Antoni Fichtel

Antoni Fichtel
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

14 listopada 1889
Posada Olchowska

Data i miejsce śmierci

11 kwietnia 1965
Sanok

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej
Multimedia w Wikimedia Commons

Antoni Fichtel (ur. 14 listopada 1889 w Posadzie Olchowskiej, zm. 11 kwietnia 1965 w Sanoku) – polski pracownik przemysłu motoryzacyjnego związany z Sanokiem.

Życiorys

Grobowiec rodzinny Antoniego Fichtela

Urodził się 14 listopada 1889 w Posadzie Olchowskiej pod Sanokiem. Był synem Katarzyny z domu Gerle (zm. 1912) i Jakuba Fichtela (kowal, zm. 1916). Miał siostrę Katarzynę (ur. 1885, po mężu Daszko), brata Jana. Jego rodzina pod koniec XIX wieku zamieszkiwała w domu pod numerem konskrypcyjnym 181.

Został pracownikiem fabryki Pierwsze Galicyjskie Towarzystwo Akcyjne Budowy Wagonów i Maszyn, przedtem Kazimierz Lipiński w Sanoku. Został współzałożycielem przyzakładowego Robotniczego Stowarzyszenia Spółdzielczego „Przyszłość”. 6 października 1925 został zastępcą przewodniczącego Stowarzyszenia „Dom Robotniczy”, organizującego budowę Domu Robotniczego w Sanoku. W okresie II Rzeczypospolitej został wybrany radnym Rady Miejskiej w Sanoku w 1928. U kresu II wojny światowej od września 1944 działał przy odbudowie infrastruktury macierzystej fabryki w Sanoku. W 1945 został w fabryce szefem produkcji w randze nadmistrza i sprawował to stanowisko do 1958. W 1946 był przewodniczącym rady zakładowej. W okresie PRL pozostawał pracownikiem Sanowagu (późniejsza Sanocka Fabryka Autobusów „Autosan”). Był wyróżniany za wydajność pracy.

Antoni Fichtel do końca życia zamieszkiwał przy ul. Stanisława Konarskiego 33. Zmarł na zapalenie płuc 11 kwietnia 1965 w Sanoku. Jego żoną od 14 lutego 1920 była Albina z domu Staniszewska (1894-1975). Mieli syna Zbigniewa (zm. w 1921 mając 3 miesiące), córkę Aleksandrę (zm. w 1926 mając 11 miesięcy). Antoni i Albina Fichtelowie zostali pochowani w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Posada w Sanoku.

Odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ Data urodzenia 14 listopada 1889 został podana zbieżnie w księdze chrztów, w księdze małżeństw i w księdze zmarłych. Na tabliczce nagrobnej poprzedniego grobowca Antoniego Fichtela podano datę urodzenia 11 października 1889, zaś na grobowcu (według stanu z 2021) widnieje data urodzenia 11 listopada 1889. W księdze chrztów podano miejsce urodzenia w Posadzie Olchowskiejw księdze chrztów, w księdze małżeństw podano, że w 1920 zamieszkiwał w Krakowie, zaś w księdze zmarłych napisano, że urodził się w Krakowie. Jako nazwisko panieńskie matki Antoniego Fichtela podano „Gerle” w księdze małżeństw i w księdze zmarłych, natomiast w księdze chrztów wpisano „Gelly”.
  2. ↑ Na tabliczce nagrobnej podano rok urodzenia 1893.

Przypisy

  1. 1 2 3 Księga chrztów 1882–1892. Parafia rzymskokatolicka w Sanoku, s. 225 (poz. 203).
  2. Księga Zmarłych 1959–1975 Sanok. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku.
    1. 1 2 3 4 5 S. 64 (poz. 32).
    2. ↑ S. 192 (poz. 87).
  3. 1 2 3 4 Księga małżeństw (1912–1924). Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. s. 96 (poz. 18).
  4. Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku.
    1. ↑ S. 137 (poz. 146).
    2. ↑ S. 191 (poz. 15).
    3. ↑ S. 262 (poz. 109).
    4. ↑ S. 310 (poz. 92).
  5. ↑ Księga małżeństw rz. kat. Sanok (1905–1912). Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 60 (poz. 8).
  6. ↑ Z kart historii SFA. Robotniczy ruch spółdzielczy. „Gazeta Sanocka – Autosan”. Nr 8 (101), s. 5, 10-20 marca 1978.
  7. ↑ Bogumiła Koszela, Wiesław Koszela, Marian Struś: 50 lat Zakładowego Domu Kultury, 30 lat Orkiestry Dętej, 30 lat Klubu Sportowego „Stal” Sanockiej Fabryki Autobusów „Autosan”. Rzeszów: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1976, s. 8.
  8. ↑ Marek Drwięga. Samorząd miejski Sanoka w latach 1918–1939. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990, s. 40, 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X.
  9. ↑ Sanoczanie. sokolsanok.pl, 2009-11-17. [dostęp 2016-02-25].
  10. ↑ Prokopski. Światła i cienie 1946 ↓, s. 3.
  11. ↑ Główne kierunki walki o zdobycie i utrzymanie władzy ludowej na Rzeszowszczyźnie (sierpień 1944 – czerwiec 1945). W: Edward Olszewski: Początki władzy ludowej na Rzeszowszczyźnie 1944–1947. Lublin: Wydawnictwo Lubelskie, 1974, s. 151.
  12. ↑ Filip Schneider: Relacja Filipa Schneidera. W: Andrzej Brygidyn, Magdalena Brygidyn-Paszkiewicz: Wspomnienia i relacje żołnierzy Sanockiego Obwodu Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej 1939-1944. Sanok: 2012, s. 300. ISBN 978-83-903080-5-0.
  13. ↑ Józef Ząbkiewicz. Z kart historii SFA. Początek drogi. „Gazeta Sanocka – Autosan”. Nr 21 (114), s. 5, 20-31 lipca 1978.
  14. ↑ Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 113. ISBN 978-83-935385-7-7.
  15. ↑ Sanocka Fabryka Wagonów powstaje z gruzów. „Dziennik Rzeszowski”. Nr 123, s. 2, 30 maja 1946.
  16. ↑ Orły naszej produkcji. „Głos Sanowagu”. Nr 5, s. 2, 30 kwietnia 1955.
  17. ↑ Indeks do Ksiąg Zaślubionych Parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku od roku 1911. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 92 (Tom J, poz. J).
  18. ↑ M.P. z 1947 r. Nr 29, poz. 260 (ISAP).
  19. ↑ Setny wagon z fabryki sanockiej. „Dziennik Rzeszowski”. Nr 482, s. 3, 15 listopada 1946.
  20. ↑ M.P. z 1955 r. Nr 103, poz. 1410 (ISAP).
  21. ↑ Prokopski. Światła i cienie 1946 ↓, s. 15.

Bibliografia