Henry Gibson (1969) | |
| Imię i nazwisko |
James Bateman |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
21 września 1935 |
| Data i miejsce śmierci |
14 września 2009 |
| Zawód |
aktor, komik, poeta |
| Współmałżonek |
Lois Joan Geiger |
| Lata aktywności |
1943–2009 |
Henry Gibson (ur. 21 września 1935 w Filadelfii, zm. 14 września 2009 w Malibu) – amerykański aktor, komik i poeta.
Urodził się w Germantown, okolicy w Filadelfii w stanie Pensylwania w rodzinie katolickiej. Był szóstym z siedmiorga dzieci Dorothy (z domu Cassidy) i Edmunda Albertsa Batemana. Miał trzy siostry: Mary Adele, Suzanne Louise i Anthony Gilbert. Wychował się w Filadelfii i zaczął występować w wieku około ośmiu lat w Mae Desmond Theatre Company. Uczęszczał do szkoły przygotowawczej św. Józefa, gdzie był prezesem koła teatralnego. Po ukończeniu Katolickiego Uniwersytetu Ameryki w Waszyngtonie, w latach 1957–1960 służył jako oficer wywiadu w United States Air Force w 66. Skrzydle Rozpoznania Taktycznego we Francji.
Na początku swojej kariery jako zawodowy artysta estradowy stworzył komedię, w której grał poetę z Fairhope w Alabamie. Przyjął pseudonim sceniczny Henry Gibson, który był tak samo brzmiącym zwrotem dla nazwiska słynnego norweskiego dramaturga Henrika Ibsena. Wiadomo również, że używał nazwiska Olsen Gibson. W 1963 trafił na Broadway grając Binkie-Pie w sztuce Lillian Hellman Moja mama, mój ojciec i ja.
Na ekranie zadebiutował w roli studenta kolegium Gibsona w komedii fantastycznonaukowej Jerry’ego Lewisa Zwariowany profesor (1963). Od 9 września 1967 do 1 listopada 1971 stał się częścią oryginalnej obsady programu NBC Rowan & Martin’s Laugh-In. Jego głównym zajęciem było trzymanie bukietu kwiatów i recytowanie ze śmiertelną powagą fragmentu niedorzecznej poezji. Cała jego poezja była napisana samodzielnie. Zagrał znaczące role w kilku filmach Roberta Altmana, w tym rolę piosenkarza muzyki country Havena Hamiltona w Nashville (1975), za którą otrzymał nominację do Złotego Globu. Wystąpił w roli przywódcy nazistów w Blues Brothers (1980) i nikczemnego sąsiada w komedii Joego Dante Na przedmieściach (1989). Użyczył głosu prosiakowi Wilburowi w animowanym klasyku dla dzieci Pajęczyna Charlotty (1973). W serialu ABC Orły z Bostonu (2004–2008) grał sędziego Clarka Browna.
6 kwietnia 1966 zawarł związek małżeński z Lois Joan Geiger, z którą miał trzech synów – Charlesa, Jamesa i Jona. Zmarł w 2009 po walce z rakiem.
| Rok | Nagroda | Kategoria | Tytuł | Rezultat |
|---|---|---|---|---|
| 1970 | Złoty Glob | Najlepszy aktor drugoplanowy w serialu, miniserialu lub filmie telewizyjnym | Rowan & Martin’s Laugh-In (1969) | Nominacja |
| 1975 | Najlepszy aktor drugoplanowy | Nashville (1975) | Nominacja | |
| Nagroda Grammy | Najlepsza ścieżka dźwiękowa | Nominacja | ||
| Nagroda Narodowego Stowarzyszenia Krytyków Filmowych | Najlepszy aktor drugoplanowy | Wygrana | ||
| Stowarzyszenie Nowojorskich Krytyków Filmowych | Najlepszy aktor drugoplanowy | Nominacja | ||