Ban Zhao

Ban Zhao
Ilustracja
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone

班昭

Pismo tradycyjne

班昭

Hanyu pinyin

Bān Zhāo

Wade-Giles

Pan Chao

Multimedia w Wikimedia Commons

Ban Zhao (zi: Huiban, 惠班; ur. ok. 48, zm. ok. 116) – chińska pisarka, poetka i historyczka. Najmłodsze dziecko Ban Biao, siostra Ban Gu i Ban Chao.

Życiorys

W wieku 14 lat została poślubiona mężczyźnie imieniem Cao Shishu (曹世叔). Po jego wczesnej śmierci zdecydowała się nie wychodzić więcej za mąż i oddała się nauce. Od nazwiska męża nazywano ją Uczoną Panią Cao (曹大家, Cao Dajia).

Była cesarskim historykiem na dworze cesarza He. Po śmierci swojego brata Ban Gu ukończyła jego Księgę Hanów. Zarządzała cesarską biblioteką i nauczała historii. Pisała także poezje. Jej najważniejszym samodzielnym dziełem są Wykłady dla kobiet (女誡, Nüjie).

Przypisy

  1. ↑ Lily Xiao Hong Lee, A.D. Stefanowska, Sue Wiles: Biographical dictionary of Chinese women: antiquity through Sui, 1600 B.C.E.-618 C.E. Armonk, New York: M.E. Sharpe, 2007, s. 103. ISBN 978-0-7656-1750-7.
  2. ↑ Robin Wang: Images of women in Chinese thought and culture: writings from the pre-Qin period through the Song dynasty. Indianapolis: Hackett Publishing, 2003, s. 177. ISBN 978-0-87220-651-9.
  3. ↑ Michael Dillon: China: a cultural and historical dictionary. Richmond: Routledge, 1998, s. 21. ISBN 978-0-7007-0439-2.
  4. ↑ Kang-i Sun Chang, Stephen Owen: The Cambridge History of Chinese Literature. T. 1. New York: Cambridge University Press, 2008, s. 128. ISBN 978-0-521-85558-7.
  5. ↑ William Theodore De Bary: Sources of East Asian Tradition: Premodern Asia. New York: Columbia University Pres, 2008, s. 411–412. ISBN 978-0-231-14305-9.