Antoni Chudzikiewicz

Antoni Chudzikiewicz
Ilustracja
major piechoty major piechoty
Data i miejsce urodzenia

3 maja 1896
Stanisławów

Data śmierci

1978

Przebieg służby
Lata służby

1915–1946

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Formacja

4 pułk strzelców pieszych

Jednostki

dowódca batalionu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
kampania francuska

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920–1941, dwukrotnie) Medal Niepodległości Srebrny Krzyż Zasługi (II RP) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Złoty Medal Waleczności (Królestwa Serbii) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” z Mieczami Medal Waleczności (Austro-Węgry)

Antoni Chudzikiewicz (ur. 3 maja 1896 w Stanisławowie, zm. 1978) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 3 maja 1896 w Stanisławowie, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Antoniego, kotlarza w tamtejszych warsztatach kolejowych.

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Jego oddziałem macierzystym był c. k. pułk strzelców nr 20. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 lutego 1917.

24 grudnia 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 51 pułku piechoty. Wyróżnił się 2 czerwca 1920 dowodząc kompanią w walce pod wsią Czebotarka (między Krzyżopolem i Żabokryczem).

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 51 pp w Brzeżanach. W 1921 był przydzielony do Oddziału V Sztabu 12 Dywizji Piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1363. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1924 został przeniesiony do 54 pułku piechoty w Tarnopolu. W marcu 1931 został przeniesiony do Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy. Prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 1 stycznia 1936 i 1. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W październiku 1936 został przeniesiony do 69 pułku piechoty w Gnieźnie na stanowisko dowódcy II batalionu.

W kampanii wrześniowej 1939 walczył jako dowódca II batalionu 69 pp, a w kampanii francuskiej 1940 jako dowódca I batalionu 4 pułku strzelców pieszych.

31 lipca 1978 został pochowany na cmentarzu Junikowo w Poznaniu (pole 1, rząd A, miejsce 10). W tym samym grobie pochowana została jego córka Anna Bernardczyk (1929–2010).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-08-21].
  2. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 294.
  3. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 135.
  4. 1 2 3 4 Chudzikiewicz Antoni. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.95-9244 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-05-14].
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 269, 416.
  6. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 163.
  7. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 61.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 254, 360.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 68, 193.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931, s. 102.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 43, 806.
  12. ↑ Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 378.
  13. 1 2 3 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 25.
  14. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 629.
  15. ↑ Chudzikiewicz 1940 ↓, s. 30–48.
  16. ↑ Smoliński 1994 ↓, s. 31.
  17. ↑ Antoni Chudzikiewicz. Urząd Miasta Poznania. [dostęp 2024-08-21].
  18. ↑ Anna Bernardczyk. Urząd Miasta Poznania. [dostęp 2024-08-21].
  19. ↑ Antoni Chudzikiewicz. Stowarzyszenie Nad Bzurą. [dostęp 2024-08-21].
  20. ↑ M.P. z 1932 r. Nr 12, poz. 16 (ISAP).
  21. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 19 marca 1932, s. 203.
  22. 1 2 Na podstawie fotografii.
  23. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 66 z 16 października 1923, s. 706, jako kpt. Chudzikowski Antoni.
  24. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 68.
  25. 1 2 Ranglisten 1918 ↓, s. 135, 294.

Bibliografia