| Państwo działania | |
|---|---|
| Data urodzenia | |
| Data śmierci | |
| profesor nauk medycznych | |
| Specjalność: neuropatologia | |
| Alma Mater | |
| Doktorat | |
| Odznaczenia | |
Asao Hirano (jap. 平野朝雄 Hirano Asao; ur. 26 listopada 1926, zm. 25 lipca 2019) – japoński neuropatolog. Za wkład w światową neuropatologię został odznaczony Orderem Wschodzącego Słońca.
Asao Hirano ukończył studia na Uniwersytecie Kiotyjskim ze stopniem doktora medycyny w 1953, po czym wyjechał do USA specjalizować się z neuropatologii. Trafił do Montefiore Medical Center w Nowym Jorku w 1955. Od 1959 do 1960 przebywał na wyspie Guam jako pracownik Narodowych Instytutów Zdrowia, gdzie badał tajemniczą, endemiczną chorobę, określaną przez rdzennych mieszkańców (plemię Czamorro) jako lytico-lubag, obecnie znaną jako stwardnienie zanikowe boczne-parkinsonizm/otępienie (ALS/PDC). Jego prace doprowadziły do zidentyfikowania zmian neuropatologicznych charakterystycznych także dla choroby Alzheimera, nazwanych na jego cześć ciałami Hirano.
W 1961 Hirano za swoje odkrycie otrzymał Nagrodę Weila przyznawaną przez American Association of Neuropathologists.
Przez ponad trzydzieści lat Asao Hirano pracował jako kierownik Neuropathology Division of Montefiore Medical Center i profesor w Albert Einstein College of Medicine. Opublikował szereg podręczników neuropatologii po japońsku, które umożliwiły japońskim studentom specjalizację w tej dziedzinie i wykształciły całe pokolenie japońskich neuropatologów.