| Imię i nazwisko |
McKinley Morganfield |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Aktywność | |
| Wydawnictwo | |
| Strona internetowa | |
McKinley Morganfield znany jako Muddy Waters (ur. 4 kwietnia 1913 w hrabstwie Issaquena w Mississippi, zm. 30 kwietnia 1983 w Westmont w Illinois) – amerykański bluesman, przedstawiciel bluesa chicagowskiego i bluesa Delty.
Jeden z pionierów elektrycznego bluesa. Obok B.B. Kinga był „ojcem chrzestnym” blues-rocka zwanego „białym bluesem”.
Pierwszego nagrania Muddy Waters dokonał w 1941, jeszcze na plantacji w tzw. Delcie Mississippi, dla Alana Lomaxa, rejestrującego nagrania dla Biblioteki Kongresu. Później Waters przeniósł się do Chicago. Zmienił gitarę akustyczną na elektryczną, a do zespołu dodał sekcję rytmiczną oraz harmonijkę ustną. Jego zespół grywał w zachodnich dzielnicach Chicago, aby następnie dołączyć do wytwórni płytowej Chess Records, która lansowała gwiazdy bluesa.
Muddy Waters wywarł wpływ na blues, rhythm and blues, rock, folk, jazz i country. Waters osobiście pomógł w rozpoczęciu kariery muzycznej Chuckowi Berry’emu i innym.
Do inspiracji muzyką Watersa przyznawali się tacy muzycy i grupy jak Jimi Hendrix, The Band, Jeff Beck, Rod Stewart, Eric Clapton, Led Zeppelin czy Ten Years After.
W trasie koncertowej po Anglii w 1958 zespół Muddy Watersa był prawdopodobnie pierwszym zespołem grającym tam muzykę inną niż muzyka pop. Stąd grupa The Rolling Stones przybrała swoją nazwę od tytułu utworu Watersa „Rollin' Stone” z 1950, a Led Zeppelin oparł swój hit „Whole Lotta Love” na utworze „You Need Love”. Autorem wielu piosenek Watersa był kontrabasista jego zespołu, bluesman Willie Dixon.
W 1980 roku Muddy Waters został wprowadzony do Blues Hall of Fame, a w 1987 do Rock and Roll Hall of Fame.
Chociaż później mówił, że urodził się w Rolling Fork w 1915, najprawdopodobniej urodził się w Jug's Corner w sąsiednim hrabstwie Issaquena w 1913.