| 1980 | |
|---|---|
| 1981 | |
| 1982 | |
| 1983 | |
| 1984 | |
| 1985 | |
| 1986 | |
| 1987 | |
| 1988 | |
| 1989 |
| 1990 | |
|---|---|
| 1991 | |
| 1992 | |
| 1993 | |
| 1994 | |
| 1995 | |
| 1996 | |
| 1997 | |
| 1998 |
|
| 1999 |
| 2000 | |
|---|---|
| 2001 | |
| 2002 | |
| 2003 | |
| 2004 | |
| 2005 | |
| 2006 | |
| 2007 | |
| 2008 | |
| 2009 |
| 2010 | |
|---|---|
| 2011 | |
| 2012 | |
| 2013 | |
| 2014 | |
| 2015 | |
| 2016 | |
| 2017 | |
| 2018 | |
| 2019 |
| 2020 | |
|---|---|
| 2021 | |
| 2022 | |
| 2023 | |
| 2024 | |
| 2025 |
Stevie Wonder (2019) | |
| Imię i nazwisko |
Stevland Hardaway Morris |
|---|---|
| Pseudonim |
Little Stevie Wonder, Eivets Rednow, El Toro Negro |
| Data i miejsce urodzenia |
13 maja 1950 |
| Instrumenty |
harmonijka ustna, instrumenty klawiszowe, gitara basowa, bongosy, perkusja, fortepian |
| Typ głosu |
tenor liryczny |
| Gatunki | |
| Zawód |
piosenkarz, kompozytor, autor piosenek, producent muzyczny |
| Aktywność |
od 1961 |
| Wydawnictwo | |
| Powiązania | |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |

Stevie Wonder, właśc. Stevland Hardaway Morris, wcześniej Judkins (ur. 13 maja 1950 w Saginaw) – amerykański piosenkarz soulowy, kompozytor, producent i multiinstrumentalista. Jego eklektyczny styl zawiera elementy muzyki funk, soul, R&B, jazzu, bluesa, rock and rolla i progresywnego rocka.
Jego nagrania rozeszły się w liczbie ponad 100 mln płyt na całym świecie, co czyni go jednym z artystów z największą liczbą sprzedanych albumów w historii. Do jego najbardziej znanych piosenek należą m.in.: „Isn’t She Lovely”, „You Are the Sunshine of My Life”, „I Wish”, „Sir Duke”, „Pastime Paradise”, „Send One Your Love”, „Happy Birthday”, „For Your Love”, „Part-Time Lover”, „Do I Do”, „I Just Called to Say I Love You” czy „Superstition”.
Czwarty rekordowy zdobywca nagród Grammy w dziejach przemysłu fonograficznego – zdobył 22 statuetki tejże nagrody. W 1983 został wprowadzony do Songwriters Hall of Fame, a w 1989 do Rock and Roll Hall of Fame.
Urodził się jako wcześniak. Nadmiar tlenu w inkubatorze doprowadził do utraty wzroku.
Współpracował z wieloma znanymi wykonawcami sceny muzycznej. Zdaniem krytyków do największych wspólnych przebojów należała piosenka Ebony and Ivory śpiewana wspólnie z Paulem McCartneyem. Współpracował także z Johnem Lennonem, Michaelem Jacksonem, Bobem Dylanem, Snoop Doggiem, Rayem Charlesem, Steviem Ray Vaughanem, Busta Rhymesem, Beyoncé, Herbie Hancockiem i innymi.
Krytycy muzyczni „okresem klasycznym” („Classic Period”) jego twórczości nazywają okres pomiędzy 1972 a 1976 rokiem, a wydane wówczas płyty są przez nich zaliczane do szczytowych osiągnięć artysty.
Przed wyborami do sejmu kontraktowego w Polsce w 1989 przebywający wówczas w Polsce Stevie Wonder udzielił wsparcia NSZZ „Solidarność”. Na specjalnym spotkaniu w jednej z warszawskich kawiarni zaśpiewał, m.in. razem z Janem Lityńskim i Jackiem Kuroniem, piosenkę „I Just Called to Say I Love You”.
7 lipca 2009 uczestniczył w ceremonii pogrzebowej Michaela Jacksona w Los Angeles. 28 stycznia 2012 pojawił się na pogrzebie piosenkarki Etty James, a 18 lutego tego samego roku wziął udział w ceremonii pogrzebowej Whitney Houston w Newark (New Jersey).
W 2015 razem z muzykiem zespołu LMFAO Redfootem nagrał utwór „Where The Sun Goes”, który pojawił się na albumie „Party Rock Mansion”.
Wonder otrzymał szereg nagród zarówno za swoją muzykę, jak i za działalność na rzecz praw obywatelskich, w tym nagrodę za całokształt twórczości od Narodowego Muzeum Praw Obywatelskich i został nazwany jednym z Wysłanników Pokoju ONZ.
Zdobył też 25 nagród Grammy, a także nagrodę Grammy za całokształt twórczości w 1996 roku. Jest jednym z zaledwie czterech artystów i zespołów, które trzykrotnie zdobyły nagrodę Grammy za Album Roku jako główny artysta, obok Franka Sinatry, Paula Simona i Taylor Swift.