

Apopis, Apofis, Apop (egip. Apep, Apepi) − w mitologii starożytnego Egiptu olbrzymi wężowy demon mroku i chaosu, postrzegany jako przeciwnik Słońca (boga Ra) i symbol sił ciemności.
Miał zamieszkiwać głębiny praoceanu (Duat), przybierając postać węża o „złym wyglądzie i charakterze”. Przypisywano go do krainy potępionych przez sąd Ozyrysa, gdzie stanowił element boskiego wymiaru sprawiedliwości. Miał również zdolności uzdrawiające; niektóre przedstawienia Apopisa ukazują go owiniętego ochronnie wokół ciała martwego Ozyrysa.
Zgodnie z mitem Apopis nieustannie atakuje słoneczną barkę Ra podczas wschodu i zachodu Słońca. Krew zranionego w walce demona zabarwia wówczas niebo czerwienią. Mimo niepowodzeń, wąż stale próbuje zatrzymać Słońce podczas jego wędrówki i codziennie zostaje przez nie pokonany i zraniony. Sprzymierzeńcem Ra jest w tym przypadku Bastet jako strażniczka barki słonecznej.
W okresie hellenistycznym wierzenia Greków uznawały Apofisa (Ἄποφις) za brata Heliosa[potrzebny przypis].
| Apopis w hieroglifach |
Imieniem tego egipskiego bóstwa została nazwana planetoida Apophis, odkryta 19 czerwca 2004 roku.
Apofis występuje w trylogii fantasy Ricka Riordana zatytułowanej Kroniki Rodu Kane.
Jego imię nadano jednemu z kosmitów rasy Goa’uld w serialu Stargate SG-1.