Antonina

Antonina – imię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Antonin; uformowany przy użyciu przyrostka -inus, -ina, oznaczającego przynależność lub pochodzenie, przydomek od nazwy rodowej rodu Antoniuszów. W Polsce Antonina pojawiła się później niż obecna od średniowiecza Antonia; notowana jest co najmniej od 1637 roku. Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Antonina w 2017 r. zajmowała 15. miejsce w grupie imion żeńskich. W całej populacji Polek Antonina zajmowała w 2017 r. 90. miejsce (43 462 nadań).

Zdrobnienia: Antosia, Tosiunia, Tosia, Tonia, Nina (która stanowi także odrębne imię).

Antonina imieniny obchodzi

Niektóre kalendarze podają także datę 31 października, co może wynikać z pomyłki, odnoszącej się do obchodzonego w tym dniu wspomnienia św. Antonina.

Odpowiedniki w innych językach

Osoby noszące imię Antonina

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Jan Grzenia, Słownik imion, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2002, ISBN 83-01-13741-X, OCLC 830306364.
  2. ↑ Teki Dworzaczka, Księgi grodzkie i ziemskie, Gniezno, Część 1, 7793 (Nr. 80)
  3. ↑ Statystyka imion za 2017 rok - podsumowanie. gov.pl. [dostęp 2018-02-11].
  4. ↑ 100_najpopularniejszych_imion_bez_zgonow_18.01.2017_r. gov.pl. [dostęp 2018-02-11].
  5. ↑ Santi e beati
  6. 1 2 3 Donat Chruścicki, Skarbczyk imion, Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1983, s. 13 nlb, ISBN 83-217-2374-8 (pol.).
  7. ↑ Saints.sqpn
  8. ↑ Henryk Fros, Franciszek Sowa, Księga imion i świętych, t. 1, Kraków: Wydaw. WAM, 1997, ISBN 83-7097-271-3, OCLC 830132402.
  9. ↑ Czytelnia 31 października. [dostęp 2023-06-28].
  10. ↑ Kazimierz Tymiński: Mały słownik POLSKO-ESPERANCKI. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 429. ISBN 83-214-0326-3.