Arch Enemy, 2016 | |
| Rok założenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Gatunek | |
| Wydawnictwo | |
| Powiązania |
Spiritual Beggars, Carcass, Candlemass, Witchery, Mercyful Fate, Sinergy, In Flames, Opeth, Darkane, The Agonist, Nevermore, Arsis |
| Strona internetowa | |
Arch Enemy – szwedzki zespół muzyczny wykonujący melodic death metal.

Zespół powstał w 1996 w Halmstad z inicjatywy Michaela i Christophera Amottów i Johana „Liiva” Axelsson.. Muzycy zaprosili do współpracy sesyjnego perkusistę Daniela Erlandssona. Również w 1996 nakładem wytwórni muzycznej Wrong Again Records wydali swój debiutancki album pt. Black Earth. W 1997 z zespołu odszedł perkusista Daniel Erlandsson, a jego miejsce zajął Peter Wildoer. Do składu dołączył również basista Martin Bengtsson.
18 maja 1998 muzycy wydali album pt. Stigmata. Niedługo później zespół opuścili perkusista Peter Wildoer i basista Martin Bengtsson, a ich miejsce zajęli Sharlee D’Angelo i Daniel Erlandsson. 21 maja 1999 premierę miał trzeci album grupy pt. Burning Bridges, promowali teledyskiem do utworu „The Immortal”. 5 grudnia 2000 muzycy wydali pierwszy album koncertowy zespołu pt. Burning Japan Live 1999. W tym samym roku z zespołu odszedł wokalista Johan „Liiva” Axelsson, a jego miejsce zajęła Angela Gossow. 2 kwietnia 2001 premierę miał zrealizowany w studiu Fredman album pt. Wages of Sin, który muzycy promowali podczas koncertów w Stanach Zjednoczonych.
W 2002 muzycy wydali swój pierwszy minialbum pt. Burning Angel. 25 sierpnia 2003 premierę miał album pt. Anthems of Rebellion, który nagrali we współpracy z producentem Adny Sneapem. Wydawnictwo ukazało się również w limitowanej wersji dwupłytowej zawierającej nagrania zarejestrowane podczas koncertów. 15 listopada 2004 wydali minialbum pt. Dead Eyes See No Future. 22 sierpnia 2005 do sprzedaży trafił album pt. Doomsday Machine, który nagrali w studiu Slaughterhause we współpracy z producentem muzycznym Rickardem Bengtssonem. Płytę promowali teledyskami do utworów: „Nemesis” i „My Apocalypse”. W lipcu tego samego roku z zespołu odszedł Christopher Amott, którego tymczasowo zastąpił Gus G., a następnie jego miejsce zajął Fredrik Åkesson.

8 sierpnia 2006 ukazało się pierwsze wydawnictwo DVD w dorobku zespołu pt. Live Apocalypse. Wydawnictwo zawiera m.in. koncert zarejestrowany w grudniu 2004 w londyńskim The Forum, teledyski i wywiady z muzykami zespołu. 31 sierpnia 2007 ukazał się trzeci minialbum pt. Revolution Begins, a 24 września – album studyjny pt. Rise of the Tyrant, który został nagrany w studiu nagraniowym Fredman i wyprodukowany przez Fredrika Nordströma. Wydawnictwo zadebiutowało na 84. miejscu listy sprzedaży Billboard 200 w Stanach Zjednoczonych. Płytę promowano teledyskami do utworów: „I Will Live Again” i „Revolution Begins”. Grupa odbyła również trasę koncertową w Stanach zjednoczonych wraz z Machine Head, Throwdown i Sanctity. Angela Gossow tak mówiła o albumie: „Na ostatnim albumie eksperymentowałam trochę z podwajaniem linii wokalnych, co teraz uważam za zabieg, który w jakimś stopniu pozbawia wokal charakteru i agresji. Dlatego tym razem jest klasycznie - jedna ścieżka wokalu, żadnych wypełnień, zero dodatkowych efektów”. W tym czasie do zespołu powrócił Christopher Amott.
12 listopada 2007 ukazał się drugi album koncertowy zespołu pt. Tyrants of the Rising Sun, a 12 dni później – album DVD o tym samym tytule zawierający zapis koncertu zarejestrowanego w 2008 w Tokio.
W 2009 ukazała się kompilacja pt. The Root of All Evil, na której znalazły się ponownie zarejestrowane utwory z trzech pierwszych albumów grupy, na których zaśpiewał Johan „Liiva” Axelsson. 2 marca tego samego roku nakładem wytwórni Century Media Records ukazała się kompilacja nagrań grupy pt. Manifesto of Arch Enemy. 30 maja 2011 muzycy wydali album pt. Khaos Legions, z którym zadebiutowali na 78. miejscu listy Billboard 200 w USA, sprzedając go w nakładzie 6000 egzemplarzy w przeciągu tygodnia od dnia premiery. W ramach promocji nagrali teledysk do utworu „Yesterday Is Dead And Gone”.
W 2014 z zespołu odeszła Angela Gossow, która przez 13 lat pełniła obowiązki wokalistki grupy. Nową wokalistką Arch Enemy została Alissa White-Gluz, którą wybrano w porozumieniu i według sugestii Angeli Gossow. W tym samym roku grupa nagrała album pt. War Eternal, który promowali podczas tras koncertowych oraz teledyskami do utworów: „War Eternal”, „You Will Know My Name”, „No More Regrets” i „Stolen Life”. 23 listopada 2025 ogłoszono odejście ze składu Alissy White-Gluz. 19 lutego 2026 podano do wiadomości, że nową wokalistką grupy została Lauren Hart (członkini formacji Once Human).
|
|
|





| Rok | Tytuł | Pozycja na liście | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| DEU |
FIN |
SWE |
FRA |
AUT |
CHE |
NLD |
USA |
GBR |
JPN | ||
| 1996 | Black Earth
|
– | – | – | – | – | – | – | – | – | – |
| 1998 | Stigmata
|
– | – | – | – | – | – | – | – | – | 94 |
| 1999 | Burning Bridges
|
– | – | – | – | – | – | – | – | – | 22 |
| 2001 | Wages of Sin
|
– | – | – | – | – | – | – | – | – | 25 |
| 2003 | Anthems of Rebellion
|
69 | – | 60 | 83 | – | – | 97 | – | – | 22 |
| 2005 | Doomsday Machine
|
34 | – | 23 | – | 74 | – | – | 87 | – | 28 |
| 2007 | Rise of the Tyrant
|
28 | 18 | 20 | 72 | 50 | 65 | 83 | 84 | – | 14 |
| 2011 | Khaos Legions
|
15 | 9 | 25 | 77 | 37 | 41 | 75 | 78 | 105 | 11 |
| 2014 | War Eternal
|
9 | 5 | 40 | 56 | 13 | 16 | 36 | 44 | 85 | 17 |
| 2017 | Will to Power
|
3 | 2 | 11 | 22 | 6 | 5 | 11 | 90 | 37 | 15 |
| 2022 | Deceivers
|
2 | 1 | 9 | 14 | 2 | 1 | 5 | – | 80 | 17 |
| „–” pozycja nie była notowana. | |||||||||||
| Rok | Tytuł | Pozycja na liście | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| JPN | ||||||||||||||
| 2000 | Burning Japan Live 1999
|
94 | ||||||||||||
| 2008 | Tyrants of the Rising Sun
|
– | ||||||||||||
| 2012 | Astro Khaos 2012 – Official Live Bootleg
|
108 | ||||||||||||
| „–” pozycja nie była notowana. | ||||||||||||||
| Rok | Tytuł | Pozycja na liście | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| JPN | ||||||||||||||
| 2002 | Burning Angel
|
– | ||||||||||||
| 2004 | Dead Eyes See No Future
|
97 | ||||||||||||
| 2007 | Revolution Begins
|
– | ||||||||||||
| „–” pozycja nie była notowana. | ||||||||||||||
| Rok | Tytuł | Pozycja na liście | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| DEU |
FRA |
JPN | ||||||||||||
| 2009 | Manifesto of Arch Enemy
|
– | – | – | ||||||||||
| 2009 | The Root of All Evil
|
84 | 133 | 21 | ||||||||||
| 2011 | Dawn of Khaos
|
– | – | – | ||||||||||
| „–” pozycja nie była notowana. | ||||||||||||||

| Rok | Tytuł | Pozycja na liście | |
|---|---|---|---|
| JPN |
SWE | ||
| 2006 | Live Apocalypse (DVD)
|
61 | 2 |
| 2008 | Tyrants of the Rising Sun (DVD)
|
37 | 8 |

| Tytuł | Rok | Reżyseria | Album | Źródło |
|---|---|---|---|---|
| „Bury Me An Angel” | 1996 | – | Black Earth | |
| „The Immortal” | 1999 | Dick Bewarp | Burning Bridges | |
| „Ravenous” | 2002 | Huge Films | Wages of Sin | |
| „We Will Rise” | 2003 | George Bravo | Anthems of Rebellion | |
| „Dead Eyes See No Future” | Michael Amott | |||
| „Nemesis” | 2005 | George Bravo | Doomsday Machine | |
| „My Apocalypse” | Roger Johansson | |||
| „I Will Live Again” | 2007 | Patric Ullaeus | Rise of the Tyrant | |
| „Revolution Begins” | ||||
| „Yesterday Is Dead And Gone” | 2011 | Khaos Legions | ||
| „Bloodstained Cross” | Clem Bennett | |||
| „Under Black Flags We March” | 2012 | Patric Ullaeus | ||
| „Cruelty Without Beauty” | – | |||
| „War Eternal” | 2014 | Patric Ullaeus | War Eternal | |
| „You Will Know My Name” | ||||
| „No More Regrets” | ||||
| „Stolen Life” Version 2015 | 2015 | Carlos Toro V. | ||
| „Stolen Life” Version 2016 | 2017 | |||
| „Time Is Black” | – | |||
| „The World Is Yours” | Patric Ullaeus | Will To Power | ||
| „The Eagle Flies Alone” | ||||
| „The Race” |
| Rok | Kategoria | Tytułem | Nagroda | Nota | Źródło |
|---|---|---|---|---|---|
| 1999 | Årets hårdrock | Stigmata | Grammis | Nominacja | |
| 2008 | Rise of the Tyrant | Nominacja |