Babingtonit

Babingtonit

Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy	brak
Skład chemiczny	krzemian wapnia i żelaza, Ca2(Fe,Mn)FeSi5O14(OH)
Twardość w skali Mohsa	5,5–6
Przełam	muszlowy, nierówny/nieregularny
Łupliwość	dwukierunkowa - dobra/doskonała
Pokrój kryształu	krótkosłupkowy, tabliczkowy, pryzmatyczny
Przezroczystość	nieprzezroczysty
Układ krystalograficzny	trójkośny
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	3,25–3,37 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	brunatnoczarna / zielonoczarna / czarna
Rysa	brunatnoczarna
Połysk	szklisty, tłusty
Współczynnik załamania	1,700–1,725 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,025 dyspersja (optyka): silna
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	9.DK.05
Multimedia w Wikimedia Commons

Babingtonit – rzadki minerał z gromady krzemianów.

Nazwa

Babingtonit został nazwany na cześć irlandzkiego fizyka i mineraloga Williama Babingtona (1756–1833).

Występowanie

Babingtonit jest składnikiem niektórych skał metamorficznych, które ukształtowane zostały na skutek przeobrażeń kontaktowych, czyli tzw. skarnów oraz tworów hydrotermalnych; spotykany w pustkach pomiędzy bazaltami, gnejsami, granitami oraz pegmatytami. Współwystępuje z wieloma minerałami. Są to m.in. epidot, prehnit, adular, zeolit, kalcyt. Jest minerałem rzadkim. Znany głównie z USA (Holyoke, Somerville i Westfield w Massachusetts, Paterson, Prospect Park w New Jersey), ale również z Japonii (kopalnia Yakubi), Włoch (Baveno), Szwecji (Borlånge), Norwegii (Arendal) oraz Niemiec (Herbornseelbach). W Polsce został stwierdzony w Paszowicach i Strzegomia wśród granitoidów z masywu Strzegom-Sobótka na Dolnym Śląsku.

Zastosowanie i znaczenie

Babingtonit ma wartość naukową, poza tym jest to ceniony i bardzo rzadki kamień w kolekcjach.

Przypisy