 Waterston w 2013. | |
| Imię i nazwisko |
Samuel Atkinson Waterston |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
15 listopada 1940 |
| Zawód |
aktor, reżyser, producent filmowy |
| Współmałżonek |
Barbara Rutledge |
| Lata aktywności |
od 1962 |
Samuel Atkinson „Sam” Waterston (ur. 15 listopada 1940 w Cambridge) – amerykański aktor, reżyser, producent filmowy i telewizyjny. Laureat Złotego Globu dla najlepszego aktora w serialu dramatycznym I’ll Fly Again.
Urodził się w Cambridge, w stanie Massachusetts jako syn Alice Tucker (z domu Atkinson), pejzażystki, i George’a Chychele’a Waterstona, nauczyciela semantyki. Jego ojciec był imigrantem z Leith w Szkocji i był pochodzenia szkocko-angielskiego. Jego matka była pochodzenia angielskiego i była potomkiem pasażerów Mayflower. Wychowywał się z dwiema siostrami – Robertą i Ellen oraz bratem George’em. W 1947 w wieku 6 lat wziął udział w szkolnym przedstawieniu Jeana Anouilha Antygona. Uczęszczał do prywatnej chrześcijańskiej szkoły z internatem Groton School w Groton. Spędził swój pierwszy rok studiów na Sorbonie w Paryżu, gdzie pracował z American Actors Workshop i studiował pod kierunkiem reżysera Johna Berry’ego, który był na czarnej liście Hollywood po nakręceniu filmu dokumentalnego The Hollywood Ten (1950). W 1962 ukończył studia na Uniwersytecie Yale.
Przygodę z aktorstwem na nowojorskiej scenie rozpoczął grając w sztuce Arthura Kopita Och, tato, biedny tata, Mamma powiesiła cię w szafie i czuję się taki smutny; w 1962 w produkcji off-Broadwayowskiej jako goniec hotelowy z Jo Van Fleet i Barbarą Harris, a w 1963 na Broadwayu w roli Jonathana, niezręcznego syna Madame Rosepettle (Hermione Gingold). Następnie zadebiutował na ekranie w roli Andy’ego, członka zespołu Bobo w dramacie Plastikowa kopuła Normy Jean (The Plastic Dome of Norma Jean, 1965) u boku Marca St. Johna. Po gościnnym udziale w serialu medycznym NBC Doktor Kildare (1965) i serialu policyjnym ABC Nowojorscy gliniarze (N.Y.P.D., 1967), zagrał Toma Wingfielda, syna Amandy (Katharine Hepburn), który pracuje w magazynie, ale aspiruje do bycia pisarzem w telewizyjnej adaptacji sztuki Tennessee Williamsa Szklana menażeria (The Glass Menagerie, 1973) w reż. Anthony’ego Harveya, zdobywając nominację do nagrody Primetime Emmy dla najlepszego aktora drugoplanowego w serialu dramatycznym. W 1973 za rolę Benedicka w komedii Williama Shakespeare’a Wiele hałasu o nic otrzymał teatralną nagrodę Obie. Od 29 października do 10 grudnia 1980 występował jako Robert Oppenheimer w miniserialu BBC Oppenheimer.
