Baranomys longidens

Baranomys longidens
(Kowalski, 1960)
Okres istnienia: pliocen
5.333/2.58
↓
5.333/2.58
Ilustracja
Baranomys longidens
(eksponaty skamielin z rezerwatu przyrody Węże)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Nadgromada

żuchwowce

Gromada

ssaki

Infragromada

łożyskowce

Rząd

gryzonie

Rodzina

chomikowate

Podrodzina

Baranomyinae

Rodzaj

Baranomys
Kormos, 1933

Gatunek

Baranomys longidens

Synonimy
  • Microtodon longidens

Baranomys longidens – wymarły gatunek gryzoni z podrodziny Baranomyinae. Zwierzęta te wykształciły się w pliocenie i były spokrewnione z chomikowatymi. Są przodkami współczesnych nornikowatych. Kopalne ślady występowania gatunków z rodzaju B. longidens odnajdywano w szeregu lokalizacji w Europie. Między innymi w Niemczech (Gundersheim koło Wormacji) i w Polsce. Skamieniałe szczątki B. longidens (oznaczone pierwotnie jako należące do Microtodon longidens) zostały wypreparowane z brekcji kostnej zebranej w rezerwacie przyrody Węże i opisane przez polskiego zoologa Kazimierza Kowalskiego w 1960 roku. Holotyp znajduje się w Instytucie Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN w Krakowie.