Antonim

Antonimy właściwe

Antonimy właściwe podlegają stopniowaniu np.:

• młody – stary, młodszy – starszy;
• mądry – głupi, mądrzejszy – głupszy.

Nie oznaczają niezależnych przeciwstawnych jakości, lecz służą jako leksykalny środek wyrażania stopniowania, np.:

• wysoki – niższy – najniższy,
• młody – starszy – najstarszy.

Antonimy komplementarne

Antonimy komplementarne to pary wyrazów, w których zaprzeczenie jednego powoduje stwierdzenie drugiego, np.:

• On jest żonaty – On nie jest kawalerem.

Konwersje

Do antonimów zalicza się też tzw. konwersje, czyli pary wyrazowe typu:

• kupić – sprzedać,
• nauczyciel – uczeń
• ożenić się – wyjść za mąż.