Barasinga

Barasinga
Rucervus
B.H. Hodgson, 1838
Ilustracja
Barasinga tykoczelna (R. eldii)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

parzystokopytne

Podrząd

przeżuwacze

Infrarząd

Pecora

Nadrodzina

Cervoidea

Rodzina

jeleniowate

Podrodzina

jelenie

Plemię

Cervini

Rodzaj

barasinga

Typ nomenklatoryczny

Cervus elaphoides B.H. Hodgson, 1835 (= Cervus duvaucelii G. Cuvier, 1823)

Synonimy
Podrodzaje i gatunki

2 podrodzaje i 8 gatunków (w tym 6 wymarłych) – zobacz opis w tekście

Barasinga (Rucervus) – rodzaj ssaków z podrodziny jeleni (Cervinae) w obrębie rodziny jeleniowatych (Cervidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Współcześnie przedstawiciele rodzaju występują w Azji.

Morfologia

Długość ciała 140–190 cm, długość ogona 14–25 cm, wysokość w kłębie 90–135 cm; długość poroża 60–112 cm; masa ciała 60–270 kg.

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1838 roku angielski etnolog i przyrodnik Brian Houghton Hodgson w artykule zatytułowanym Klasyfikowany katalog ssaków Nepalu, opublikowanym na łamach „Annals of natural history”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) barasinga bagienna (R. duvaucelii).

Etymologia

  • Rucervus (Recervus, Recurvus, Bucervus, Rucercus): zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Rusa C.H. Smith, 1827 (sambar) oraz Cervus Linnaeus, 1758 (jeleń).
  • Panolia: etymologia niejasna, Gray nie wyjaśnił znaczenia nazwy rodzajowej; być może od gr. πανωλης panōlēs ‘zniszczony’, od ολλυσθοαι ollusthai ‘niszczyć’. Gatunek typowy: Gray wymienił dwa gatunki – Panolia acuticornis J.E. Gray, 1843 (= Cervus eldii McClelland, 1842) i Panolia platyceros J.E. Gray, 1843 (= Cervus eldii McClelland, 1842) – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Panolia acuticornis J.E. Gray, 1843 (= Cervus eldii McClelland, 1842).
  • Procervus: gr. προ pro ‘blisko, w pobliżu’; rodzaj Cervus Linnaeus, 1758 (jeleń). Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Cervus dimorphe B.H. Hodgson, 1843 (= Cervus duvaucelii G. Cuvier, 1823).
  • Thaocervus: Tajlandia (ang. Thailand); rodzaj Cervus Linnaeus, 1758 (jeleń). Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Cervus schomburgki E. Blyth, 1863.

Podział systematyczny

Niektóre wcześniejsze ujęcia systematyczne zaliczają Rucervus eldii do monotypowego rodzaju Panolia; tutaj klasyfikacja współczesnych gatunków za All the Mammals of the World (2023) i Mammals Diversity Database (2023):

Podrodzaj Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiary Status
IUCN
Panolia
J.E. Gray, 1843
Rucervus eldii (McClelland, 1842) barasinga tykoczelna 3 podgatunki północno-wschodnie Indie (Manipur), Mjanma, Laos, Wietnam (może wyginąć), Kambodża i Chińska Republika Ludowa (Hajnan) DC: 140–170 cm
DO: 22–25 cm
MC: 60–125 kg
 EN 
Rucervus
B.H. Hodgson, 1838
Rucervus duvaucelii (G. Cuvier, 1823) barasinga bagienna 3 podgatunki północne, środkowe i północno-wschodnie Indie oraz południowy Nepal DC: 180–190 cm
DO: 14–19 cm
MC: 140–270 kg
 VU 
Rucervus schomburgki (E. Blyth, 1863) barasinga tajska gatunek monotypowy centralne równiny Tajlandii (ostatni osobnik zginął w pobliżu Sai Yok i Khwae Yai); niepotwierdzone doniesienia z południowej Chińskiej Republiki Ludowej, Laosu i Mjanmy DC: brak danych
DO: około 10 cm
MC: brak danych
 EX 

Kategorie IUCN:  VU  – gatunek narażony,  EN  – gatunek zagrożony,  EX  – gatunek wymarły.

Opisano również gatunki wymarłe w czasach prehistorycznych: