| Wykonawca albumu studyjnego | ||||
| James Blunt | ||||
| Wydany |
11 października 2004 | |||
|---|---|---|---|---|
| Gatunek |
Pop-rock | |||
| Długość |
39:28 | |||
| Wydawnictwo |
Custard Records, Atlantic Records | |||
| Producent | ||||
| Oceny | ||||
| Album po albumie | ||||
| ||||
| Single z albumu Back to Bedlam | ||||
| ||||
Back to Bedlam – debiutancki album studyjny brytyjskiego wokalisty Jamesa Blunta. Wydany został 11 października 2004 roku przez wytwórnię Atlantic Records. Producentami albumu są Tom Rothrock, Jimmy Hogarth oraz Linda Perry. „Bedlam” to w języku angielskim popularne określenie Bethlem Royal Hospital, pierwszego na świecie szpitala psychiatrycznego, a potocznie słowo to używane jest w sensie „domu wariatów”.
Album promowały cztery single. Pierwszym z nich był utwór „High”, którego wydanie przeszło prawie bez echa, ale po wielkim sukcesie innego singla „You’re Beautiful”, singel „High” został wydany ponownie i uplasował się w pierwszej dwudziestce większości list przebojów na całym świecie – szczególną popularność zyskał we Włoszech, gdzie piosenki użyto w kampanii reklamowej Vodafone. Drugim singlem z płyty był utwór „Wisemen”, który podobnie jak jego poprzednik nie zdobył wielkiej popularności i otrzymał bardzo mieszane recenzje. Po późniejszym sukcesie „You’re Beautiful” i „Goodbye My Lover”, singel został wydany ponownie i w większości krajów uplasował się w pierwszej czterdziestce list przebojów. Utwór „You’re Beautiful” został wydany 30 maja 2005 roku jako trzeci singel z płyty i stał się wielkim światowym przebojem, plasując się na pierwszym miejscu w prestiżowym notowaniu Hot 100 i uzyskując tam status podwójnej platynowej płyty. Utwór opowiada o spotkaniu Blunta z jego byłą dziewczyną, która ma już nowego chłopaka. Blunt chciałby do niej wrócić, ale zdaje sobie sprawę, że ona ma nową miłość, a utwór jest smutnym pożegnaniem z przeszłością. Wydano przynajmniej pięć różnych wersji tej piosenki w różnych aranżacjach, są także dwie wersje słów utworu – „ocenzurowana” dla radia i druga (zawarta na samym albumie i większości singli) z bardziej bezpośrednim tekstem. Czwartym singlem został utwór „Goodbye My Lover”, który stał się drugim numerem jeden w karierze Blunta w Szwecji. Dwie ostatnie piosenki na płycie: „Cry” i „No Bravery” opowiadają o przeżyciach Blunta w czasie jego służby wojskowej w Bośni.