Ginger Rogers

Ginger Rogers
Ilustracja
Ginger Rogers (1943)
Imię i nazwisko

Virginia Katherine McMath

Data i miejsce urodzenia

16 lipca 1911
Independence

Data i miejsce śmierci

25 kwietnia 1995
Rancho Mirage

Zawód

aktorka, tancerka, piosenkarka

Współmałżonek

Jack Pepper (1929–1931; rozwód)
Lew Ayres
(1934–1940; rozwód)
Jack Briggs
(1943–1949; rozwód)
Jacques Bergerac (1953–1957; rozwód)
William Marshall (1961–1969; rozwód)

Lata aktywności

1925–1987

podpis

Ginger Rogers (właśc. Virginia Katherine McMath; ur. 16 lipca 1911 w Independence, zm. 25 kwietnia 1995 w Rancho Mirage) – amerykańska aktorka filmowa, teatralna i telewizyjna oraz tancerka i piosenkarka. Laureatka nagrody Akademii Filmowej za pierwszoplanową rolę w filmie Kitty Foyle (1940). Znana głównie z serii filmów muzyczno-tanecznych, w których występowała w parze z Fredem Astaire’em.

American Film Institute umieścił ją na 14. miejscu w rankingu „największych aktorek wszech czasów” (The 50 Greatest American Screen Legends).

Życiorys

Ślady stóp i rąk pozostawione przez Ginger Rogers przed Grauman Chinese Theatre.

Krótko po jej urodzeniu rodzice aktorki rozwiedli się. Virginia wychowywała się u matki; ojciec zmarł w 1922 roku. Po przeprowadzce do dziadków do Kansas City występowała w filmach reklamowych. Silnie związana emocjonalnie z matką-dziennikarką, wielokrotnie musiała zmieniać miejsce zamieszkania ze względu na charakter pracy matki. W Fort Worth w Teksasie chodziła do szkoły średniej i zainteresowała się teatrem. W wieku 17 lat zadebiutowała na nowojorskim Broadwayu w musicalu Top Speed.

W 1929 wystąpiła po raz pierwszy w filmie. Przełomowe role wykreowała w filmach Suicide Fleet (1931) i Carnival Boat (1932). W duecie z Astaire’em nagrała 10 filmów, m.in. Karioka (1933), Wesoła rozwódka (1934) czy Lekkoduch (1936). Dużą popularność przyniósł jej film Poszukiwaczki złota (Gold Diggers) (1933). W 1940 podjęła próbę zmiany emploi i wystąpiła w dramacie Kitty Foyle, za który zdobyła Oscara. Zasłynęła z komedii Pewnego razu podczas miesiąca miodowego (1942) i Małpia kuracja (1952), gdzie partnerował jej Cary Grant. W kolejnych latach występowała m.in. w Oh Men!, Oh Women! (1957) i Harlow (1965) oraz w teatrach broadwayowskich. Była pięciokrotnie zamężna i do końca życia wspierała partię republikańską. W 1991 wydała autobiografię Ginger, moja historia. Zmarła 25 kwietnia 1995. Jej prochy pochowano w Oakwood Memorial Park, gdzie wcześniej spoczęły również szczątki jej ekranowego partnera, Freda Astaire’a.

Filmografia

Filmy fabularne
Seriale telewizyjne

Nagrody

Przypisy

  1. ↑ AFI’s 100 YEARS...100 STARS. American Film Institute. [dostęp 2018-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-30)]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 Paula Apanowicz: Ginger Rogers – kobieta renesansu. Historia filmu, stare kino – OldCamera.pl, 2019-05-13. [dostęp 2020-09-25]. (pol.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne