Axel Oehrn

Axel Oehrn
Data i miejsce urodzenia

12 kwietnia 1862
Wendau

Data i miejsce śmierci

25 lutego 1907
Batumi

Zawód, zajęcie

lekarz

Alma Mater

Uniwersytet w Dorpacie

Axel Johann Adalbert Oehrn (ur. 31 marca?/12 kwietnia 1862 w Wendau, zm. 12 lutego?/25 lutego 1907 w Batumi) – niemiecki lekarz.

Życiorys

Syn pastora Wendau Gustava Oscara Oehrna (1820–1877) i Idy z domu Schrödel (1826–1904). Jego bratem był pastor Gustav Axel Conrad Oehrn (1855–1922). Ożenił się z Auguste Raphoph.

Od 1874 do 1879 uczęszczał do gimnazjum w Dorpacie. Następnie studiował medycynę na Uniwersytecie w Dorpacie od 1879 do 1888. W 1889 otrzymał tytuł doktora medycyny po przedstawieniu dysertacji Experimentelle Studien zur Individualpsychologie, przygotowanej pod kierunkiem Emila Kraepelina. W tej dysertacji po raz pierwszy podjęto próbę przedstawienia fizjologicznej krzywej pracy dla różnych zadań umysłowych; Oehrn określał średni czas, po którym zmęczenie zaburzało efekt wykonanych zadań. Wynosił on 24 minuty dla nauki bezsensownych ciągów sylab i do 60 minut dla zapamiętywania ciągów liczb.

Do 1894 był lekarzem w rodzinnym Wendau (dziś Võnnu). Potem praktykował jako lekarz fabryczny w fabryce Siemensa w Kedabek na Kaukazie. Od 1903 praktykował w Batumi, zmarł w 1907 na malarię.

Prace