Elio Germano

Elio Germano
Ilustracja
Germano na MFF w Karlowych Warach (2008)
Data i miejsce urodzenia

25 września 1980
Rzym

Zawód

aktor

Lata aktywności

od 1992

Elio Germano (ur. 25 września 1980 w Rzymie) − włoski aktor filmowy, teatralny i telewizyjny.

Życiorys

Rodzice aktora pochodzą z Duronii w prowincji Campobasso. Germano urodził się w Rzymie. Mając dwanaście lat, zagrał w komedii autorstwa Franco Castellano i Giuseppe Moccia Ci hai rotto papà. W liceum uczęszczał na kursy teatralne w szkole „Teatro Azione”, prowadzonej przez Isabellę Del Bianco i Cristiano Censiego. Prawdziwą karierę filmową rozpoczął rolą Paolo w filmie Il cielo in una stanza (1999) w reżyserii Carlo Vanziny.

Następnie współpracował z takimi reżyserami, jak: Ettore Scola (Nieuczciwa konkurencja 2001), Emanuele Crialese (Respiro, 2002), Gianluca Maria Tavarelli (Liberi 2003), Dario Argento (Ti piace Hitchcock? 2005) Libero De Rienzo (Sangue – La morte non esiste 2005), Giovanni Veronesi (Che ne sarà di noi 2004), Michele Placido (Romanzo criminale 2005), Gabriele Salvatores (Quo vadis, baby? 2005, Come Dio comanda 2008), Paolo Virzì (Napoleon i ja 2006, Tutta la vita davanti 2008), Paolo Franchi (Nessuna qualità agli eroi 2007), Daniele Vicari (Il passato è una terra straniera 2008).

W 2007 otrzymał włoską nagrodę filmową David di Donatello za najlepszą główną rolę męską w obrazie Mój brat jest jedynakiem w reżyserii Daniele Luchettiego. W 2008 wcielił się w rolę Marco Baldiniego, znanego we Włoszech dziennikarza radiowego, w filmie Il mattino ha l'oro in bocca w reżyserii Francesco Patierno.

Przełomem w karierze Germano była rola w filmie Nasze życie (2010) Daniele Luchettiego. Kreacja ta przyniosła mu nagrodę aktorską na 63. MFF w Cannes oraz nagrodę Nastro d’argento dla najlepszego włoskiego aktora roku.

Obok produkcji wielkoekranowych Germano wystąpił również w serialach telewizyjnych: Un medico in famiglia 2, Padre Pio, Ferrari, Via Zanardi 33 oraz Paolo Borsellino.

Germano jest członkiem grupy rap Bestierare od 1997.

Role teatralne

Filmografia

Filmy fabularne

Filmy krótkometrażowe

Produkcje telewizyjne

Nagrody i wyróżnienia

Przypisy

  1. ↑ Rodolfo Di Giammarco: Elio Germano, l'antidivo di Corviale figlio unico a caccia di David. roma.repubblica.it. [dostęp 2010-12-15]. (wł.).
  2. ↑ Elio Germano a Radio Kiss Kiss. kisskiss.it. [dostęp 2010-12-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-02-03)]. (wł.).

Linki zewnętrzne