Begonia Masona

Begonia Masona

Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	rośliny zielone
Nadgromada	rośliny telomowe
Gromada	rośliny naczyniowe
Podgromada	rośliny nasienne
Nadklasa	okrytonasienne
Klasa	Magnoliopsida
Nadrząd	różopodobne
Rząd	dyniowce
Rodzina	begoniowate
Rodzaj	begonia
Gatunek	begonia Masona
Nazwa systematyczna
Begonia masoniana Irmsch. Begonian 26:202, 231. 1959
Multimedia w Wikimedia Commons

Begonia Masona (Begonia masoniana) – gatunek rośliny z rodziny begoniowatych. W stanie dzikim rośnie na Nowej Gwinei i w Chinach. Jest uprawiana jako roślina ozdobna, w Polsce głównie jako roślina pokojowa. Ogrodnicy zaliczają ją do grupy begonii o ozdobnych liściach.

Morfologia

Pokrój

Bylina osiągająca wysokość do 45–60 cm. Ma grube i mięsiste kłącza. Tworzą one duże zgrubienia przedzielone węzłami. Nie posiada łodygi, liście wyrastają bezpośrednio z kłącza.

Liście

Są głównym walorem ozdobnym tego gatunku. Duże, niesymetryczne, w kształcie sercowatym z atrakcyjnym ubarwieniem i owłosione dużymi szczeciniastymi włoskami. Są silnie pomarszczone, jasnozielone z dużymi, brązowymi plamami. W języku angielskim roślina ma popularną nazwę „Iron cross begonia”, pochodzącą od tego, że te ciemnobrązowe plamy tworzą na liściach znak przypominający niemiecki Krzyż Żelazny.

Kwiaty

Drobne i mało dekoracyjne, w kolorze białoróżowym, męskie 4-działowe z licznymi pręcikami. U osobników żeńskich kwiat jest 5–działkowy z 1 słupkiem. Kwitnie nieregularnie.

Owoc

Oskrzydlona torebka z drobnymi nasionami.

Uprawa

• Wymagania: Jest dość łatwa w uprawie, ma podobne wymagania, jak begonia królewska. Lubi ziemię przewiewną, lekką. Jest wrażliwa na przeciągi i zanieczyszczenia, szczególnie wyziewy z piecyków gazowych. Wymaga minimalnej temperatury 13 °C w zimie i 15 °C w lecie. Najlepsza jest standardowa ziemia torfowa. Należy ją trzymać w miejscu dobrze naświetlonym, ale nie bezpośrednio na słońcu. Dobrze rośnie w małej doniczce, gdy jednak staje się zbyt ciasna, należy roślinę na wiosnę przesadzić do doniczki większej o jeden numer.
• Pielęgnacja: Podlewać należy wodą bezwapniową, nie zwilżając przy tym liści; latem dwa razy w tygodniu, zimą co 7–10 dni. Od kwietnia do września należy roślinę zasilać rozcieńczonym nawozem wieloskładnikowym. Gdy powietrze jest nadmiernie suche liście należy zraszać. Nie należy nabłyszczać liści. Przycinanie nie jest potrzebne, roślina bowiem nie tworzy wydłużonych pędów jak np. begonia koralowa. Nie wymaga również czyszczenia liści
• Rozmnażanie: Najprościej poprzez podział rozrośniętych kęp, które wytworzyły nowe pędy. Zdarza się to jednak dość rzadko. Zazwyczaj rozmnaża się poprzez sadzonki liściowe, które przygotowuje się późną wiosną i ukorzenia w temperaturze ok. 21 °C w rozmnażarce (pod folią lub szkłem). Wyhodowanie nowej rośliny trwa dość długo, z tego też względu zazwyczaj kupuje się wyhodowane przez specjalistów młode rośliny.

Przypisy

Bibliografia

• Dawid Longman: Pielęgnowanie roślin pokojowych. Warszawa: PWR i L, 1997. ISBN 83-09-01559-3.
• GeoffreyG. Burnie GeoffreyG., GordonG. Cheers GordonG., SueS. Forrester SueS., DeniseD. Greig DeniseD., Botanica. Ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, Niemcy: Könemann, Tandem Verlag, 2005, ISBN 3-8331-1916-0, OCLC 271991134 .