| 1980 | |
|---|---|
| 1981 | |
| 1982 | |
| 1983 | |
| 1984 | |
| 1985 | |
| 1986 | |
| 1987 | |
| 1988 | |
| 1989 |
| 1990 | |
|---|---|
| 1991 | |
| 1992 | |
| 1993 | |
| 1994 | |
| 1995 | |
| 1996 | |
| 1997 | |
| 1998 |
|
| 1999 |
| 2000 | |
|---|---|
| 2001 | |
| 2002 | |
| 2003 | |
| 2004 | |
| 2005 | |
| 2006 | |
| 2007 | |
| 2008 | |
| 2009 |
| 2010 | |
|---|---|
| 2011 | |
| 2012 | |
| 2013 | |
| 2014 | |
| 2015 | |
| 2016 | |
| 2017 | |
| 2018 | |
| 2019 |
| 2020 | |
|---|---|
| 2021 | |
| 2022 | |
| 2023 | |
| 2024 | |
| 2025 |
Claudette Colbert (1931) | |
| Imię i nazwisko |
Émilie Claudette Chauchoin |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
13 września 1903 |
| Data i miejsce śmierci |
30 lipca 1996 |
| Zawód | |
| Współmałżonek |
Norman Foster |
| Lata aktywności |
1924–1987 |
Claudette Colbert, właśc. Émilie Claudette Chauchoin (ur. 13 września 1903 w Saint-Mandé, zm. 30 lipca 1996 w Speightstown) – francusko-amerykańska aktorka filmowa, teatralna i telewizyjna. Laureatka Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej za rolę Ellie Andrews w komedii romantycznej Franka Capry Ich noce (1934).
8 lutego 1960 otrzymała własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6812 Hollywood Boulevard. W 1999 American Film Institute (AFI) umieścił jej nazwisko na 12. miejscu w rankingu „50 największych legend amerykańskiego ekranu” (The 50 Greatest American Screen Legends).
Urodziła się w Saint-Mandé we Francji, jako córka Jeanne Marie (z domu Loew, pochodzącej z Wysp Normandzkich) i Georges’a Claude’a Chauchoina. Miała starszego brata Charlesa Augusta (1898–1971). W 1910 jej rodzina przeniosła się do Nowego Jorku, kiedy miała sześć lat.
W latach 1923–1985 występowała na Broadwayu. W 1959 była nominowana do nagrody Tony za rolę Content Delville w komedii Karuzela weselna.
Po raz pierwszy pojawiała się na ekranie w roli Mary w melodramacie Franka Capry Na litość boską, Mike (For the Love of Mike, 1927) u boku Bena Lyona.
Pierwsze jej role były różnorodne, od romantycznych do demonicznych. Status gwiazdy zyskała w 1934 po świetnym filmie Kleopatra oraz filmie Ich noce, gdzie wcieliła się w postać zbuntowanej panienki z dobrego domu, która u boku Clarka Gable’a przechodzi szkołę życia. Ta rola przyniosła jej Oscara i określiła główny typ ról w błyskotliwych komediach. Nominację do Oscara otrzymała za film Prywatne światy (Private Worlds), ten film umocnił jej pozycję gwiazdy podobnie jak film Od kiedy cię nie ma (Since You Went Away). Kolejne lata nie przyniosły jej jednak większych sukcesów, widoczna na ekranie była jeszcze na początku lat 40.
Po 1961 roku wycofała się z kina, lecz nadal występowała w teatrze i filmach telewizyjnych. Za rolę w serialu Dwie panie Grenville (Two Mrs. Grenvilles) otrzymała Złoty Glob. W 1985 odniosła sceniczny sukces w roli Lady Frinton w broadwayowskiej komedii Czy jesteśmy wszyscy? u boku Rexa Harrisona.
Była dwukrotnie zamężna, z reżyserem i aktorem Normanem Fosterem i lekarzem Joelem Pressmanem. Nie miała dzieci.
Colbert zmarła w wieku 92 lat po serii wylewów w swoim domu na Barbadosie. Została pochowana na tamtejszym cmentarzu. Obok swoich rodziców i drugiego męża. Po śmierci jej majątek wyceniono na 3,5 mln $. W testamencie podzieliła go równo między swoją ostatnią żyjącą krewną – siostrzenicę Coco Lewis i gosposię Marie Corbin.





| Rok | Nagroda | Kategoria | Film | Rezultat |
|---|---|---|---|---|
| 1935 | Nagroda Akademii Filmowej | Najlepsza aktorka pierwszoplanowa | Ich noce (1934) | Wygrana |
| 1936 | Prywatne światy (1935) | Nominacja | ||
| 1945 | Od kiedy cię nie ma (1944) | Nominacja | ||
| 1987 | Emmy | Najlepsza aktorka drugoplanowa w serialu lub filmie telewizyjnym | Dwie panie Grenville (1987) | Nominacja |
| 1988 | Złoty Glob | Najlepsza aktorka drugoplanowa w serialu, miniserialu lub filmie telewizyjnym | Wygrana | |
| 1990 | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Sebastián | Nagroda specjalna za osiągnięcia życia | – | Wygrana |