| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Kraj związkowy | |||
| Zarządzający |
Klaus Kreß↗ | ||
| Powierzchnia |
32,55 km² | ||
| Wysokość |
148 m n.p.m. | ||
| Populacja (2015-12-31) |
| ||
| • liczba ludności |
31 630 | ||
| • gęstość |
965,7 os./km² | ||
| Nr kierunkowy |
06032 | ||
| Kod pocztowy |
61231 | ||
| Tablice rejestracyjne |
FB, BÜD | ||
Położenie na mapie Hesji | |||
Położenie na mapie Niemiec | |||
| Strona internetowa | |||
Bad Nauheim – miasto uzdrowiskowe w Niemczech, w kraju związkowym Hesja, w rejencji Darmstadt, w powiecie Wetterau, u podnóża gór Taunus.
Pierwsze osady na terenie obecnego Bad Nauheim pojawiły się ponad 4 tys. lat temu. Tereny te zamieszkiwały plemiona celtyckie. W księgach klasztoru Seligenstadt z roku 900 wpisano osadę Niwiheim. Ta niewielka osada rozkwitła w momencie, kiedy rozpoczęto pozyskiwanie soli z licznych źródeł bogatych w solankę. Pod koniec lat 90. XX wieku w centrum miasta odkryto fragmenty celtyckich instalacji do produkcji soli. Dzięki dużemu zasoleniu doskonale zachowały się drewniane systemy rur i cystern.
W połowie XIX wieku wraz z nowymi trendami w medycynie, zwłaszcza w balneologii, zaczęto wykorzystywać miejscowe źródła do kąpieli zdrowotnych. Dodatkowo odkrycie leczniczego działania dwutlenku węgla zawartego w solankach spowodowało, że Bad Nauheim stopniowo stawało się ulubionym kurortem dla ludzi z chorobami płuc, serca i układu krążenia.
Kluczowym faktem dla rozwoju miasta było to – że w następstwie wojny prusko-austriackiej – ziemie, na których jest ono położone przypadły Wielkiemu Księstwu Hesji i to właśnie dwór książęcy intensywnie, ogromnym nakładem kosztów rozbudowywał kurort. W tym okresie, w roku 1869 Nauheim otrzymało przedrostek „Bad” (pol. zdrój).

Opinię ostatniego wielkiego księcia Hesji i Renu Ernsta Ludwiga, wielkiego znawcy sztuki, że gospodarka powinna rozwijać się równolegle ze sztukami pięknymi, skrzętnie wykorzystano przy rozbudowie uzdrowiska.
Pod nadzorem książęcego inspektora budowlanego Wilhelma Josta powstały w latach 1901–1912 secesyjne łaźnie, domy zdrojowe oraz budynki gospodarcze harmonijnie łączące codzienne życie i prace mieszkańców Bad Nauheim ze zdrojową funkcją miasta.
26 września 1911 na Międzynarodowym Kongresie Balneologicznym w Bad Nauheim po raz pierwszy zdefiniowano pojęcie wody mineralnej.
Symbolem Bad Nauheim jest Sprudelhof – kompleks zdrojowy rozbudowany w latach 1905–1912, który zasilany trzema gorącymi źródłami obsługiwał kuracjuszy w 240 łaźniach i pokojach do kąpieli i masaży oraz w luksusowej łaźni książęcej. By usprawnić pracę obsłudze oraz by nie przeszkadzać kuracjuszom wszystkie łaźnie zostały połączone skomplikowaną siecią podziemnych przejść służących do transportu urządzeń i do wywożenia zużytych ręczników i brudnej bielizny do pralni.
Kompleks ten jest jednym z symboli niemieckiej secesji i głównie z tego powodu Bad Nauheim zostało włączone do sieci europejskich miast secesyjnych Réseau Art Nouveau Network.
Miejscowości partnerskie: