Irene Dunne

Irene Dunne
Ilustracja
Irene Dunne (1936)
Imię i nazwisko

Irene Marie Dunn

Data i miejsce urodzenia

20 grudnia 1898
Louisville

Data i miejsce śmierci

4 września 1990
Los Angeles

Zawód

aktorka

Współmałżonek

Francis Dennis Griffin
(1927–1965; jego śmierć)

Lata aktywności

1920–1987

Odznaczenia
Złoty Krzyż Laterański

Irene Dunne, właśc. Irene Marie Dunn (ur. 20 grudnia 1898 w Louisville, zm. 4 września 1990 w Los Angeles) – amerykańska aktorka, pięciokrotnie nominowana do Oscara. Odznaczona papieskim Krzyżem Laterańskim za przykładne życie i zasługi dla Kościoła Katolickiego.

8 lutego 1960 otrzymała własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6440 Hollywood Boulevard.

Życiorys

Urodziła się w Louisville w stanie Kentucky. Była córką kapitana Josepha Johna Dunna, inspektora statków parowych, i Adelaide Antoinette Henry Dunne, muzykantki, która zainspirowała ją do rozwoju artystycznego. Miała młodszego brata Charlesa Roberta (1901–1981). Jej rodzina była pochodzenia irlandzkiego i niemieckiego. W wieku pięciu lat wzięła udział w inscenizacji Sen nocy letniej. Po tragicznej śmierci ojca, gdy miała 12 lat, przeprowadziła się z resztą rodziny do Madison w stanie Indiana, by zamieszkać z dziadkami ze strony matki. Matka nauczyła ją grać na pianinie, gdy była bardzo małą dziewczynką. Brała również lekcje śpiewu i śpiewała w lokalnych kościołach i szkolnych przedstawieniach przed ukończeniem studiów w 1916. Chcąc zostać nauczycielką muzyki, studiowała w Indianapolis Conservatory of Music, uzyskując dyplom w 1918. W 1926 ukończyła studia w Chicago Musical College. Marzyła o karierze w operze jako sopranistka. W 1920 przeprowadziła się do Nowego Jorku, ale nie przeszła dwóch przesłuchań do Metropolitan Opera z powodu braku doświadczenia i „lekkiego” głosu.

W 1922 trafiła na Broadway w roli Antoinette „A.B.” Allen w musicalu Winorośl przylegająca. Pod nieznacznie zmienionym nazwiskiem Irene Dunne zwróciła na siebie uwagę Hollywood, występując w produkcji Statek pokazowy na Wschodnim Wybrzeżu. W 1930 podpisała kontrakt z wytwórnią RKO Pictures. Jej pierwszą rola filmową był postać Delphine Witherspoon w komedii muzycznej Skórzane łowy (Leathernecking, 1930), która przeszła niemal niezauważona. Za rolę Sabry Cravat w westernie Wesleya Rugglesa Cimarron (1931) u boku Richarda Dixa otrzymała pierwszą nominacją do Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej. W trakcie swojej kariery była jeszcze cztery razy nominowana do Oscara dla najlepszej aktorki: w podwójnej roli jako Theodora Lynn / Caroline Adams w komedii Ryszarda Bolesławskiego Teodora robi karierę (Theodora Goes Wild, 1931), jako Jerry Warriner w komedii romantycznej Leo McCareya Naga prawda (The Awful Truth, 1937), Terry McKay w melodramacie Leo McCareya Ukochany (Love Affair, 1939) i Marta „Mama” Hanson w George’a Stevensa Pamiętam mamę (I Remember Mama, 1948).

16 lipca 1928 zawarła związek małżeński ze stomatologiem Francisem Dennisem Griffinem, który zmarł 15 października 1965. Mieli adoptowaną córkę Mary Frances.

Zmarła 4 września 1990 w Los Angeles w wieku 91 lat.

Filmografia