Arenga – część dokumentu zawierająca ogólne powody jego wystawienia.
Zazwyczaj klasyfikowana jest jako część korpusu (kontekstu) dokumentu. W dokumencie średniowiecznym miała pełnić rolę propagandową i perswazyjną, zawierała często motywy religijne. Stanowiła przejście od protokołu, czyli wstępu, do kontekstu, czyli tekstu zasadniczego dokumentu. Stanowiła najczęściej sentencję zawierającą cytat z Biblii, bądź inny fragment tekstu religijnego lub filozoficznego, mającą umotywować sens wydania dokumentu. Stanowiła zazwyczaj fragment dokumentu o najbardziej literackich walorach. W przypadku dokumentów nadań mogła zawierać ogólny opis zasług i walorów odbiorcy.
Od XIV wieku zniknęła z niektórych dokumentów, szczególnie nietrwałych, tj. listy, mandaty. Nadal pojawiała się w dokumentach o charakterze wieczystym.
Obecnie arenga stanowi część składową preambuły umowy międzynarodowej. Wskazuje się w niej motywy, dla których umowa została zawarta.
Jest wiele rodzajów arend, np.: