Abu’l-Abbas Muhammad ibn Dża’far al-Muktadir (arab.أبو العباس أحمد (محمد) بن جعفر المقتدر), znany również jako Ar-Radi bi'llah (arab.الراضي بالله, "Zadowolony z Boga"; ur. 1 stycznia 909 w Bagdadzie, zm. 13 grudnia 940 tamże) – dwudziesty kalif Abbasydów.
Życiorys
Urodził się 1 stycznia 909 roku w Bagdadzie. Jego rodzicami byli kalif Al-Muktadir oraz konkubina-niewolnica greckiego pochodzenia imieniem Zalum. Gdy w wieku czterech lat otrzymał stanowisko gubernatora Egiptu i Maghrebu, wyjechał wraz z naczelnym dowódcą Mu'nisem al-Muzaffarem, który został jego nauczycielem.
Gdy jego ojciec został zamordowany w 932 roku, Abu’l-Abbas został zaproponowany jako następca, ale ostatecznie wybrano jego wuja, Al-Kahira. Abu’l-Abbas został uwięziony jako niebezpieczny rywal, a jego majątek skonfiskowano. Pozostawał uwięziony aż do obalenia Al-Kahira, kiedy to został uwolniony i wyniesiony na tron (24 kwietnia 934 roku).
Kalif Ar-Radi zmarł 13 grudnia 940 roku. Miał wtedy 31 lat.
↑L. Massingnon,H. Masson:The Passion of Al-Hallaj: Mystic and Martyr of Islam.Princeton University Press,s.182,seria:Bollingen Series. ISBN978-0-691-01919-2.(ang.).
↑L. Massingnon,H. Masson:The Passion of Al-Hallaj, Mystic and Martyr of Islam.T.1: The Life of Al-Hallaj.Princeton University Press,s.394.(ang.).
L. Brubaker,S. Tougher:Approaches to the Byzantine Family.Taylor & Francis,2016,s.331-332,seria:Birmingham Byzantine and Ottoman Studies. ISBN978-1-317-18001-2.(ang.).