Barbara Romanowicz

Barbara A. Romanowicz-Jonikas
Ilustracja
Barbara Romanowicz w grudniu 2010 roku
Imię i nazwisko urodzenia

Barbara Romanowicz

Miejsce urodzenia

Paryż

Zawód, zajęcie

geofizyk

Miejsce zamieszkania

Berkeley (Kalifornia)

Narodowość

polsko-francuska

Tytuł naukowy

profesor

Alma Mater

École normale supérieure (Paryż)

Uczelnia

Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley

Wydział

Berkeley Seismological Laboratory

Stanowisko

dyrektor

Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Oficer Orderu Narodowego Zasługi (Francja)

Barbara A. Romanowicz-Jonikas (ur. 5 kwietnia 1950 w Suresnes we Francji) – francusko-amerykańska uczona polskiego pochodzenia, profesor geofizyki specjalizująca się w sejsmologii, dyrektor Berkeley Seismological Laboratory Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley. W latach 2002–2006 była przewodniczącą (Chair) Wydziału Nauk o Ziemi i Planetach (Department of Earth and Planetary Sciences) tej uczelni. Profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego, Collège de France i Institut de physique du globe de Paris. Od 2005 roku członkini National Academy of Sciences (USA), od 2013 roku członkini Francuskiej Akademii Nauk, od 2018 roku zagraniczna członkini Polskiej Akademii Nauk.

Życiorys

Barbara Romanowicz jest córką Kazimierza Romanowicza i Zofii Romanowiczowej. Pierwsze lata życia Barbary były inspiracją dla powstania debiutanckiej powieści Zofii Romanowiczowej pt. Baśka i Barbara (1956).

W latach 1970–1974 studiowała w École normale supérieure w Sèvres pod Paryżem. W 1975 roku uzyskała tytuł magistra (Master of Science) fizyki stosowanej na Uniwersytecie Harvarda, doktorat z astronomii na Uniwersytecie Pierre’a i Marii Curie (Université Paris 6) w Paryżu i w 1979 roku doktorat (Doctorat d’Etat) z geofizyki na Uniwersytecie Diderota (Université Paris 7).

W latach 1978–1990 pracowała w CNRS w Paryżu na stanowiskach kolejno od asystenta do dyrektora Programu Geoscope (od 1986 roku). W latach 1979–1981 pracowała na stażu podoktorskim w Massachusetts Institute of Technology w Cambridge. Od 1991 roku jest profesorem na Uniwersytecie Kalifornijskim i dyrektorem Berkeley Seismological Laboratory. W latach 2002–2006 była dyrektorem Wydziału Nauk o Ziemi i Planetach tego uniwersytetu.

Zajmuje się sejsmologią: głęboką strukturą Ziemi, tomografią sejsmiczną, profilowaniem sejsmicznym, sejsmiką refleksyjną, penetracją fal przez płaszcz ziemski, jądro Ziemi i granicę między nimi. Ponadto interesuje się propagacją fal w ośrodkach niejednorodnych, procesami trzęsień ziemi, zasadami skalowania parametrów trzęsień, szacowaniem parametrów trzęsień w czasie rzeczywistym. Zajmuje się również rozwojem obserwatoriów sejsmicznych i geofizycznych na lądzie oraz na dnie oceanów.

Jest autorką lub współautorką ponad 180 prac naukowych w recenzowanych czasopismach; pod jej kierunkiem napisano 30 doktoratów. Według Google Scholar ma na październik 2019 roku wskaźnik Hirscha równy 65.

Członkostwo w organizacjach i funkcje naukowe

Barbara Romanowicz jest często zapraszana i niezwykle aktywna w organizacjach naukowych. W jej dorobku są m.in. funkcje:

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia

Życie prywatne

Barbara Romanowicz jest żoną Marka Jonikasa (od 1979 roku), syna Mieczysława Jonikasa, i matką dwojga dzieci: Marcina i Magdaleny.

Przypisy

  1. ↑ Wskaźnik Hirscha dla Barbary Romanowicz [online] [dostęp 2019-10-30].
  2. ↑ 3. Awards and Honors. „The IUGG Electronic Journal”. 3, numer 9, 2003-09-01. [dostęp 2012-02-17].
  3. ↑ Strona opisująca laureatkę [online] [dostęp 2019-10-30] (ang.).
  4. ↑ Décret du 13 novembre 2014 portant promotion et nomination - Légifrance [online], www.legifrance.gouv.fr [dostęp 2025-11-04] [zarchiwizowane z adresu 2025-02-10] (fr.).
  5. ↑ Deutsche Geophysikalische Gesellschaft e V, Der Präsident der DGG, Christian Bücker, verleiht die Emil-Wiechert-Medaille an Barbara Romanowicz. [online], dgg_news, 4 marca 2019 [dostęp 2019-10-30] (niem.).
  6. ↑ Professor Barbara A. Romanowicz Recognized as the 2019 Marcus Milling Legendary Geoscientist [online], americangeosciences.org, 12 kwietnia 2019 [dostęp 2019-05-30] (ang.).
  7. ↑ 2019 AGU Union Medal, Award, and Prize Recipients Announced [online], eas.org [dostęp 2019-08-22] (ang.).
  8. ↑ 2020 awards and funds winners [online] [dostęp 2020-06-11] (ang.).

Bibliografia