| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Wydawnictwo | |
| Powiązania |
Cleveland Orchestra, Filharmonia Nowojorska, |
| Odznaczenia | |

Pierre Boulez (ur. 26 marca 1925 w Montbrison, zm. 5 stycznia 2016 w Baden-Baden) – francuski kompozytor, dyrygent i organizator życia muzycznego.
Uznawany za jednego z najwybitniejszych współczesnych dyrygentów. Ma na swoim koncie wiele występów i nagrań muzyki, głównie romantycznej, współczesnej i chóralnej.
Był jednym z głównych twórców powojennej awangardy, związanym z serializmem oraz muzyką elektroniczną. Sławę międzynarodową zdobył jako dyrygent, najpierw jako promotor Domains Musicales w swej ojczyźnie, następnie zostając gościnnym dyrygentem Cleveland Orchestra w 1967, a rok później – dyrektorem BBC Symphony Orchestra (do 1974) i New York Philharmonic (do 1977). W 1970 na zaproszenie prezydenta Francji Georges’a Pompidou został dyrektorem Institut de Recherche et de Coordination Acoustique/Musique (IRCAM) i sprawował tę funkcję do 1991. W 1976 r. założył Ensemble InterContemporain, zespół muzyczny specjalizujący się w wykonawstwie muzyki nowej, działający przy Philharmonie 2 w Paryżu.
W 1985 został laureatem prestiżowej duńskiej Nagrody Fundacji Muzycznej Léonie Sonning. W 2009 roku otrzymał Nagrodę Kioto w dziedzinie sztuki i filozofii.
| Dzieła kompozytorskie | ||
|---|---|---|
| Lata pracy | Tytuł dzieła | Forma muzyczna |
| 1972 -1974 | …explosante-fixe… | Utwór na instrumenty elektroniczne i tradycyjne |
| 1944 -1945 | Nocturne | Nokturn na fortepian |
| 1944 -1945 | Preludium, Tokata i Scherzo | Utwór fortepianowy |
| 1945 | Notations zestaw dwunastu utworów | Utwór fortepianowy |
| 1945 | Psalmodies, zestaw trzech utworów | Utwór fortepianowy |
| 1945 | Theme and Variations | Utwór fortepianowy |
| 1945 -1946 | Kwartet na 4 fale Martenota | Muzyka elektroniczna |
| 1946 | Sonata fortepianowa No. 1 | Sonata |
| 1946 | Sonatina na flet i fortepian | Sonatina |
| 1946 | Le visage nuptial na alt, sopran, 2 fale Martenota, fortepian i perkusję | Utwór wokalno-instrumentalny |
| 1947 -1948 | Sonata fortepianowa No. 2 | Sonata |
| 1948 | Le soleil des eaux | Musical |
| 1948 -1961 | Livre pour quatour | Kwartet smyczkowy |
| 1950 | Essais trzy utwory | Utwór na perkusję |
| 1950 -1951 | Polyphonie X | Utwór kameralny |
| 1950 -1965 | Le soleil des eaux | Utwór wokalno-instrumentalny |
| 1951 -1952 | Etudes | Muzyka elektroniczna |
| 1951 -1952 | Structures I | Duet fortepianowy |
| 1951 -1989 | Le visage nuptial | Utwór wokalno-instrumentalny |
| 1953 -1955 | Le marteau sans maître | Utwór wokalno-instrumentalny |
| 1955 | Orestie | Musical |
| 1955 | Symphonie mécanique | Muzyka filmowa |
| 1955 -1963 | Sonata fortepianowa No. 3 | Sonata |
| 1956 -1961 | Structures, Book II, for 2 pianos | Duet fortepianowy |
| 1957 | Le crépuscule de Yang Koueï-fei | Musical radiowy |
| 1957 -1958 | Improvisations sur Mallarmé II (trzecia część Pli selon pli) | Utwór na sopran, harfę, instrumenty klawiszowe i perkusję |
| 1957 -1962 | Improvisations sur Mallarmé I (druga część Pli selon pli) | Utwór na sopran i orkiestrę |
| 1958 | Poésie pour pouvoir | Muzyka elektroniczna z orkiestrą |
| 1958 -1968 | Figures – Doubles – Prisms | Utwór orkiestralny |
| 1959 -1960 | Tombeau (piąta część „Pli selon pli”) | Utwór na sopran i orkiestrę |
| 1959 -1984 | Improvisations sur Mallarmé III (czwarta część Pli selon pli) | Utwór na sopran i orkiestrę |
| 1960 -1990 | Don (pierwsza część Pli selon pli) | Utwór na sopran i orkiestrę |
| 1961 -1968 | Domaines, na klarnet i 21 instrumentów w sześciu grupach | Koncert na klarnet |
| 1961 -1968 | Domaines | Utwór na klarnet solo |
| 1962 | Mon Faust | Musical |
| 1965 | Éclat | Utwór na dziewięciu perkusistów i sześciu instrumentalistów |
| 1968 -1988 | Livre pour cordes | Utwór na orkiestrę smyczkową |
| 1969 | Pour Dr. Kalmus | Utwór na flet, klarnet, skrzypce, altówkę i wiolonczelę |
| 1970 | Éclat/Multiples (niedokończone) | Koncert na perkusję |
| 1970 -1986 | Cummings ist der Dichter | Utwór wokalno-instrumentalny |
| 1974 | Ainsi parla Zarathoustra | Musical |
| 1974 -1975 | Rituel: In Memoriam Bruno Maderna | Utwór orkiestralny |
| 1977 | Messagesquisse | Koncert skrzypcowy |
| 1978 -1980 | Notations I-IV | Utwór orkiestralny |
| 1980 -1984 | Répons | Muzyka elektroniczna z zespołem instrumentalnym |
| 1982 -1995 | Dialogue de l’ombre double | Muzyka elektroniczna z zespołem instrumentalnym |
| 1984 | Dérive I | Utwór na zespół instrumentalny |
| 1985 | Mémoriale | Koncert na flet |
| 1987 -1992 | Initiale | Utwór na orkiestrę dętą |
| 1988 -1990 | Dérive II | Utwór kameralny |
| 1991 | Anthèmes | Utwór na skrzypce solo |
| 1991 -1993 | …explosante-fixe… | Muzyka elektroniczna z zespołem instrumentalnym |
| 1995 -1998 | sur Incises | Utwór na zespół instrumentalny |
| 1997 | Anthèmes II | Utwór na skrzypce i instrument elektroniczny |