Arlezjanka

Arlezjanka: Pani Ginoux w rękawiczkach i z parasolką
L’Arlésienne, portret van Madame Ginoux
Ilustracja
Autor

Vincent van Gogh

Data powstania

1888

Medium

olej na płótnie

Wymiary

93,0 × 74,0 cm

Miejsce przechowywania
Miejscowość

Paryż

Lokalizacja

Musée d’Orsay

Arlezjanka: Pani Ginoux z książkami
L’Arlésienne, portret van Madame Ginoux
Ilustracja
Autor

Vincent van Gogh

Data powstania

1888 lub 1889

Medium

olej na płótnie

Wymiary

91,4 × 73,7 cm

Miejsce przechowywania
Miejscowość

Nowy Jork

Lokalizacja

Metropolitan Museum of Art

Arlezjanka (w oryg. fr. L’Arlésienne) – to zbiorczy tytuł 2 obrazów – portretów Marie Ginoux, namalowanych przez Vincenta van Gogha w listopadzie 1888, podczas jego pobytu w miejscowości Arles:

Historia i opis

Marie i Joseph Ginoux byli właścicielami kawiarni Café de la Gare w Arles, nad którą Vincent van Gogh przez pewien okres (od maja do września 1888) wynajmował pokój, kiedy mieszkał w Arles. Szybko zaprzyjaźnił się z gospodarzami, a Marie Ginoux (1848–1911), młoda kobieta o skłonnościach depresyjnych, była tą osobą spośród jego przyjaciół z Arles, którą najbardziej lubił.

Na początku listopada Marie Ginoux, ubrana w regionalny strój, pozowała van Goghowi i Gauguinowi. Van Gogh był podekscytowany, że mógł wreszcie namalować Arlezjankę. Sporządził w pośpiechu pierwszą wersję portretu, używając płótna z grubej juty, które Gauguin przywiózł ze sobą do Arles. Poprawił on następnie obraz, ozdabiając powierzchnię stołu dwoma akcesoriami dobranymi odpowiednio do arlezjanki: parasolką i rękawiczkami. Szczegóły te zostały prawdopodobnie dodane w grudniu 1888 lub styczniu 1889. Van Gogh sporządził następnie drugi, bardziej frapujący portret przyjaciółki, przedstawiając ją tym razem z książkami. Żeby podkreślić charakter modelki użył bardziej nasyconych kolorów. Po ukończeniu pracy podarował Marie Ginoux jej portret.

O malowanym portrecie Marie Ginoux poinformował na początku listopada 1888 brata Theo:

Tak więc mam wreszcie Arlezjankę, postać (na płótnie rozmiaru 30) ukończoną w ciągu godziny, tło – bladocytrynowe, twarz – szara, ubiór czarny, czarny, czarny, jak niewymieszany błękit pruski. Opiera się ona o zielony stół, siedząc na drewnianym krześle w kolorze pomarańczowym.

Zobacz też