Bariera Weismanna (inaczej centralny dogmat Weismanna) - zasada w biologii zaproponowana w 1892 roku przez Augusta Weismanna, stwierdzająca, że plazma zarodkowa (lub geny używając terminologii współczesnej) może wpływać na somę, ale soma nie może wpływać na plazmę zarodkową. Współcześnie mówimy o barierze między fenotypem a genotypem.
Bariera Weismanna obaliła teorie Lamarcka o dziedziczeniu cech nabytych(lamarkizm).