jr. (ur. 26 października 1942 w Bury St Edmunds, zm. 29 kwietnia 2014 w Londynie) − brytyjski aktor i reżyser, grający przeważnie w filmach hollywoodzkich. Wystąpił w filmie fabularno-animowanym Kto wrobił królika Rogera? (1988). Za główną rolę w filmie Mona Lisa (1986) otrzymał jedyną w swej karierze nominację do Oscara.
Urodził się w Bury St Edmunds w hrabstwie Suffolk jako syn Elsie (z domu Hopkins), kucharki i nauczycielki szkoły pielęgniarskiej, i Roberta Hoskinsa, księgowego i kierowcy ciężarówki. Jego babka ze strony matki była Romką. Przez dwa tygodnie wychował się w Finsbury Park w Londynie. Uczęszczał do Stroud Green Secondary School, gdzie został określany jako głupi z powodu swojej dysleksji. Opuścił szkołę w wieku 15 lat z jednym egzamin z określonego przedmiotu. Pracował jako portier, kierowca ciężarówki, hydraulik i czyściciel okien. Zaczął, ale nie ukończył 3-letniego kursu rachunkowości. Spędził pół roku w Izraelu pakując owoce w kibucu i dwa lata w Syrii zajmując się wielbłądami plemienia beduińskiego. Był także połykaczem ognia w cyrku. Miał jednak silnie zaszczepioną miłość do literatury i teatru – marzył o aktorstwie.
W 1968 zadebiutował na scenie w roli sługi o imieniu Peter w tragedii szekspirowskiej Romeo i Julia w Victoria Theatre w Stoke-on-Trent. Rok później w Century Theatre wystąpił jako Jack Pinchwife w komedii Williama Wycherleya Żona wiejska. W 1971 czekając w barze przy Unity Theatre na swojego przyjaciela, aktora Roberta Frosta, po otrzymaniu scenariusza Hoskins znalazł się na przesłuchaniu i został obsadzony w przedstawieniu Słoniątko. Grał potem w repertuarze klasycznym na deskach londyńskich teatrów: Royal Court Theatre, Hull Arts Center Theatre i Young Vic Theatre. W 1972 w Dartington Hall Theatre zagrał tytułową rolę w Królu Learze. W 1973 w Bankside Globe Theatre był Sekstusem Pompejuszem w Antoniuszu i Kleopatrze. W 1976 z Royal Shakespeare Company wystąpił jako Borkow w sztuce Antona Czechowa Iwanow.
Po raz pierwszy pojawił się na kinowym ekranie jako sierżant do spraw rekrutacji w komedii Up the Front (1972) u boku Frankie’ego Howerda i Zsy Zsy Gabor jako Mata Hari. Wkrótce trafił na szklany ekran jako Alf, człowiek przeprowadzki, który miał problemy z czytaniem i pisaniem, w serialu BBC On the Move (1975–1976) z Martinem Shaw i Rosemary Leach. Występował w serialach telewizyjnych, w tym w telewizyjnej wersji BBC Television Shakespeare Otella (1981) jako Jago.
Został uhonorowany Evening Standard British Film Awards i był nominowany do nagrody BAFTA za postać londyńskiego gangstera Harold Shand w dramacie kryminalnym Długi Wielki Piątek (1980). Kreacja gangstera George’a w filmie Neila Jordana Mona Lisa (1986) przyniosła mu nominację do Oscara, Złoty Glob, nagrodę na Festiwalu Filmowym w Cannes oraz nagrodę BAFTA.
Obsadzany przeważnie w rolach silnych, dominujących postaci – polityków lub gangsterów. Kilkakrotnie grał przywódców politycznych: Nikitę Chruszczowa (w filmie Wróg u bram), Winstona Churchilla (Giganci drugiej wojny światowej), Benito Mussoliniego (Mussolini i ja) i Ławrientija Berię (Wewnętrzny krąg), a także papieża Jana XXIII, Manuela Noriegę czy Edgara Hoovera. Grał też w niewielkich, niezależnych produkcjach filmowych. Był brany pod uwagę do roli Horacego Slughorn w serii filmów opublikowany=Harry Potter.
Autor kilku sztuk. Zajmował się także malarstwem i rzeźbą. Miłośnik poezji, literatury science fiction i muzyki współczesnej. Wśród ulubionych autorów wymieniał Spidera Robinsona, zaś spośród kompozytorów Steve’a Roacha i Roberta Richa.
W 2011 zdiagnozowano u aktora chorobę Parkinsona. Rok później ogłosił zakończenie aktorskiej kariery i wycofał się z życia publicznego. Zmarł 29 kwietnia 2014 w następstwie komplikacji związanych z zapaleniem płuc.
W latach 1967–1978 był żonaty z Jane Livesey, z którą miał dwoje dzieci: syna Alexa (ur. 1968) i córkę Sarah (ur. 1972). W roku 1982 poślubił Lindę Banwell. Mieli dwójkę dzieci: córkę Ros (ur. 27 maja 1983) i syna Jacka (ur. 1986).
| Rok | Nagroda | Kategoria | Film |
|---|---|---|---|
| 1986 | Nagroda na MFF w Cannes | Najlepszy aktor | Mona Lisa (1986) |
| Nagroda Stowarzyszenia Nowojorskich Krytyków Filmowych | Najlepszy aktor | ||
| 1987 | Nagroda BAFTA | Najlepszy aktor pierwszoplanowy | |
| Złoty Glob | Najlepszy aktor w filmie dramatycznym | ||
| Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Valladolid | Najlepszy aktor | ||
| 1997 | Europejska Nagroda Filmowa | Europejski aktor roku | Okrągły tydzień (TwentyFourSeven, 1997) |
| 2000 | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Sebastián | Nagroda Donostia – nagroda honorowa za całokształt twórczości i szczególny wkład w rozwój kinematografii | – |
| Nagroda Genie | Najlepszy występ aktora w roli pierwszoplanowej | Podróż Felicji (Felicia’s Journey, 1999) | |