Stevie Wonder

Stevie Wonder
Ilustracja
Stevie Wonder (2019)
Imię i nazwisko

Stevland Hardaway Morris

Pseudonim

Little Stevie Wonder, Eivets Rednow, El Toro Negro

Data i miejsce urodzenia

13 maja 1950
Saginaw

Instrumenty

harmonijka ustna, instrumenty klawiszowe, gitara basowa, bongosy, perkusja, fortepian

Typ głosu

tenor liryczny
(skala głosu: F2-D#6 3 oktawy)
(tessitura: F3-F5 2 oktawy)

Gatunki

soul, pop, R&B, funk, jazz

Zawód

piosenkarz, kompozytor, autor piosenek, producent muzyczny

Aktywność

od 1961

Wydawnictwo

Tamla Motown

Powiązania

Michael Jackson, Coolio

Odznaczenia
Prezydencki Medal Wolności (Stany Zjednoczone) Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja)
podpis
Strona internetowa
Gwiazda artysty w Alei Gwiazd w Los Angeles

Stevie Wonder, właśc. Stevland Hardaway Morris, wcześniej Judkins (ur. 13 maja 1950 w Saginaw) – amerykański piosenkarz soulowy, kompozytor, producent i multiinstrumentalista. Jego eklektyczny styl zawiera elementy muzyki funk, soul, R&B, jazzu, bluesa, rock and rolla i progresywnego rocka.

Jego nagrania rozeszły się w liczbie ponad 100 mln płyt na całym świecie, co czyni go jednym z artystów z największą liczbą sprzedanych albumów w historii. Do jego najbardziej znanych piosenek należą m.in.: „Isn’t She Lovely”, „You Are the Sunshine of My Life”, „I Wish”, „Sir Duke”, „Pastime Paradise”, „Send One Your Love”, „Happy Birthday”, „For Your Love”, „Part-Time Lover”, „Do I Do”, „I Just Called to Say I Love You” czy „Superstition”.

Czwarty rekordowy zdobywca nagród Grammy w dziejach przemysłu fonograficznego – zdobył 22 statuetki tejże nagrody. W 1983 został wprowadzony do Songwriters Hall of Fame, a w 1989 do Rock and Roll Hall of Fame.

Życiorys

Urodził się jako wcześniak. Nadmiar tlenu w inkubatorze doprowadził do utraty wzroku.

Współpracował z wieloma znanymi wykonawcami sceny muzycznej. Zdaniem krytyków do największych wspólnych przebojów należała piosenka Ebony and Ivory śpiewana wspólnie z Paulem McCartneyem. Współpracował także z Johnem Lennonem, Michaelem Jacksonem, Bobem Dylanem, Snoop Doggiem, Rayem Charlesem, Steviem Ray Vaughanem, Busta Rhymesem, Beyoncé, Herbie Hancockiem i innymi.

Krytycy muzyczni „okresem klasycznym” („Classic Period”) jego twórczości nazywają okres pomiędzy 1972 a 1976 rokiem, a wydane wówczas płyty są przez nich zaliczane do szczytowych osiągnięć artysty.

Przed wyborami do sejmu kontraktowego w Polsce w 1989 przebywający wówczas w Polsce Stevie Wonder udzielił wsparcia NSZZ „Solidarność”. Na specjalnym spotkaniu w jednej z warszawskich kawiarni zaśpiewał, m.in. razem z Janem Lityńskim i Jackiem Kuroniem, piosenkę „I Just Called to Say I Love You”.

7 lipca 2009 uczestniczył w ceremonii pogrzebowej Michaela Jacksona w Los Angeles. 28 stycznia 2012 pojawił się na pogrzebie piosenkarki Etty James, a 18 lutego tego samego roku wziął udział w ceremonii pogrzebowej Whitney Houston w Newark (New Jersey).

W 2015 razem z muzykiem zespołu LMFAO Redfootem nagrał utwór „Where The Sun Goes”, który pojawił się na albumie „Party Rock Mansion”.

Dyskografia

 Z tym tematem związana jest kategoria: Twórczość Steviego Wondera.

Nagrody

Stevie Wonder (1973)

Wonder otrzymał szereg nagród zarówno za swoją muzykę, jak i za działalność na rzecz praw obywatelskich, w tym nagrodę za całokształt twórczości od Narodowego Muzeum Praw Obywatelskich i został nazwany jednym z Wysłanników Pokoju ONZ.

Zdobył też 25 nagród Grammy, a także nagrodę Grammy za całokształt twórczości w 1996 roku. Jest jednym z zaledwie czterech artystów i zespołów, które trzykrotnie zdobyły nagrodę Grammy za Album Roku jako główny artysta, obok Franka Sinatry, Paula Simona i Taylor Swift.

Odznaczenia