Archaeotherium

	Archaeotherium
	Leidy, 1850
	Okres istnienia: wczesny oligocen PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N Q
	; Archaeotherium mortoni
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	Cetartiodactyla
Podrząd	świniokształtne
Rodzina	Entelodontidae
Rodzaj	Archaeotherium
	Typ nomenklatoryczny
	Archaeotherium Mortoni Leidy, 1850
Synonimy
	Arctodon Leidy, 1851; Pelonax Cope, 1874; Megachoerus Troxell, 1920; Choerodon Troxell, 1920; Scaptohyus Sinclair, 1921;
	Arctodon Leidy, 1851; Pelonax Cope, 1874; Megachoerus Troxell, 1920; Choerodon Troxell, 1920; Scaptohyus Sinclair, 1921;
Gatunki
	19 gatunków – zobacz opis w tekście
	19 gatunków – zobacz opis w tekście
	Multimedia w Wikimedia Commons

Archaeotherium – wymarły rodzaj ssaka z rodziny Entelodontidae, przedstawiciel megafauny, żyjący we wczesnym oligocenie.

Występowanie

Odnaleziony został w USA w takich stanach jak: Dakota Północna, Dakota Południowa, Wyoming, Nebraska. Był krewnym dzisiejszych pekari i innych kopytnych.

Morfologia

Przypominał prawdopodobnie wielką pekari o groźnych kłach i guzach na głowie. Rozmiary to wysokość 1,2 m w kłębie i 2m na długość.

Pożywienie

Największy gatunek, A. mortoni, mógł być agresywnym drapieżnikiem wielkości dzisiejszej krowy, na ostatniej pozycji w łańcuchu pokarmowym. Szczęki nosorożców i kości innych zwierząt odnajdywane były ze śladami kłów tego drapieżnika. Utrwalone ślady w Toadstool Park ukazują, jak idący naprzód nosorożec Subhyracodon zatrzymał się, prawdopodobnie ujrzawszy bestię, po czym rzucił się do ucieczki, a morderczy napastnik gonił mu po piętach.

Nowsze jednak postulują, że stworzenie to, jak współcześni krewni świni, raczej grzebało w ziemi w poszukiwaniu korzeni i bulw.

Dowody z Wyoming Dinosaur Center mówiące, że A. posiadał schowki, w którym magazynował swą zdobycz na cięższe dni, nie uzyskały powszechnej aprobaty. Kości były znajdowane obok wielbłąda Poebrotherium.

Systematyka

Etymologia

Archaeotherium: gr. αρχαιος arkhaios „prymitywny, antyczny”; θηριον thērion „dzike zwierzę”, od θηρ thēr, θηρος thēros „zwierzę”.
Arctodon: gr. αρκτος arktos „niedźwiedź”; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”. Gatunek typowy: gatunek nienazwany.
Pelonax: gr. πηλος pēlos „błoto”; ονυξ onux, ονυχος onukhos „pazur, paznokieć”. Gatunek typowy: Elotherium ramosum Cope, 1874.
Megachoerus: gr. μεγας megas, μεγαλη megalē „wielki”; χοιρος khoiros „świnia”. Gatunek typowy: Megachoerus zygomaticus Troxell, 1920.
Choerodon: gr. χοιρος khoiros „świnia”; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”. Gatunek typowy: Choerodon caninus Troxell, 1920.
Scaptohyus: gr. σκαπτω skaptō „kopać”; ὑς hus, ὑος huos „świnia, wieprz”. Gatunek typowy: Scaptohyus altidens Sinclair, 1921.

Podział systematyczny

Do rodzaju należały następujące gatunki:

Archaeotherium altidens (Sinclair, 1921)
Archaeotherium caninum (Troxell, 1920)
Archaeotherium coarctatum (Cope, 1889)
Archaeotherium crassum (Marsch, 1873)
Archaeotherium ingens (Leidy, 1856)
Archaeotherium latidens (Troxell, 1920)
Archaeotherium lemleyi Macdonald, 1956
Archaeotherium marshi Troxell, 1920
Archaeotherium minimum (Schlaikjer, 1935)
Archaeotherium mortoni Leidy, 1850
Archaeotherium palustre Schlaikjer, 1935
Archaeotherium potens (Marsh, 1893)
Archaeotherium praecursor (Scott, 1940)
Archaeotherium ramosum (Cope, 1874)
Archaeotherium scotti Sinclair, 1921
Archaeotherium superbus (Leidy, 1868)
Archaeotherium trippense M.F. Skinner, S.M. Skinner & Gooris, 1968
Archaeotherium wanlessi Sinclair, 1921
Archaeotherium zygomaticum (Troxell, 1920)