Apetyt

Apetyt (łac. appetitus ‘pożądanie’), łaknienie – pragnienie spożycia (najczęściej określonego) pokarmu, zazwyczaj zawierającego konkretny składnik odżywczy, potrzebny w danej chwili organizmowi. Bardzo często, mylnie, utożsamiany z głodem, który jest fizjologiczną potrzebą przyjęcia pokarmu, nie zaś, jak apetyt – psychologiczną. Za regulację apetytu odpowiada układ limbiczny. Hormonem regulującym apetyt jest serotonina.

Istnieje cały szereg zaburzeń łaknienia, które można sklasyfikować w 3 ogólnych kategoriach:

Brak apetytu – spowodowany jest zwykle stałym (lub zasadniczo dominującym) uczuciem sytości. Występuje w różnych chorobach, takich jak: jadłowstręt psychiczny (anoreksja), marskość wątroby, mocznica, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność tarczycy, niedoczynność przytarczyc, rak żołądka, zanikowy nieżyt żołądka, a także w chorobach bakteryjnych oraz chorobach jamy ustnej. Towarzyszy czasem także przewlekłemu alkoholizmowi oraz niedoborowi witaminy B₁.
Nadmierny apetyt – prowadzący bardzo często do otyłości. Zazwyczaj spowodowany jest niewłaściwymi nawykami żywieniowymi lub brakiem uczucia sytości. Występuje m.in. w: żarłoczności psychicznej (bulimii), cukrzycy, tasiemczycy oraz nadczynności tarczycy. Często pojawia się również w ciąży. Czasami towarzyszy także niedorozwojowi umysłowemu.
Łaknienie spaczone (pica) – spożywanie rzeczy niejadalnych (np. kredy, włosów, piasku). Jego dokładne przyczyny nie są znane. Występuje najczęściej u dzieci. U dorosłych może być objawem psychozy lub nerwicy.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 Mała encyklopedia medycyny. Wyd. IV. T. I: A–G. Warszawa: PWN, 1988, s. 51. ISBN 83-01-08835-4.
1 2 3 4 5 6 7 8 Wielka encyklopedia zdrowia. Wojciech Twardosz (red.). T. I: Ab–Az. Poznań: Wydawnictwo HORYZONT, 2002, s. 91–93. ISBN 83-89242-01-X.
↑ N.N. Caspi N.N., I.I. Modai I.I., P.P. Barak P.P., A.A. Waisbourd A.A., H.H. Zbarsky H.H., Pindolol augmentation in aggressive schizophrenic patients: a double-blind crossover randomized study, „International Clinical Psychopharmacology”, 16 (2), 2001, s. 111–115, DOI: 10.1097/00004850-200103000-00006, PMID: 11236069 (ang.).

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

[MEM-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Mała encyklopedia medycyny. Wyd. IV. T. I: A–G. Warszawa: PWN, 1988, s. 51. ISBN 83-01-08835-4.

[WEZ-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 Wielka encyklopedia zdrowia. Wojciech Twardosz (red.). T. I: Ab–Az. Poznań: Wydawnictwo HORYZONT, 2002, s. 91–93. ISBN 83-89242-01-X.

[Caspi-3] N.N. Caspi N.N., I.I. Modai I.I., P.P. Barak P.P., A.A. Waisbourd A.A., H.H. Zbarsky H.H., Pindolol augmentation in aggressive schizophrenic patients: a double-blind crossover randomized study, „International Clinical Psychopharmacology”, 16 (2), 2001, s. 111–115, DOI: 10.1097/00004850-200103000-00006, PMID: 11236069 (ang.).