Azow, Muzeum Historii, Archeologii i Paleontologii | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Burmistrz |
Władimir Raszczupkin (Владимир Валерьевич Ращупкин) | ||||
| Powierzchnia |
67,5 km² | ||||
| Populacja (2021) |
| ||||
| • liczba ludności |
79 857 | ||||
| • gęstość |
1183,07 os./km² | ||||
| Nr kierunkowy |
+7 86342 | ||||
| Kod pocztowy |
346780 | ||||
| Tablice rejestracyjne |
61, 161 | ||||
Położenie na mapie obwodu rostowskiego | |||||
Położenie na mapie Rosji | |||||
| Strona internetowa | |||||


Azow (ros. Азов) – miasto w europejskiej części Rosji w obwodzie rostowskim, położone nad Donem, 7 km od jego ujścia do Morza Azowskiego.


W pobliżu miasta, we współczesnym chutorze Niedwigowka, w starożytności istniała bosporańska kolonia Tanais, ważne centrum handlu Greków bosporańskich z okolicznymi plemionami Meotów, Scytów i Sarmatów, istniejące w okresie od III wieku p.n.e. do V wieku n.e.
W XI wieku zdobyte przez Połowców. Od XIII wieku zajęte przez mongolską Złotą Ordę. Zdobyte przez Turków w 1471 roku, przekształcone w twierdzę Azak. Twierdza Azak była przejściowo w rękach kozackich. Zdobyta przez Rosję w 1696 roku, otrzymała prawa miejskie w 1708 roku. W 1711 roku zwrócona Turcji, ponownie zdobyta przez Annę Iwanownę w 1739 roku. Ostatecznie włączona do Rosji w 1774 r.
W mieście rozwinął się przemysł stoczniowy, odzieżowy, obuwniczy oraz rybny.
Azow jest końcową stacją na zelektryfikowanej trasie kolejowej prowadzącej od Batajska. Istnieje również połączenie podmiejskie z Rostowem. W mieście znajdują się dworzec autobusowy, port morski i rzeczny.
Miejski transport to transport autobusowy i taksówki.