Jerry Lee Lewis w Credicard Hall (2009) | |
| Pseudonim |
The Killer |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
29 września 1935 |
| Data i miejsce śmierci |
28 października 2022 |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
1949–2022 |
| Wydawnictwo |
Sun, Mercury, Warner Bros, MCA |
| Strona internetowa | |

Jerry Lee Lewis, ps. Killer (ur. 29 września 1935 w Ferriday, zm. 28 października 2022 w DeSoto) – amerykański piosenkarz, autor tekstów i pianista. Uważany za jednego z pionierów rockabilly i rock and rolla.
Gdy dorastał, śpiewał chrześcijańską muzykę gospel w południowych kościołach zielonoświątkowych. Karierę muzyczną rozpoczął w 1956, nagrywając w Sun Records cover piosenki country „Crazy Arms”. Wkrótce sławę zyskał przebojami: „Whole Lotta Shakin’ Going On”, „Great Balls of fire”, „Breathless” i „High School Confidential”. Ekspresyjny śpiew łączył z olbrzymią dynamiką sceniczną. W swej innowacyjnej technice gry na fortepianie uważał, że do gry nadaje się każda część ciała, a nie tylko dłonie. Został członkiem legendarnego Million Dollar Quartet, do którego należeli także Elvis Presley, Johnny Cash i Carl Perkins.
W wieku 22 lat poślubił 13-letnią kuzynkę Myrę Gale Brown, co wywołało obyczajowy skandal i oznaczało regres w karierze u schyłku lat 50. Wprawdzie dalej koncertował, ale za sporo niższe stawki, a jego utwory zwykle nie odnosiły wielkich sukcesów. Przełom nastąpił w drugiej połowie lat 60., kiedy to zwrócił się w kierunku muzyki country i wylansował przeboje, takie jak: „Another Place, Another Time” czy „To Make Love Sweeter for You”. Jego album All Killer, No Filler: The Anthology został umieszczony na 242. miejscu listy 500 albumów wszech czasów dwutygodnika „Rolling Stone”. Wczesna kariera Lewisa została przedstawiona w filmie Wielkie kule ognia.
Laureat dwóch nagród Grammy, w tym za całokształt twórczości. W 1986 został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame.
Urodził się w Ferriday w stanie Luizjana. Imię Jerry otrzymał po bliżej nieokreślonym aktorze kina niemego. Jego ojciec Elmo (1902-1979) był farmerem, cieślą i przemytnikiem alkoholu. Zarówno Elmo, jak i jego żona, Mamie, lubili muzykę i wspólnie śpiewali. Kiedy Lewis miał trzy lata, w wypadku zginął jego starszy brat, Elmo jr. Lewis tak wspominał rodziców: „Powiedziałbym, że 90% moich możliwości, tego, co potrafię, to zasługa taty i mamy. Byli najlepszymi rodzicami na świecie, jakich każdy by sobie wymarzył. Zrobili wszystko, aby podziwiać mnie spełnionego i moją muzykę”. Rodzice Lewisa wzięli kredyt pod zastaw farmy, aby zakupić synowi pianino za 250 dolarów.
Młody Lewis ćwiczył na nim wraz z kuzynami, Mickey Gilleyem i Jimmy Lee Swaggartem. W wieku 10 lat został zainspirowany przez kuzyna Carla McVoya do grania boogie woogie. Źródłem inspiracji był także Hank Williams i nocne lokale, gdzie grano bluesa. W 1949 miał miejsce jego pierwszy publiczny występ w salonie Forda w Ferriday. Lewis zaprezentował tam swój własny styl gry na pianinie, który stanowił połączenie elementów bluesa, country i boogie-woogie. W czasie występu zagrał piosenkę „Drinkin’ Wine Spo-Dee O´Dee”. W tym samym roku wystąpił w radiowej audycji dla radiostacji WNAT w Natchez, gdzie podjął pierwszą pracę w Hilltop Club. Na początku lat 50. był uczniem Southwest Bible Institute w Teksasie. Po trzech miesiącach został usunięty ze szkoły w następstwie zagrania pieśni „My God Is Real” w stylu boogie woogie podczas jednego ze spotkań w kościele. Wówczas zaczął grać w klubach Ferriday i Natchez. Pracował fizycznie, a także jako sprzedawca maszyn do szycia w Atlas Sewing Machine Company. W 1954 przeniósł się do Nashville, ale jego starania nie zostały dostrzeżone przez producentów, którzy stwierdzili, że powinien zrezygnować z pianina na rzecz gitary.
W 1951 poznał wówczas 17-letnią Dorothy Barton, córkę kaznodziei Jewella Bartona. Ich małżeństwo trwało 20 miesięcy, od lutego 1952 do października 1953. Jego drugą żoną była Jane Mitcham, którą poślubił jeszcze przed sfinalizowaniem pierwszego rozwodu, dlatego ich małżeństwo nie było zawarte legalnie. Mieli dwóch synów, Jerry’ego (1954–1973) i Ronniego Guya (ur. 1956). W październiku 1957 złożył pozew rozwodowy. W grudniu tego samego poślubił swoją wówczas 13-letnią kuzynkę, Myrę Gale Brown, co wywołało obyczajowy skandal. Rozwiedli się w 1970. W 1971 poślubił Jaren Elizabeth Gunn Pate (zm. 1982), a w 1983 ożenił się z Shawn Stephens (zm. 1983). Szóstą żoną Lewisa, w latach 1984–2005, była Karrie McCarver. Od 2012 był żonaty z Judith Brown.