Jennifer Aniston

Jennifer Aniston

Jennifer Aniston (2021)
Imię i nazwisko	Jennifer Joanna Aniston
Data i miejsce urodzenia	11 lutego 1969 Los Angeles
Zawód	aktorka, producentka filmowa
Współmałżonek	Brad Pitt (2000–2005; rozwód)
Lata aktywności	od 1987
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Jennifer Joanna Aniston (ur. 11 lutego 1969 w Los Angeles) – amerykańska aktorka i producentka filmowa. Odtwórczyni roli Rachel Green w sitcomie NBC Przyjaciele (1994–2004). Występowała w wielu hollywoodzkich produkcjach, głównie komediach.

22 lutego 2012 otrzymała własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6270 Hollywood Boulevard.

Wczesne lata życia

Urodziła się w Sherman Oaks, dzielnicy Los Angeles, jako córka pary aktorskiej – Nancy Maryanne Dow i Johna Anthony’ego Anistona. Jej ojciec był imigrantem z Grecji, a matka urodziła się w Nowym Jorku; jej dziadek był włoskim imigrantem, inni przodkowie matki wywodzili się ze Szkocji, Irlandii i Grecji. Jej ojcem chrzestnym był aktor Telly Savalas, jeden z najlepszych przyjaciół jej ojca.

Jako dziecko spędziła wraz z rodziną rok w Grecji. W późniejszym czasie jej rodzina przeprowadziła się do Nowego Jorku, gdzie w wieku sześciu lat zaczęła uczęszczać do Szkoły Rudolfa Steinera. Jej rodzice rozwiedli się w 1980, gdy miała dziewięć lat. Ma dwóch przyrodnich braci, Johna Tunisa Melicka III (ur. 6 czerwca 1959) z związku matki i Alexa „AJ” Anistona ze związku ojca.

Po odkryciu swojej pasji do aktorstwa w wieku 11 lat w szkole, Aniston uczęszczała do Fiorello H. LaGuardia High School of Music & Art and Performing Arts na Manhattanie, gdzie dołączyła do szkolnego kółka teatralnego. Wystąpiła w przedstawieniach: Znak w oknie Sidneya Brusteina Lorraine Hansberry i Trzy siostry Antona Czechowa. W 1999 zerwała kontakty z matką po wydaniu przez nią książki biograficznej pt. From Mother and Daughter to Friends.

Kariera

Po ukończeniu szkoły występowała w sztukach off-broadwayowskich – Taniec na grobie Checkersa (Dancing on Checker’s Grave, 1987) jako Lisa i For Dear Life (1988–1989) w roli Emily u boku Tony’ego Shalhouba. Jednocześnie dorabiała na utrzymanie, pracując na pół etatu w telemarketingu, a także jako kurier rowerowy i kelnerka. W 1989 przeprowadziła się do Hollywood.

Po raz pierwszy trafiła na ekran jako widz (nie wymieniona w czołówce) w komedii fantastycznonaukowej Mac i ja (Mac and Me, 1988) z Christine Ebersole. Pojawiła się potem w siedmiu odcinkach sitcomu Fox Molloy (1990) z Mayim Bialik jako skupiona na sobie nastolatka Courtney Walker. Wystąpiła w kilku produkcjach telewizyjnych NBC, w tym komedii familijnej Obóz Cucamonga, czyli jak spędziłem lato (Camp Cucamonga, 1990) z udziałem Chada Allena, opartym na hicie kinowym Wolny dzień Ferrisa Buellera sitcomie Ferris Bueller (1990–1991) w roli Jeannie Bueller i serialu fantastycznonaukowym Zagubiony w czasie (Quantum Leap, 1992). Wzięła udział w jednej z głównych ról w niskobudżetowym horrorze fantasy Karzeł (Leprechaun, 1992), który otrzymał jednak bardzo słabe recenzje i Aniston zaczęła zastanawiać się nad zmianą zawodu.

Postanowiła jednak jeszcze raz spróbować szczęścia i wystąpić w castingu do planowanego przez NBC sitcomu Przyjaciele. Początkowo otrzymała rolę Moniki Geller, producenci doszli jednak do wniosku, że Courteney Cox bardziej pasuje do tej postaci i Aniston otrzymała rolę Rachel Green, która zapewniła jej międzynarodową popularność. Popularność Przyjaciół znacznie przerosła oczekiwania producentów, zdobywając popularność i status serii kultowej na całym świecie. Fryzura, którą nosiła Aniston w pierwszych częściach sitcomu, otrzymała nazwę „Rachel’s cut” i była kopiowana przez wiele kobiet. W latach 1994–2004 NBC wyprodukowało dziesięć części Przyjaciół, gaże płacone aktorom w ostatniej części sitcomu wynosiły milion dolarów za odcinek i weszły do Księgi Rekordów Guinnessa jako najwyższe gaże płacone aktorom telewizyjnym. Aniston za rolę Rachel Green otrzymała nagrodę Emmy dla wybitnej aktorki pierwszoplanowej w serialu komediowym w 2002 oraz Złoty Glob dla najlepszej aktorki w serialu komediowym lub musicalu w 2003.

Jej powrotem na kinowy ekran była rola sfrustrowanej seksualnie żony Renee Fitzpatrick w komedii romantycznej Edwarda Burnsa Ta jedyna (She’s the One, 1996). Wypadła na tyle dobrze, że jej kinową specjalnością stały się komedie obyczajowe. Znalazła się w obsadzie jako Debbie w komedii romantycznej Dopóki tam byłaś ('Til There Was You, 1997), historii niecodziennego trójkąta uczuciowego z Jeanne Tripplehorn, Dylanem McDermottem i Sarah Jessicą Parker w rolach głównych. Glenn Gordon Caron, wielbiciel Jennifer Aniston, specjalnie dla niej wymyślił rolę Kate Mosley w komedii romantycznej Mąż idealny (Picture Perfect, 1997), gdzie musi wybierać między demonicznym Kevinem Baconem a spokojnym Jayem Mohrem. Zdobyła pozytywne recenzje za występ w komediodramacie Moja miłość (The Object of My Affection, 1998) i niskobudżetowej produkcji Życiowe rozterki (2002).

Jej pierwszym kasowym hitem był Bruce Wszechmogący (2003), w którym zagrała u boku Jima Carreya. Nadchodzi Polly (2004), w którym jej partnerem był Ben Stiller, również cieszył się dużą popularnością. W 2005 próbowała bez powodzenia wykazać się w poważnej roli, występując w dreszczowcu Wykolejony. Po tej porażce powróciła do ról komediowych, występując w kasowych hitach Z ust do ust (2005) i Sztuka zrywania (2006).

W święta Bożego Narodzenia 2008 trafiła do kin komedia Marley & Ja, w której Aniston występuje u boku Owena Wilsona. W lutym 2009 miała premierę następna komedia z Aniston, Kobiety pragną bardziej, i pomimo podzielonych opinii uplasowała się na pierwszym miejscu kinowej listy przebojów.

Wraz z Bradem Pittem i Bradem Greyem Aniston założyła firmę „Plan B Entertainment”, która była współproducentem filmów Troja, Charlie i fabryka czekolady i Infiltracja. Po rozwodzie z Pittem w 2005 sprzedała swoje udziały w firmie. W 2008 wraz z Kristin Hahn założyła Echo Films.

Życie prywatne

Spotykała się z muzykiem Adamem Duritzem i aktorem Tatem Donovanem, z którym była zaręczona. W maju 1998, po randce w ciemno, zaczęła spotykać się z aktorem Bradem Pittem. Tworzyli jedną z ulubionych par światowego show-biznesu. 29 lipca 2000 pobrali się na prywatnej ceremonii w Malibu. Mimo że przez kilka lat uznawani byli za „idealne małżeństwo w Hollywood”, 6 stycznia 2005 ogłosili separację. Pomimo tego, że w trakcie separacji byli wielokrotnie widywani razem, m.in. na przyjęciu z okazji 36. urodzin aktorki, 25 marca 2005 Aniston złożyła pozew rozwodowy, a 2 października 2005 sprawa została sfinalizowana. Aktorka wielokrotnie mówiła, że nie żałuje związku z Pittem. Jako główną przyczynę rozwodu podaje się romans Pitta z Angeliną Jolie w trakcie prac do filmu Pan i pani Smith. Choć Pitt zapewnia, że nigdy nie zdradzał ówczesnej żony i związek z Jolie rozpoczął po rozstaniu z Aniston, Jolie otwarcie przyznała się do romansu, choć wcześniej temu zaprzeczała.

W 2006 spotykała się z aktorem Vince’em Vaughnem, który był jej partnerem w komedii Sztuka zrywania. Po niecałym roku para rozstała się, pozostając w zadeklarowanej przyjaźni. Aktorce przypisywano również krótki romans z brytyjskim modelem Paulem Scaulforem. W kwietniu 2008 rozpoczęła kontrowersyjny i pilnie śledzony przez prasę romans z muzykiem Johnem Mayerem. Mimo że Aniston i Mayer rozstali się na krótko w 2008, to oboje potwierdzali aktualność związku w licznych wywiadach. Przy wręczeniu Oscarów w lutym 2009 Aniston i Mayer wystąpili po raz pierwszy oficjalnie jako para. Wystąpienie z Mayerem było dla Aniston pierwszym oficjalnym wystąpieniem z nowym partnerem od czasu rozwodu z Pittem w 2005. Dwa tygodnie później Mayer i Aniston ponownie się rozstali.

Została matką chrzestną Coco Riley, córki Courteney Cox, z którą występowała w serialu Przyjaciele.

Po wspólnej pracy nad filmem Raj na ziemi, od 2011 zaczęła spotykać się z aktorem Justinem Therouxem. Zaręczyli się w sierpniu 2012, a 5 sierpnia 2015 odbyła się niewiążąca prawnie ceremonia ślubna w ich posiadłości. 15 lutego 2018 ogłosili, że pod koniec 2017, po pięciu latach bycia razem postanowili zakończyć swój związek, pozostając w przyjacielskich relacjach.

8 marca 2022 poprzez wpis na Instagramie wyraziła wsparcie dla Ukrainek, które bohatersko sprzeciwiają się rosyjskiej inwazji, a także zachęciła internautów do wspierania mieszkańców tego kraju przekazami pieniężnymi.

Filmografia

Nagrody

Przypisy

Bibliografia

• Kasia Noel. Portret na życzenie: Jennifer Aniston. „Film”. nr 12 (2363), s. 94–95, grudzień 1998. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
• Mike Bonner: Jennifer Aniston (Galaxy of Superstars). Chelsea House Publications, 2001, s. 64. ISBN 978-0791064658.
• Rhona Mercer: Angelina Jolie. Portret supergwiazdy. G+J Gruner+Jahr Polska, 2013, s. 244. ISBN 978-83-7778-331-3.

Linki zewnętrzne

• Jennifer Aniston w bazie IMDb (ang.)
• Jennifer Aniston w bazie Filmweb
• Jennifer Aniston w bazie Notable Names Database (ang.)