Arenga

Arenga – część dokumentu zawierająca ogólne powody jego wystawienia.

Dokumenty średniowieczne

Zazwyczaj klasyfikowana jest jako część korpusu (kontekstu) dokumentu. W dokumencie średniowiecznym miała pełnić rolę propagandową i perswazyjną, zawierała często motywy religijne. Stanowiła przejście od protokołu, czyli wstępu, do kontekstu, czyli tekstu zasadniczego dokumentu. Stanowiła najczęściej sentencję zawierającą cytat z Biblii, bądź inny fragment tekstu religijnego lub filozoficznego, mającą umotywować sens wydania dokumentu. Stanowiła zazwyczaj fragment dokumentu o najbardziej literackich walorach. W przypadku dokumentów nadań mogła zawierać ogólny opis zasług i walorów odbiorcy.

Od XIV wieku zniknęła z niektórych dokumentów, szczególnie nietrwałych, tj. listy, mandaty. Nadal pojawiała się w dokumentach o charakterze wieczystym.

Wieki późniejsze

Obecnie arenga stanowi część składową preambuły umowy międzynarodowej. Wskazuje się w niej motywy, dla których umowa została zawarta.

Jest wiele rodzajów arend, np.:

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Władysław Semkowicz, Encyklopedia nauk pomocniczych historii, Warszawa: Universitas, 2011, s. 59-60, ISBN 978-83-242-3000-6.
  2. 1 2 3 Józef Szymański, Nauki pomocnicze historii, wyd. 6, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 449, ISBN 978-83-01-16171-2.