Supersamochód – typ samochodu sportowego, którego opływowo-aerodynamiczna konstrukcja oraz silnik o mocy ponad 500 KM pozwalają na uzyskanie prędkości przekraczających 300 km/h. Wykorzystanie tego pojęcia jest także uwarunkowane erą produkcji auta, gdyż we wcześniejszych latach założenia techniczne i rekordy prędkości były znacząco niższe.
Supersamochód, z definicji, posiada duże przyspieszenie w porównaniu do zwykłych samochodów, jak i samochodów sportowych:







Przełom XX i XXI wieku niosący zwiększony popyt na produkty luksusowe i ściśle limitowane, a także trwający bieg w kierunku bicia kolejnych rekordów prędkości wśród producentów samochodów, stał się impulsem dla rozwoju podkategorii hipersamochodów. Terminem tym określane są supersamochody, podczas których opracowywania skoncentrowano się na jak najbardziej wyczynowych i ekstremalnych parametrach technicznych, stanowiących ówczesny szczyt możliwości konstruktorskich danego producenta.
To, co wyróżnia hipersamochody, to moc, która coraz częściej przekracza pułap 1000 KM, prędkość maksymalna przekraczająca granicę 400 km/h i minimalna cena co najmniej 1 milion dolarów amerykańskich. Hipersamochody budowane są w ściśle limitowanych pulach liczonych w kilkudziesięciu lub kilkuset egzemplarzach. Za samochody będące prekursorami dla podgatunku hipersamochodów określa się zarówno McLarena F1, jak i przedstawione ponad dekadę później Bugatti 16.4 Veyron.
W związku z elektryfikacją motoryzacji i zwiększonymi nakładami na rozwój pojazdów napędzanych prądem, z końcem drugiej dekady XXI wieku wykształcił się nowy typ hipersamochodów – w pełni elektryczne, charakteryzujące się mocami układów bliższymi wartości 2000 KM i pozwalające na osiągnięcie 100 km/h w czasie ok. 2 sekund. Prekursorem został chorwacki Rimac Automobili, z czasem zyskując konkurencję ze strony m.in. Tesli, Automobili Pininfarina, Nio, Asparka czy Lotusa.