 | |
| Data i miejsce urodzenia |
4 sierpnia 1952 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
poeta, publicysta, urzędnik samorządowy |
| Odznaczenia | |
  | |
Antoni Bogdan Pawlak (ur. 4 sierpnia 1952 w Sopocie) – polski poeta, publicysta i urzędnik samorządowy.
| |
| Data i miejsce urodzenia |
4 sierpnia 1952 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
poeta, publicysta, urzędnik samorządowy |
| Odznaczenia | |
| | |
Antoni Bogdan Pawlak (ur. 4 sierpnia 1952 w Sopocie) – polski poeta, publicysta i urzędnik samorządowy.
Urodził się w rodzinie prawnika Jerzego Pawlaka i księgowej Barbary z domu Jasińskiej. Ukończył II Liceum Ogólnokształcące w Gdańsku. Studiował także historię na Uniwersytecie Warszawskim (1974–1975) oraz historię filozofii (1975–1980) na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie; studiów nie ukończył.
Podczas nauki w szkole średniej uczestniczył w grupie samokształceniowej prowadzonej przez Ludwika Wiśniewskiego. W 1972 został skazany na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na trzyletni okres próby za kolportaż ulotek wzywających do bojkotu wyborów do Sejmu PRL. Współpracował później z redakcjami pism drugiego obiegu („Biuletyn Informacyjny KSS „KOR”” i „Zapis”), współredagował również kwartalnik „Puls”. W trakcie wydarzeń sierpniowych w 1980 uczestniczył w strajku w Stoczni Gdańskiej, po czym wstąpił do „Solidarności”. Był etatowym pracownikiem związku (przy zarządzie Regionu Mazowsze), m.in. współredaktorem pisma „Głos Wolny” wydawanego w czasie I Krajowego Zjazdu Delegatów w Gdańsku. Po wprowadzeniu stanu wojennego internowano go na okres od grudnia 1981 do lipca 1982. Przebywał w ośrodkach internowania na Białołęce, w Jaworzu i w Darłówku.
Po zwolnieniu nadal współpracował z wydawnictwami podziemnymi. Współpracował też z Agnieszką Holland nad scenariuszem do filmu biograficznego o Lechu Wałęsie, który to projekt nie został zrealizowany. W latach 80. pracował w miesięczniku „Powściągliwość i Praca”.
W 1989 dołączył do redakcji „Gazety Wyborczej”, pracował w niej do 1993, w tym od 1991 jako redaktor dodatku „Gazeta o Książkach”. Później do 1997 był zatrudniony w redakcji „Super Expressu”. Był także współredaktorem kwartalnika literackiego „Migotania, przejaśnienia”, redaktorem naczelnym wydawnictwa Tower Press i wiceprezesem wydawnictwa Literatura.net.pl.
W czerwcu 2006 objął funkcję doradcy prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza ds. kultury. Od kwietnia 2007 do stycznia 2017 był rzecznikiem prasowym prezydenta Gdańska, pozostał w Urzędzie Miasta Gdańska jako doradca i główny specjalista w kancelarii prezydenta Gdańska.
Wiersze zaczął pisać podczas nauki w liceum. W październiku 1972 wziął udział w prowadzonej przez Alinę Kietrys audycji w Radiu Gdańsk, podczas której zaprezentował swoją twórczość. Pierwsze publikacje wydał w 1973 w periodyku „Litery”. Jego dorobek literacki obejmuje około 20 książek, wśród których przeważa poezja. Jego wiersze przekładano na języki angielski, duński, francuski, niemiecki, rosyjski, serbsko-chorwacki i węgierski.
Żonaty, ma dwóch synów. Przyjaźnił się z Jackiem Kaczmarskim.
W 2011 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2008 otrzymał Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
W 1983 wyróżniony Nagrodą Fundacji im. Kościelskich. W 2021 został laureatem Pomorskiej Nagrody Literackiej „Wiatr od morza”.