Arcade Fire

Arcade Fire
Ilustracja
Grupa Arcade Fire na koncercie podczas BUE Festivalu 2017 w Argentynie
Rok założenia

2001

Pochodzenie

 Kanada (Montreal)

Gatunek

rock alternatywny, indie rock, art rock, dance rock, i baroque pop, alternative dance, synthpop, post-punk revival

Aktywność

od 2001

Wydawnictwo

Sonovox, Columbia, Merge(inne języki), DFA(inne języki), Rough Trade(inne języki), City Slang(inne języki), Spunk, Mercury, Virgin EMI

Skład
Win Butler
Régine Chassagne
Richard Reed Parry(inne języki)
Tim Kingsbury(inne języki)
Jeremy Gara(inne języki)
Byli członkowie
Josh Deu(inne języki)
Brendan Reed(inne języki)
Dane Mills
Tim Kile
Myles Broscoe
Howard Bilerman(inne języki)
Sarah Neufeld
Will Butler(inne języki)
Instrumentarium
gitara, perkusja, gitara basowa, fortepian, skrzypce, altówka, wiolonczela, kontrabas, ksylofon, dzwonki, instrumenty klawiszowe, syntezator, waltornia, akordeon, harfa, mandolina, lira korbowa
Strona internetowa

Arcade Fire – kanadyjski zespół indierockowy, pochodzący z Montrealu w prowincji Quebec. Tworzą go multiinstrumentaliści: Win Butler, Régine Chassagne, Richard Reed Parry(inne języki), Tim Kingsbury(inne języki) i Jeremy Gara(inne języki), a w składzie koncertowym znajduje się m.in. była stała członkini grupy Sarah Neufeld.

Założony w 2001 roku przez przyjaciół i kolegów z klasy Win Butlera i Josha Deu(inne języki) zespół zyskał rozgłos w 2004 roku po wydaniu swojego debiutanckiego albumu Funeral, który zdobył szerokie uznanie krytyków. Ich drugi album studyjny Neon Bible przyniósł im w 2008 roku nagrodę Meteor Music Awards(inne języki) za najlepszy album międzynarodowy oraz nagrodę Juno za alternatywny album roku.

Ich trzecia płyta The Suburbs została wydana w 2010 roku i spotkała się z pochlebnymi recenzjami oraz sukcesem komercyjnym. Album ten otrzymał wiele wyróżnień, w tym nagrodę Grammy za album roku 2011, nagrodę Juno za album roku 2011 oraz Brit Awards za najlepszy album międzynarodowy 2011. W 2013 roku Arcade Fire wydali swój czwarty album Reflektor i skomponowali muzykę do filmu fabularnego Ona, za który Owen Pallett i Will Butler(inne języki) zostali nominowani w kategorii na najlepszą muzykę filmową podczas 86. ceremonii wręczenia Oscarów. W 2017 roku zespół wydał swój piąty album studyjny zatytułowany Everything Now(inne języki) . Szósty album pod nazwą We(inne języki) ukazał się w 2022 roku, a w 2025 roku wydali płytę Pink Elephant(inne języki).

Wszystkie albumy studyjne Arcade Fire od Funeral do We otrzymały nominacje do nagrody Grammy w kategorii „Najlepszy album muzyki alternatywnej”. Krytycy muzyczni powszechnie uważają Funeral za jeden z najlepszych albumów lat 2000. Twórczość zespołu była także trzykrotnie nominowana do nagrody Polaris Music Prize(inne języki): w 2007 roku za Neon Bible, w 2011 roku za The Suburbs i w 2014 roku za Reflektor.

Zespół wykonuje muzykę w gatunkach: rock alternatywny, indie rock art rock, dance rock i baroque pop, a także alternative dance, synthpop i post-punk revival. Grają na gitarze, perkusji, gitarze basowej, fortepianie, skrzypcach, altówce, wiolonczeli, kontrabasie, ksylofonie, dzwonkach, instrumentach klawiszowych, syntezatorach, waltorni, akordeonie, harfie, mandolinie i lirze korbowej. Większość z tych instrumentów zabierają ze sobą w trasę koncertową; członkowie zespołu, będący multiinstrumentalistami, zamieniają się obowiązkami podczas koncertów.

Historia

Początki i debiutancka EP-ka (2001–2003)

Win Butler i Josh Deu(inne języki) założyli Arcade Fire w Montrealu w 2001 roku, a poznali się w Phillips Exeter Academy(inne języki), będąc wówczas uczniami liceum. Pomysły muzyczne Butlera i Deu zaczęły się rozwijać, a pierwsze wcielenie zespołu narodziło się, gdy obydwaj studiowali odpowiednio na Uniwersytecie McGilla i Uniwersytecie Concordia. Duet zaczął ćwiczyć swój materiał na Uniwersytecie McGilla, gdzie spotkali Régine Chassagne, studentkę muzyki, którą zaprosili do dołączenia do nich. Deu wspominał: „Win i ja graliśmy na gitarach. Wszyscy grali na gitarach. Nie mieliśmy żadnej muzyki, którą moglibyśmy jej pokazać, ale ostatecznie zgodziła się do nas dołączyć i nie wiem dlaczego. Może między Winem a nami zaiskrzyło”. W połowie 2001 roku zespół składał się z Butlera, Chassagne, Deu, multiinstrumentalisty Tima Kile’a (później Wild Light(inne języki)), basisty Mylesa Broscoe’a (później Les Angles Morts, Crystal Clyffs i AIDS Wolf(inne języki)), gitarzysty i perkusisty Dane’a Millsa (później Crackpot) oraz multiinstrumentalisty Brendana Reeda(inne języki) (później Les Angles Morts i członek-założyciel Clues(inne języki)). Podczas imprezy w 2001 roku zespół nagrał koncertowy album świąteczny A Very Arcade Xmas, który według plotek rozdawali swoim znajomym jako prezent świąteczny.

Początkowy skład Arcade Fire zaczął się rozpadać latem 2002 roku, kiedy to zespół udał się na rodzinną farmę Butlera na Mount Desert Island(inne języki) w stanie Maine, aby nagrać swoją debiutancką EP-kę(inne języki). Napięcie między Butlerem a Broscoe’em doprowadziło do tego, że ten drugi opuścił zespół po sesji nagraniowej. Richard Reed Parry(inne języki), który został zaangażowany do pomocy zespołowi w nagrywaniu, zaczął z nimi współpracować podczas sesji i wkrótce potem dołączył do zespołu. W tym samym czasie Deu opuścił zespół, aby wznowić studia, lecz kontynuował współpracę z Arcade Fire nad wizualnymi aspektami zespołu.

29 marca 2003 roku zespół świętował wydanie EP-ki koncertem w Casa del Popolo(inne języki) w Montrealu. Zanim tłum wypełnił się po brzegi, występ zespołu zakończył się (w trakcie bisu) kłótnią między Butlerem a Reedem, w wyniku której Reed opuścił Arcade Fire na scenie. Sytuacja ta doprowadziła także Millsa do rezygnacji z członkostwa w zespole. Po tej sytuacji Will Butler i Tim Kingsbury(inne języki) zostali przyjęci do zespołu, aby zastąpić Reeda i Millsa, aby Arcade Fire mógł kontynuować działalność. Latem 2003 roku do grupy dołączył perkusista Howard Bilerman(inne języki) i zaczęli wspólnie grać koncerty, a także rozpoczęli pracę nad pierwszym albumem studyjnym. Jeszcze przed końcem pierwszego roku wspólnej działalności podpisali kontrakt płytowy z niezależną wytwórnią płytową Merge Records(inne języki).

Funeral (2004–2006)

Arcade Fire w Sztokholmie (2005)

Debiutancki album studyjny Funeral ukazał się we wrześniu 2004 roku w Kanadzie i w lutym 2005 roku w Wielkiej Brytanii. Jego tytuł albumu nawiązywał do śmierci kilku krewnych członków zespołu (w szczególności dziadka Butlerów, kompozytora i aranżera Alvino Reya) w trakcie nagrywania płyty. Wydarzenia te stworzyły ponurą atmosferę, która wpłynęła na takie utwory jak „Une année sans lumière”, „In the Backseat” i „Haïti”, elegię Chassagne na cześć ojczyzny jej pochodzenia.

Album spotkał się z uznaniem krytyków i odniósł sukces komercyjny. Znalazł się na wielu listach najlepszych albumów w latach 2004 i 2005, a magazyny Pitchfork i No Ripcord uznały go za najlepszy album roku. Czasopismo NME uznało Funeral za drugi na swojej liście najlepszych albumów 2005 roku. NME umieścił pochodzącą z tego albumu piosenkę „Rebellion (Lies)(inne języki)” za drugi najlepszy utwór tego samego roku, zaraz za „Hounds of Love(inne języki)” zespołu The Futureheads. Do listopada 2005 roku Funeral uzyskał status platynowej płyty w Kanadzie, a w Wielkiej Brytanii status złotej płyty, sprzedając się w ponad pół milionie egzemplarzy na całym świecie. Album stał się pierwszym albumem wytwórni Merge Records(inne języki) na liście Billboard 200 i stał się do tego czasu najlepiej sprzedającym się albumem wytwórni, przewyższając In the Aeroplane Over the Sea zespołu Neutral Milk Hotel.

Koncert Arcade Fire w 2005 roku

Arcade Fire rezerwował występy w małych klubach na trasę koncertową w 2004 roku, ale rosnące zainteresowanie ich występami wymusiło wiele zmian w miejscach koncertów, znacznie przekraczających oczekiwania zespołu. Trasa koncertowa trwała do połowy 2005 roku i obejmowała koncerty w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Europie. Zespół wystąpił na festiwalach Summer Sonic w Japonii oraz na Hillside Festival(inne języki) w Guelph. Latem 2005 roku pojawił się na festiwalach: Halifax Pop Explosion(inne języki), Coachella Valley Music and Arts Festival, Sasquatch! Music Festival(inne języki), Lollapalooza i Vegoose Festival(inne języki) oraz na Reading and Leeds Festivals(inne języki) w Wielkiej Brytanii, Electric Picnic(inne języki) w Irlandii i Lowlands Festival(inne języki) w Holandii.

1 lutego 2005 roku Arcade Fire pojawił się w programie Late Night with Conan O'Brien(inne języki), aby wykonać utwór „Neighborhood #2 (Laika)”. W maju 2005 roku zespół podpisał krótkoterminowy kontrakt wydawniczy z EMI na płytę Funeral, a w sierpniu wydał nowy singel „Cold Wind(inne języki)” z płyty Six Feet Under, Vol. 2: Everything Ends. 8 września tego samego roku zespół wystąpił w brytyjsko-amerykańskim programie telewizyjnym Fashion Rocks, w którym David Bowie dołączył do nich w utworze „Wake Up(inne języki)”. To nagranie, a także wspólne wykonanie utworów Bowiego „Life on Mars?” i „Five Years(inne języki)”, zostały udostępnione na iTunes Music Store w formie minialbumu. 11 września 2005 roku Arcade Fire wystąpił w programie muzycznym BBC Top of the Pops(inne języki), wykonując utwór „Rebellion (Lies)”. Arcade Fire zagrał utwór „Wake Up” tuż przed rozpoczęciem koncertów grupy rockowej U2 w ramach trasy Vertigo Tour w latach 2005–2006; Arcade Fire następnie otwierał trzy koncerty tej trasy, a na trzecim z nich w Montrealu pojawił się na scenie podczas bisu U2, aby dołączyć do coveru utworu Joy Division „Love Will Tear Us Apart”.

Album Funeral został nominowany do nagród Grammy 2006 w kategorii „Najlepszy album muzyki alternatywnej”. 2 kwietnia 2006 roku w Halifax Arcade Fire otrzymał nagrodę Juno dla autorów tekstów roku za trzy utwory z albumu Funeral: „Wake Up”, „Rebellion (Lies)” i „Neighborhood #3 (Power Out)(inne języki)”. Zespół był nominowany do trzech nagród Brit Awards w kategoriach: „Najlepszy zespół międzynarodowy”, „Najlepszy album międzynarodowy” i „Najlepszy międzynarodowy przełomowy artysta”.

22 października 2007 roku Funeral znalazł się na 8. miejscu w rankingu Boba Mersereau(inne języki) The Top 100 Canadian Albums(inne języki). Pod koniec 2009 roku Pitchfork umieścił album na 2. miejscu na swojej liście 200 najlepszych albumów lat 2000., zaraz za Kid A zespołu Radiohead. W zaktualizowanej wersji 500 najlepszych albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone płyta znalazła się na ostatnim, 500. miejscu.

Neon Bible (2006–2010)

Występ zespołu Arcade Fire podczas Latitude Festival(inne języki) 2007

W czasie przerwy między Funeral a rozpoczęciem sesji nagraniowych do płyty Neon Bible zespół kupił zamknięty kościół w Farnham w prowincji Quebec i spędził początek 2006 roku na przekształcaniu go w studio nagrań. Pierwszym utworem oficjalnie wydanym z Neon Bible był „Intervention(inne języki)”, który pojawił się 28 grudnia 2006 roku na iTunes. Dochód z tego wydania został dedykowany organizacji Partners in Health(inne języki). Już dwa dni wcześniej, 26 grudnia błędnie udostępniono drugi singel „Black Wave/Bad Vibrations” w serwisie iTunes.

Album Neon Bible został oficjalnie wydany 6 marca 2007 roku. Zadebiutował na 1. miejscu list Canadian Albums Chart i Irish Album Charts oraz na 2. miejscu list Billboard 200 i UK Albums Chart. Zyskał on uznanie krytyków, a magazyny Paste i Q uznały go za jeden z najlepszych albumów 2007 roku. Dziennikarz Trouser Press(inne języki) Jason Reeher zaliczył Neon Bible do „najlepszych nagrań indierockowych wszech czasów”. Krytycy przyjęli album Neon Bible z uznaniem. Publikacje takie jak NME i IGN chwaliły go za jego wzniosły charakter.

10 lipca 2007 roku Neon Bible znalazł się na krótkiej liście nominowanych do nagrody Polaris Music Prize(inne języki) 2007, a Patrick Watson(inne języki) został ogłoszony zwycięzcą podczas uroczystej gali 24 września tego samego roku. Jednak ze względu na niechęć zespołu do udziału w albumach kompilacyjnych, byli oni jedynymi nominowanymi, których utwór nie znalazł się na promocyjnej składance Polaris Music Prize 2007. Niektóre media początkowo podały, że komitet nagrody zlekceważył zespół, wykluczając go, co doprowadziło do wydania przez zespół i komitet wspólnego komunikatu prasowego potwierdzającego, że zespół zdecydował się nie umieszczać utworu na albumie.

Koncert Arcade Fire w nowojorskim teatrze United Palace(inne języki) (2007)

Trasa koncertowa promująca Neon Bible trwała do września 2007 roku, obejmując ponad 25 występów w Ameryce Północnej i Europie do połowy listopada. Zespół po raz pierwszy koncertował w Australii i Nowej Zelandii na początku 2008 roku w ramach festiwalu Big Day Out. 14 października 2007 roku Win Butler i Régine Chassagne wystąpili gościnnie na koncercie Bruce’a Springsteena w Ottawie, grając utwory „State Trooper” i „Keep the Car Running(inne języki)”. Zespół zobowiązał się przekazać organizacji Partners in Health(inne języki) po jednym dolarze, funcie bądź euro z każdego sprzedanego biletu podczas tras koncertowych po Europie i Ameryce Północnej w 2008 roku. Arcade Fire dodatkowo wsparło PIH, nagrywając utwór „Lenin” na album Red Hot Organization Dark Was the Night(inne języki). W lutym 2008 roku Win Butler ogłosił, że trasa koncertowa Neon Bible dobiegła końca po roku koncertowania i 122 koncertach (w tym na 33 festiwalach) w 75 miastach i 19 krajach.

W grudniu 2008 roku Pitchfork poinformował, że zespół założył stronę internetową miroir-noir.com, aby zapowiedzieć wydanie filmu koncertowego o tym samym tytule, informując, że „na Miroir Noir znajdą się nagrania z trasy koncertowej Neon Bible”. Reżyserem filmu był Vincent Morisset(inne języki). Film można było zamawiać w przedsprzedaży od 15 grudnia 2008 roku, a wersję cyfrową można było od razu pobrać, a wysyłka na DVD miała miejsce 31 marca 2009 roku.

Ponownie nagrana wersja piosenki zespołu „Wake Up(inne języki)” z ich debiutanckiego albumu z 2004 roku została wykorzystana w zwiastunie filmu Spike’a Jonze’a Gdzie mieszkają dzikie stwory, który ukazał się w październiku 2009 roku. Piosenka ta zyskała również popularność w amerykańskich talk-showach o sporcie. Narodowa Liga Futbolu Amerykańskiego (NFL) pokazywała to nagranie w reklamach podczas transmisji Super Bowl 2010. Zespół przekazał dochód z licencji na piosenkę dla NFL na rzecz organizacji charytatywnej Partners in Health.

The Suburbs (2010–2012)

Zespół Arcade Fire na koncercie w Madison Square Garden (2010)

Album zatytułowany The Suburbs został wydany 2 sierpnia 2010 roku. Został on wyprodukowany przez Markusa Dravsa(inne języki), który współpracował z zespołem przy ich poprzednim albumie z 2007 roku, Neon Bible, a za dźwięk odpowiadał Marcus Paquin, który również wcześniej działał z Arcade Fire. W recenzji przed premierą The Suburbs na stronie internetowej The Quietus stwierdzono, że „postęp jest podobny do tego, przez który William Blake przeprowadza nas w Songs of Innocence and of Experience(inne języki), co sugeruje pęd do przodu i dojrzałość”. Płyta po premierze spotkała się z szerokim uznaniem krytyków porównywalnym do Funeral i Neon Bible. Album zadebiutował na 1. miejscu na listach Irish Albums Chart, UK Albums Chart, Billboard 200 i Canadian Albums Chart.

Pierwszym ogłoszonym koncertem promującym album był występ na festiwalu Oxegen 2010(inne języki), który odbył się w lipcu w Irlandii. Zespół ogłosił, że zagra utwory z nowego albumu podczas głównego występu na Reading and Leeds Festivals(inne języki) w sierpniu 2010 roku, a Win Butler stwierdził: „Naprawdę nie możemy się doczekać grania nowych utworów na żywo… [to] jak wynalazca wychodzący z piwnicy po roku pracy”. Podczas trasy w 2010 roku Arcade Fire złożyło hołd Jayowi Reatardowi(inne języki) wykonując cover utworu „Oh, It’s Such a Shame”.

W lipcu 2010 zespół ogłosił, że będzie transmitować swój koncert z 5 sierpnia w Madison Square Garden na żywo przez YouTube. Miesiąc później Arcade Fire i Google wydali interaktywny teledysk, napisany i wyreżyserowany przez Chrisa Milka, a wyprodukowany przez B-Reel(inne języki). Pozwalał on widzowi na wprowadzenie adresu, pod którym dorastał, a następnie był „geopersonalizowany”. W teledysku wykorzystano utwór „We Used to Wait(inne języki)” z płyty The Suburbs. 13 listopada 2010 roku Arcade Fire po raz drugi wystąpił w programie Saturday Night Live, wykonując utwory „We Used to Wait” i „Sprawl II (Mountains Beyond Mountains)(inne języki)”.

Arcade Fire w Kansas City (2011)

Arcade Fire wystąpił na 53. gali rozdania nagród Grammy w lutym 2011 roku. Zespół był nominowany do nagród Grammy w trzech kategoriach: „Album roku”, „Najlepszy występ rockowy duetu lub grupy z wokalem” i „Najlepszy album muzyki alternatywnej” (za The Suburbs). Spośród trzech nominacji zdobyli nagrodę Grammy w kategorii „Album roku”, co było ich drugą nominacją do tej nagrody. Dwa tygodnie po wygraniu nagrody, album The Suburbs skoczył z 52. na 12. miejsce na liście Billboard 200, co było do tej pory najwyższą pozycją albumu od sierpnia 2010 roku. Podczas gali Brit Awards 2011 The Suburbs zdobył nagrodę w kategorii „Najlepszy album międzynarodowy”, a Arcade Fire w kategorii „Najlepszy zespół międzynarodowy”. W marcu 2011 roku Arcade Fire zostało uhonorowane na gali nagród Juno 2011. Zdobyli tytuły „Grupa roku” i „Autor piosenek roku” za utwory „Ready to Start(inne języki)”, „Sprawl II (Mountains Beyond Mountains)” i „We Used to Wait”, wszystkie z płyty The Suburbs. Album ten zdobył również tytuły „Albumu roku” i „Alternatywnego albumu roku”. 16 czerwca album znalazł się na długiej liście nominowanych (jednej z 40) do nagrody Polaris Music Prize 2011.

Arcade Fire na festiwalu Coachella 2011

19 kwietnia 2011 roku ogłoszono, że Arcade Fire wyda wersję deluxe swojego albumu The Suburbs, na której znalazł się krótkometrażowy film Scenes from the Suburbs w reżyserii Spike’a Jonze’a, a także dwa nowe utwory, „Culture War” i „Speaking in Tongues” z udziałem Davida Byrne’a. Scenes from the Suburbs zadebiutował na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie w 2011 roku. Był on wyświetlany na Festiwalu Filmowym SXSW w 2011 roku i miał swoją premierę online na Mubi 27 czerwca 2011 roku. Pisząc dla Canadian Press, Nick Patch nazwał film „zagadką science fiction, która wydaje się łączyć paranoję filmów Terry’ego Gilliama z nostalgią klasycznych filmów Stevena Spielberga”. W międzyczasie, 24 czerwca 2011 roku Arcade Fire po raz pierwszy zagrał w Polsce – wystąpił wówczas na warszawskim Torwarze.

19 maja 2012 roku Arcade Fire (bez Willa i Tima) po raz trzeci wystąpił w programie Saturday Night Live, grając jako zespół wspierający gościa muzycznego i prowadzącego Micka Jaggera. Zespół wykonał z Jaggerem utwór „The Last Time(inne języki)” i wziął udział w pożegnalnym skeczu Kristen Wiig, grając „She’s a Rainbow(inne języki)” w utworze „Ruby Tuesday(inne języki)”. Zespół miał na sobie czerwone kwadraty (carrés rouges), aby okazać wsparcie dla protestów studenckich w Quebecu w 2012 roku(inne języki).

Arcade Fire nagrał utwór do ścieżki dźwiękowej filmu Igrzyska śmierci (The Hunger Games: Songs from District 12 and Beyond(inne języki)) zatytułowany „Abraham’s Daughter”, który pojawił się w napisach końcowych filmu. Ścieżka dźwiękowa do filmu została wydana 20 marca 2012 roku, debiutując na pierwszym miejscu listy Billboard 200. Arcade Fire przyczynił się również do skomponowania oryginalnej ścieżki dźwiękowej The Hunger Games: Original Motion Picture Score(inne języki), komponując hymn narodowy Panem, zatytułowany „Horn of Plenty”.

Reflektor (2013–2015)

Arcade Fire podczas występu na festiwalu Lollapalooza Chile 2014

Arcade Fire i Mercury Records potwierdzili, że wydadzą czwarty album pod koniec 2013 roku. W grudniu 2012 roku menadżer zespołu Scott Rodger powiedział, że Arcade Fire jest w studiu i pracuje ze stałym producentem zespołu Markusem Dravsem(inne języki) i Jamesem Murphym, frontmanem LCD Soundsystem. Zespół ogłosił 18 stycznia 2013 roku, że sprzedaje kościół, którego używał jako studio, z powodu zawalenia się dachu. Przez cały 2013 rok Arcade Fire pracował nad albumem w kilku różnych studiach nagraniowych – w tym w studiu DFA Records(inne języki) Murphy’ego w Nowym Jorku. 22 czerwca 2013 roku pojawiła się informacja, że nowy materiał z albumu ukaże się 9 września tego samego roku.

Podczas pracy nad albumem Will Butler i Owen Pallet napisali oryginalną ścieżkę dźwiękową(inne języki) do filmu science-fiction Spike’a Jonze’a z 2013 roku – Ona. Arcade Fire napisał również piosenkę „Supersymmetry” do filmu, która później pojawiła się na albumie Reflektor, a także melodię do „Porno”, którą można było usłyszeć na ścieżce dźwiękowej. Butler i Pallett otrzymali za nią nominację do nagrody dla najlepszej muzyki filmowej podczas 86. ceremonii wręczenia Oscarów, a album zawierający ścieżkę dźwiękową z filmu Ona pojawił się dopiero w 2021 roku.

W sierpniu 2013 roku pojawiły się spekulacje, że album będzie nosił tytuł Reflektor, ponieważ zaczęły krążyć zdjęcia ukazujące dzieła stret art zawierające tę nazwę. Zdjęcia te zostały zebrane na koncie na Instagramie, a późniejsze posty zawierały datę i godzinę – 9 września o 13:00. Arcade Fire potwierdził swój udział w kampanii za pomocą billboardu umieszczonego w Nowym Jorku 26 sierpnia 2013 roku. Tydzień później zespół wydał na Spotify 15-sekundowy klip muzyczny zatytułowany „9pm 9/9” pod nazwą albumu Reflektor.

Angielski muzyk rockowy David Bowie włączył się do chórków w tytułowej piosence „Reflektor(inne języki)” po tym, jak jesienią 2013 roku pochwalił jakość tego utworu. We wrześniu 2013 roku Arcade Fire wydał swoją wersję przeboju z 1980 roku „Games Without Frontiers(inne języki)” na albumie hołdującym Peterowi Gabrielowi pn. And I’ll Scratch Yours(inne języki). Album Reflektor swoją premierę miał 28 października 2013 roku, otrzymał pozytywne recenzje od krytyków muzycznych i odniósł sukces komercyjny. Został uznany za jeden ze 100 najlepszych albumów dekady do tej pory na liście opublikowanej przez Pitchfork w sierpniu 2014 roku.

Arcade Fire wystąpił gościnnie na premierze 39. sezonu Saturday Night Live 28 września 2013 roku; odcinek ten przyciągnął sześć milionów widzów. Zespół wystąpił także na żywo na YouTube Music Awards(inne języki) 3 listopada 2013 roku. Występ ten zawierał eksperymentalny „teledysk na żywo” wyreżyserowany przez jej scenarzystę i reżysera Spike’a Jonze’a oraz aktorkę Gretę Gerwig. Zespół był gwiazdą festiwalu Glastonbury 27 czerwca 2014 roku.

Arcade Fire został nominowany do nagrody Satellite Award w kategorii „Najlepsza oryginalna ścieżka dźwiękowa” za film Ona, a także byli nominowani do nagrody Los Angeles Film Critics Association Award w kategorii „Najlepsza ścieżka dźwiękowa”. Podczas gali nagrody Juno 2014, Reflektor zdobył nagrodę w kategoriach „Album roku” i „Alternatywny album roku”. Reflektor znalazł się również na krótkiej liście nominacji do Polaris Music Prize(inne języki) 2014. W 2015 roku Arcade Fire otrzymało nagrodę International Achievement Award podczas gali SOCAN(inne języki) Awards w Montrealu.

24 września 2015 roku ukazał się film dokumentalny o powstawaniu albumu zatytułowany The Reflektor Tapes(inne języki), który został zaprezentowany na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto. Następnego dnia ukazała się edycja deluxe albumu zawierająca oryginalne nagrania i pięć niepublikowanych dotąd utworów. Reżyserem filmu dokumentalnego był Kahlil Joseph(inne języki), laureat nagrody jury na Sundance Film Festival w kategorii filmów krótkometrażowych w 2013 roku.

Everything Now (2016–2019)

Koncert Arcade Fire w Barcelonie (2016)

25 maja 2016 roku Win Butler i Régine Chassagne wystąpili z niezapowiedzianym koncertem przed Luwrem w Paryżu, grając nowy utwór. Para została zaproszona przez francuskiego artystę ulicznego JR’ego(inne języki) do grania jako DJ-e na otwarciu jego nowej wystawy zatytułowanej „JR Au Louvre”, ale ostatecznie zdecydowali się na ustawienie perkusji i keyboardu w ogrodach Tuileries.

17 czerwca 2016 roku Will Butler poprowadził na Reddicie wywiad typu „ask me anything”, gdzie odpowiadał na pytania fanów dotyczące kolejnego albumu Arcade Fire. Stwierdził, że nowy album może zostać wydany wiosną 2017 roku i że zespół „nie ma jeszcze konkretnego harmonogramu”. 5 lipca tego samego roku zespół zagrał swój pierwszy pełny koncert od dwóch lat w Barcelonie jako rozgrzewkę przed nadchodzącymi letnimi datami festiwalowymi w Kanadzie, Portugalii, Hiszpanii i Stanach Zjednoczonych. 19 lipca Tim Kingsbury powiedział CBC, że nadchodzący, piąty album zespołu ukaże się w 2017 roku. 19 stycznia 2017 roku zespół wydał nowy singel zatytułowany „I Give You Power”, który zbiegł się z inauguracją prezydencką Donalda Trumpa. W piosence gościnnie zaśpiewała wokalistka Mavis Staples(inne języki), a cały dochód został przekazany na rzecz American Civil Liberties Union.

Arcade Fire na koncercie podczas festiwalu Vieilles Charrues 2017

W maju 2017 roku Arcade Fire podpisał dwupłytowy kontrakt nagraniowy z wytwórnią Columbia Records. 31 maja zespół wydał nowy singel „Everything Now(inne języki)”, który ukazał się na 12-calowego winylu w limitowanej liczbie i był sprzedawany na festiwalu Primavera Sound(inne języki) w Barcelonie. Dzień później Arcade Fire ogłosił swój piąty album studyjny Everything Now(inne języki), który swoją premierę miał 28 lipca 2017 roku i wydał teledysk do utworu „Everything Now”. W lipcu 2017 roku piosenka ta stała się pierwszym singlem Arcade Fire, który dotarł do pierwszego miejsca na listach magazynu Billboard, osiągając pierwsze miejsce na liście Adult Alternative Songs Airplay. W październiku tego samego roku wieloletni menedżer Scott Rodger rozstał się z zespołem.

Po opublikowaniu dwóch teaserów na swoich stronach w mediach społecznościowych, 12 marca 2018 zespół zapowiedział krótkometrażowy film w reżyserii Davida Wilsona(inne języki) zatytułowany Money + Love, zawierający dwie z ich piosenek, „Put Your Money On Me(inne języki)” i „We Don’t Deserve Love”, który został wydany 15 marca. Dwa dni później Arcade Fire po raz piąty wystąpił jako gość muzyczny w Saturday Night Live, wykonując piosenki „Creature Comfort(inne języki)” i „Put Your Money On Me”. W filmie Disneya z 2019 roku, Dumbo, zespół Arcade Fire wykonywał swoją wersję utworu „Baby Mine(inne języki)” Franka Churchilla(inne języki) i Neda Washingtona(inne języki) z napisów końcowych, który został wydany jako singel 11 marca 2019 roku.

We (2020–2024)

Występ zespołu Arcade Fire w hali COS Torwar w Warszawie (2022)

20 października 2020 roku Win Butler udzielił wywiadu podcastowi Broken Record, w którym skomentował szósty album Arcade Fire. Zespół pisał go już od roku przed lockdownem związanym z pandemią COVID-19, kiedy to Butler kontynuował pracę i napisał „dwa lub trzy albumy”. W kwietniu 2020 roku Butler udostępnił w sieciach społecznościowych fragmenty nowego materiału. 14 kwietnia 2021 roku zespół wydał 45-minutowy instrumentalny utwór zatytułowany „Memories of the Age of Anxiety” w aplikacji do medytacji Headspace(inne języki).

W marcu 2022 fani otrzymali pocztówki oznaczone logo zespołu; zawierały one notatkę „We missing you” (z ang. Tęsknimy za tobą), nuty, a także umieszczony obraz oka z napisem „Unsubscribe” (z ang. Anuluj subskrypcję) poniżej niego. Te same obrazy zaczęły pojawiać się na szyldach w Londynie, a także na stronach zespołu w mediach społecznościowych, wskazując na zbliżającą się premierę albumu. 14 marca Arcade Fire ogłosił, że nowa piosenka zatytułowana „The Lightning I, II” ukaże się 17 marca. Tego samego dnia zespół zagrał koncert na rzecz funduszu pomocowego Plus 1 Ukraine w Toulouse Theatre w Nowym Orleanie, co było ich pierwszym pełnym występem grupy od ponad dwóch lat. Wystąpili również w nowojorskim Bowery Ballroom 18 i 19 marca, z którego dochód przeznaczono na tę samą organizację.

Arcade Fire w Dublinie (2024)

17 marca 2022 roku Arcade Fire ogłosił, że album będzie nosił tytuł We(inne języki) i że ukaże się 6 maja 2022 roku. Jeszcze w tym samym tygodniu Will Butler(inne języki) ogłosił, że w 2021 roku, krótko po ukończeniu albumu We, polubownie opuścił zespół. Po premierze We 6 maja 2022 roku Arcade Fire ogłosił pierwszą światową trasę koncertową zespołu od 2018 roku, rozpoczynającą się w sierpniu 2022 roku. Ponownie wystąpili w programie Saturday Night Live 7 maja 2022 roku, grając „Unconditional I (Lookout Kid)”, „The Lightning I, II” i „End of The Empire II” w napisach końcowych.

1 października 2022 roku po raz drugi wystąpili w Polsce, dając ponownie koncert na warszawskim Torwarze. W listopadzie 2022 roku zostali ogłoszeni headlinerami festiwalu Kalorama(inne języki) 2023 w Lizbonie oraz festiwalu Cala Mijas w Maladze. W kwietniu 2023 roku Arcade Fire został dodany do festiwalu Something in the Water kierowanego przez Pharrella Williamsa, który odbył się w Virginia Beach. Dwa miesiące później zostali ogłoszeni headlinerem festiwalu Corona Capital(inne języki) w Meksyku. Ponadto, w 2024 roku Arcade Fire wystąpił m.in. na festiwalach Lollapalooza w Ameryce Południowej, Shaky Knees Music Festival(inne języki) w Atlancie i Bilbao BBK Live(inne języki) w Bilbao.

Pink Elephant (od 2025)

W marcu 2025 roku członkowie Arcade Fire wystąpili na festiwalu Luck Reunion pod Austin, gdzie zaprezentowali nowe utwory z nadchodzącego wówczas albumu. Wśród nich znalazły się „Pink Elephant”, „Ride or Die” i „Year of the Snake”. 4 kwietnia tego samego roku zespół opublikował zwiastun na swoich kontach w mediach społecznościowych oraz aplikację mobilną Trust, w której pojawiły się teledyski, w tym „Cars and Telephones”. 7 kwietnia 2025 roku, na końcu miksu radiowego w aplikacji Trust, Butler i Chassagne ogłosili, że nowy album Pink Elephant(inne języki) ukaże się 9 maja.

Zespół zagrał na żywo fragmenty całego albumu podczas trasy promocyjnej zatytułowanej „Don’t Think About Pink Elephant”; trasa ta rozpoczęła się dziewięcioma koncertami w Ameryce Północnej, począwszy od 22 kwietnia 2025 roku w Meksyku, a zakończyła się 14 maja 2025 roku jednorazowym koncertem w Londynie. Przed pierwszym koncertem zespół ogłosił, że Richard Reed Parry nie weźmie udziału w trasie, ponieważ on i jego żona będą przygotowywać się do narodzin ich pierwszego dziecka.

10 maja 2025 roku zespół po raz siódmy w swojej karierze był gościem muzycznym w programie Saturday Night Live, wykonując utwory „Year of the Snake” i „Pink Elephant” w przedostatnim odcinku pięćdziesiątego sezonu, który przyciągnął około 4,2 mln widzów. 9 czerwca 2025 roku Arcade Fire był gościem muzycznym w programie The Tonight Show Starring Jimmy Fallon(inne języki) i wykonał utwór „Circle of Trust”.

4 lutego 2026 roku zespół zapowiedział album Open Your Heart or Die Trying(inne języki), ambientowy dodatek do Pink Elephant. Został on wydany wyłącznie z okazji Record Store Day(inne języki) 18 kwietnia tego samego roku. Zespół opisał album jako „ambientowe wydawnictwo, które wyobraża sobie Pink Elephant jako nowy dźwiękowy krajobraz, ścieżkę dźwiękową do filmu, który jeszcze nie powstał”. Album został później udostępniony w cyfrowych serwisach streamingowych 1 maja 2026 roku.

Członkowie

Win Butler (2017)
Régine Chassagne (2017)
Richard Reed Parry(inne języki) (2007)
Jeremy Gara(inne języki) (2015)

Aktualni członkowie

Byli członkowie

Sarah Neufeld (2017)
Will Butler(inne języki) (2017)

Dyskografia

Albumy studyjne

Rok Tytuł Szczegóły Najwyższa pozycja na liście Certyfikaty
CAN
AUS
BEL
FRA
GER
IRL
NLD
POR
UK
US
2004 Funeral 23 80 59 61 96 16 42 16 33 123
2007 Neon Bible
  • Data: 6 marca 2007
  • Wydawca: Merge
  • Formaty: CD, LP, download
1 7 5 9 11 1 13 2 2 2
  • MC: platyna
  • ARIA: złoto
  • BPI: platyna
  • IRMA: 2× platyna
2010 The Suburbs
  • Data: 2 sierpnia 2010
  • Wydawca: Merge
  • Formaty: CD, LP, download
1 6 1 3 4 1 4 1 1 1
  • MC: 2× platyna
  • ARIA: złoto
  • BEA: złoto
  • BPI: platyna
  • IRMA: platyna
  • RIAA: złoto
  • SNEP: złoto
2013 Reflektor
  • Data: 28 października 2013
  • Wydawca: Merge
  • Formaty: CD, LP, download
1 3 1 3 6 1 6 1 1 1
  • MC: 4× platyna
  • BPI: złoto
  • SNEP: złoto
2017 Everything Now(inne języki)
  • Data: 28 lipca 2017
  • Wydawca: Sonovox, Columbia
  • Formaty: CD, LP, CC, download
1 2 1 2 5 1 2 1 1 1
  • MC: platyna
  • BPI: złoto
2022 We(inne języki)
  • Data: 6 maja 2022
  • Wydawca: Columbia
  • Formaty: CD, LP, CC, download
3 11 4 2 5 1 1 1 1 6
  • BPI: srebro
2025 Pink Elephant(inne języki)
  • Data: 9 maja 2025
  • Wydawca: Columbia
  • Formaty: CD, LP, CC, download
60 — 3 37 11 45 26 9 18 —
„—” oznacza, że album nie był notowany na danej liście.

Soundtracki

Rok Tytuł Szczegóły Najwyższa pozycja na liście
AUT
BEL (FL)
BEL (WA)
FRA
GER
POR
SCO
SPA
UK
2021 Her (Original Score)(inne języki)
(feat. Owen Pallett)
72 130 54 140 14 23 12 95 51

Minialbumy

Rok Tytuł Szczegóły Najwyższa pozycja na liście
CAN
FRA
SCO
UK
US Indie
2003 Arcade Fire(inne języki)
  • Data: 2003
  • Wydawca: Merge
  • Formaty: CD, download
48 93 18 39 30
2005 Live EP
(feat. David Bowie)
  • Data: 2005
  • Wydawca: EMI
  • Formaty: download
— — — — —
2015 The Reflektor Tapes
  • Data: 16 października 2015
  • Wydawca: Virgin EMI
  • Formaty: CC
— — — — —
„—” oznacza, że album nie był notowany na danej liście.

Inne

Rok Tytuł Szczegóły
2026 Open Your Heart or Die Trying(inne języki)
  • Data: 18 kwietnia 2026
  • Wydawca: Columbia
  • Formaty: LP, download